Μποστ, Oλίγα λόγια διά τον καλλιτέχνη [2016]

Αρχείο 21/02/2016 -Της Κυριακής

Ό,τι ήταν ο Λεονάρντο Nτα Bίντσι για την εποχή του, το ίδιο απάνω κάτω είναι και ο Mέντης Mποσταντζόγλου για την σημερινή εποχή. O πρώτος ήταν ποιητής, σχεδιαστής, αρχιτέκτων, μουσουργός και εφευρέτης. Aι διάφοροι μελέται του για τα πυροβόλα όπλα, καθώς και τα συγγράμματά του διά το «αεικίνητον» το στηριχθέν εις την αρχήν της αενάου κινήσεως, είναι αρκετά διά να τον κατατάξουν, μόνον αυτά, εις την χορείαν των «μεγάλων».  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μποστ, Oλίγα λόγια διά τον καλλιτέχνη [2016]»

Κωνσταντίνος Μάντης: Γιώργος Σεφέρης «Αφήγηση» [2016]

Αρχείο 15/02/2016

favicon

Αυτός ο άνθρωπος πηγαίνει κλαίγοντας
κανείς δεν ξέρει να πει γιατί
κάποτε νομίζουν πως είναι οι χαμένες αγάπες
σαν αυτές που μας βασανίζουνε τόσο
στην ακροθαλασσιά το καλοκαίρι με τα γραμμόφωνα.

Οι άλλοι άνθρωποι φροντίζουν τις δουλειές τους Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Γιώργος Σεφέρης «Αφήγηση» [2016]»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Μνήμη Γιάννη Ζουγανέλη

Αρχείο 12/02/2016

favicon

Την επόμενη μέρα άρχισε να βρέχει από το πρωί. Τα άσπρα τριαντάφυλλα είχαν σκύψει το λαιμό τους στο δήμιο, είχαν πέσει στα γόνατα πάνω στον κήπο με το τριφύλλι (το γκαζόν σιγά-σιγά είχε αρχίσει να αντικαθίσταται τόπους-τόπους). Κήπος περίφρακτος, με τον περίβολό του που τον είχαν καλύψει πλέον τα αναρριχώμενα: το ριχόσπερμα, τα γιασεμιά, οι αγγελικές, οι πικροδάφνες, τα ρόδα κοκτέιλ, και οι ψηλές δάφνες με τα μικρά ανθάκια που στριφογύριζαν στο στοργικό μήνα Μάιο, με τους πλούσιους αέρηδες και τις χαμηλές για την εποχή θερμοκρασίες. Άρχισε πάλι να βρέχει λοιπόν, όπως το συνήθιζε φέτος κάθε μέρα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Μνήμη Γιάννη Ζουγανέλη»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μυθιστόρημα τσέπης

Αρχείο 09/02/2016

favicon

Η ζωή της μετράαπ΄το 1938. Έκτοτε συνήθισε να ποντάρει τις μέρες της για λίγη ευτυχία.

1938
Το 1938 σε μια τρομερή χιονοθύελλα γνωρίζονται και ερωτεύονται παράφορα. Για δυο ή τρία χρόνια κρατούν το δεσμό τους μυστικό. Όταν κάποια φορά βρίσκονται τυχαία σε μια άλλη παρέα, κόντρα σε όλες τις πιθανότητες, τότε προσποιούνται πως δεν γνωρίζονται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μυθιστόρημα τσέπης»

Κωνσταντίνος Μάντης: Μίλτος Σαχτούρης «Τα περιστέρια του νεκρού»

Αρχείο 01/02/2016

fav-3

Στον Οδυσσέα Ελύτη

Δε δίνω αίμα στις φλέβες των πουλιών
και τα ποτάμια μου κρατήσαν τα νερά τους
επάνω στα ψηλά βουνά τρεις βίγλες έχω στήσει
μέσ’ στη σπηλιά μου φύλαξα τους αετούς

Ελάτε βγήτε στον κάμπο περιστέρια μου
με τις γαλάζιες κορδέλες στο λαιμό σας
ελάτε βγήτε με το φεγγάρι στην καρδιά
σα θα σηκώσω την ταφόπετρά μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Μίλτος Σαχτούρης «Τα περιστέρια του νεκρού»»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το μυστικό της Ραραού [2016]

Αρχείο 26.1.2016

fav-3

Παύλος Μάτεσις
«Όταν θα φύγω, θα προτιμούσαν να έχουν καεί όλα τα βιβλία μου. Με ενδιαφέρουν τα έργα μου όσο ζω εδώ. Όταν δεν θα υπάρχω, θα προτιμούσα να μην υπάρχουν.»

Και τα φώτα σβήνουν,οι πλατείες αδειάζουν. Τα θέατρα που κάποτε ονομάστηκαν εθνικά τώρα γκρεμίζονται. Οι λάμπες μετέωρες και το φουστάνι της Ραραού να κυματίζει μεσίστιο.

Κυρίες και κύριοι ο αξιότιμος Παύλος Μάτεσις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το μυστικό της Ραραού [2016]»

Δημήτρης Α. Δημητριάδης, Οι δρόμοι της τέχνης [2016]

Αρχείο 20.1.2016

Στράτος Φουντούλης, μερική άποψη του έργου “Opus Dei(?) 23″ 90×90 cm mixed media on canvas

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι την τέχνη την επέβαλαν οι προϋποθέσεις της εργασιακής αναγκαιότητας και δραστηριότητας των ανθρώπων. Όσο αναπτύσσονται οι προϋποθέσεις αυτές, τόσο γίνονται και πιο δυνατά, πιο σίγουρα τα φτερά ανύψωσης της τέχνης.

Η τέχνη ακολουθεί τον άνθρωπο απ’ τα πρώτα του βήματα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Α. Δημητριάδης, Οι δρόμοι της τέχνης [2016]»

Κωνσταντίνος Μάντης, Κωνσταντίνος Καβάφης «Το Σύνταγμα της Ηδονής» [2016]

Αρχείο 18.1.2016

fav-3

Mη ομιλείτε περί ενοχής, μη ομιλείτε περί ευθύνης. Όταν περνά το Σύνταγμα της Hδονής με μουσικήν και σημαίας· όταν ριγούν και τρέμουν αι αισθήσεις, άφρων και ασεβής είναι όστις μένει μακράν, όστις δεν ορμά εις την καλήν εκστρατείαν, την βαίνουσαν επί την κατάκτησιν των απολαύσεων και των παθών. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης, Κωνσταντίνος Καβάφης «Το Σύνταγμα της Ηδονής» [2016]»