Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Πώς μπορούμε να ζήσουμε ποιητικά τη μικρή ζωή μας

Αρχείο 22/12/2017

«Αν παρουσιαστεί ένας θεός ή ένας φρόνιμος δάσκαλος και μας πει να μη βάζουμε στο νου μας, ούτε να σκεφτόμαστε τίποτα που να μην μπορούμε να το εκφράσουμε αμέσως  μεγαλόφωνα, αυτό ούτε μια μέρα δεν θα το βαστάξουμε», λέει τελικά, ο Μάρκος Αυρήλιος. Για χρόνια νόμιζα πως ήταν απόφθεγμα του Επίκτητου. Μου είχε καρφωθεί στο μυαλό από το 2002, όταν πρωτοκυκλοφόρησε το γνωστό πλέον βιβλίο που αγαπήθηκε πολύ από το κοινό κι αναφέρομαι φυσικά στο «Εις εαυτόν» στην παράφραση (όπως την αποκαλεί ο ίδιος) του Στέφανου Δέλτα από τις εκδόσεις της Εστίας (που περιλαμβάνει και το Εγχειρίδιο του Επίκτητου, αλλά και τον ύμνο στον Δία του Κλεάνθους). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Πώς μπορούμε να ζήσουμε ποιητικά τη μικρή ζωή μας»

Αρχείο Δεκ. 2016: Κωνσταντίνος Μάντης: William Shakespeare [Να ζει κανείς ή να μη ζει]

mantis19.12.16

fav_separator

Πράξη 3η, Σκηνή 1η

ΑΜΛΕΤ: Να ζει κανείς ή να μη ζει, αυτό είναι το ζήτημα∙
τι δείχνει πιο γενναία ψυχή, να υποφέρεις
πετριές και σαϊτιές μιας άθλιας τύχης,
ή να παίρνεις τ’ άρματα ενάντια σ’ ένα πέλαγο από βάσανα
κι αντιβγαίνοντάς να τους δίνεις τέλος; Ύπνος… θάνατος…
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading 

Αρχείο Δεκ. 2016: Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Παθιασμένος αναγνώστης

pastakas23.12.16

favicon

Αισθάνομαι καλύτερα όταν αγοράζω βιβλία. Το άγχος, η κατάθλιψη μοιάζουν ως εκ θαύματος να υποχωρούν με τα φρεσκοαγορασμένα μου βιβλία υπό μάλης. Ο χρόνος μού συμπαραστέκεται. Το βιβλίο με δικαιώνει. Διαβάστε περισσότερα-Continue reading 

Αρχείο Δεκ. 2016: Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Chaya Pinkhasovna Lispector

thiveos27.12.16
fav_separator

[1][…Στον αφρικανικό ισημερινό,ο Marcel Prêtre, κυνηγός και κοσμοπολίτης, εντόπισε πρόσφατα μια φυλή εντυπωσιακά μικρόσωμων πυγμαίων. Η ανακάλυψη αυτή τον γοήτευσε και έτσι προχώρησε την έρευνά του γύρω απ΄το ζήτημα σε ακόμη μεγαλύτερο βάθος. πέρα απ΄τα δάση και πέρα απ΄τις αποστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading 

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 18ο

Αρχείο 01/11/2017

casalepodererosa.org

Μέρος 4oν

Η Μαρία Πανούτσου για τον J. Grotowski
Ρομαντισμός και το Φτωχό Θέατρο του Γ. Γκροτόφσκυ

Η επιθυμία ανατροπής, των αυστηρών προδιαγραφών της κλασικής παράδοσης, η αναζήτηση του τοπικού χρώματος και η έξαρση του εθνικισμού, οδήγησαν τους καλλιτέχνες στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, να αναζητήσουν μια μορφή έκφρασης που να προσαρμόζεται στην προσωπική αισθητική τους. Η εξομολόγηση, η επιστροφή στις ιστορίες  κάθε λαού  ως πηγή έμπνευσης,  η  παρουσία του απλού ανθρώπου και ταυτόχρονα ηρωικού, ξεχωριστού,  Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 18ο»

Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Ο κριτικός Μάρτιος

Αρχείο 27/10/2017

Ο Μάρτης κατάξανθη με γαλανά μάτια και η άλλη μελαχρινή με μαύρα μάτια. Όταν αλλάζει πλευρό στο κρεβάτι και αγκαλιάζει την μελαχρινή αστράφτει βροντά και μπουμπουνίζει, οι αέρηδες λυσσομανάν, η παγωνιά καταστρέφει τους καρπούς, τα χιόνια φτάνουν μέχρι τον κάμπο. Όταν αλλάζει πάλι πλευρό και κάνει έρωτα με την ξανθιά, ο ήλιος λάμπει καθ’ άπασα την επικράτεια: τα ζευγάρια βγάζουν τα χειμωνιάτικα κι ανταλλάσσουν φιλιά στη λιακάδα, δίνουν όρκους αμοιβαίας αιώνιας αγάπης, τα δέντρα ανθίζουν, η διάθεση των θνητών αλλάζει και όλοι αναμένουν ένα θαύμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Ο κριτικός Μάρτιος»

Κωνσταντίνος Μάντης: Μάνος Χατζιδάκις «Ερωτικό»

Αρχείο 23/10/2017

Στον Σείριο υπάρχουνε παιδιά
LORCA

Κι αν γεννηθείςκάποια στιγμή
Μιαν άλλη που δεν θα υπάρχω
Μη φοβηθείς
Και θα με βρεις είτε σαν άστρο
Όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα
Είτε στο βλέμμα ενός παιδιού που θα σε προσπεράσει
Είτε στη φλόγα ενός κεριού που θα κρατάς
Διαβαίνοντας το σκοτεινό το δάσος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Μάνος Χατζιδάκις «Ερωτικό»»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ένας μικρός, μικρός πρίγκηπας

Αρχείο 17/10/2017

Μην ενσκήψεις αργότερα
σαν ύστατη απώλεια,
μην έρθεις όταν
η καρδιά ξεφύγει
απ΄τους αγώνες

Ο Σάλβιο κατέχει όπως κανείς την τέχνη της παντομίμα. Κάθε πρωί προβάρει μια ατέλειωτη σειρά χαρακτήρων. Μεταμορφώνεται στον Απόλλωνα του Μπελβεντέρε, γίνεται εργάτης της επανάστασης. Ένας αρχαίος χορευτής, ένας κρατήρας που αργά επιστρέφει στον κόσμο. Διδάχτηκε την τέχνη του στους θιάσους της Βερόνα και απέμεινε νύχτες ολόκληρος ακλόνητος στο βάθος μιας μεσσαιωνικής στοάς. Στην κόχη του κόσμου δοκίμασε την πλάνη του θεάτρου και σήμερα μπορεί να υπερηφανεύεται πως το κοινό τού οφείλει τις πιο τρυφερές του φαντασιώσεις. Μες στο πλήθος ανακτά την όψη μιας σπάνιας πεταλούδας. Τοποθετεί το ξύλινο βάθρο του και απ΄αυτή την αδιάφορη γωνιά, ανοίγει παράθυρα, γελά μ΄ένα φεγγαρένιο, τσίγγινο πρόσωπο κόντρα σ΄όλους τους καιρούς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ένας μικρός, μικρός πρίγκηπας»