Αρχείο 26/12/2011

Λένε ότι υπάρχουν δυο κατηγορίες συγγραφέων. Εκείνη των μεγάλων ταξιδευτών, των εραστών της περιπέτειας και των εμπειριών και εκείνη των ακίνητων, των καρφωμένων σ ΄ έναν μονάχα τόπο, στον μικρόκοσμο που τους περιβάλλει.
Στους πρώτους θα μπορούσαμε να κατατάξουμε τον Χεμινγουαίη, τον Λόρδο Βύρωνα, τον Πλάτωνα, τον Μαλρώ, τον Καζαντζάκη.

Στην δεύτερη ομάδα ανήκουν αναμφίβολα ο Κάφκα, ο Πιραντέλο, ο Ρουσώ και ο Σωκράτης που αν και δεν έγραψε τίποτα υπήρξε τα πάντα χωρίς να φύγει ποτέ από την Αθήνα του τέταρτου αιώνα.
Και βέβαια δεν πρέπει να μην αναφέρω τον μέγιστο του αιώνα μας Μπόρχες που παρ ότι τυφλός και αταξίδευτος τα βιβλία του σε ταξιδεύουν με τον ομορφότερο τρόπο σε όλο τον κόσμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, «Δημιουργική Γραφή»»

Αρχείο 04/12/2011

ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΥ

“ΘΑ ΤΟ ΕΧΕΤΕ ΑΣΦΑΛΩΣ καταλάβει ότι δεν είμαι φιλόδοξος και ότι δεν περιμένω από το κοινό να κατανοήσει την μουσική μου με την πρώτη κιόλας ακρόαση. Θα ήμουν ευχαριστημένος αν με την δέκατη πέμπτη ακρόαση έπαυε απλώς να την απεχθάνεται”. Γραμμένη στα 1937 σε ιδιωτική επιστολή, η φράση αυτή του ‘Αρνολντ Σαίνμπεργκ δεν ομολογεί παρά το αυτόδηλο: το τεράστιο χάσμα που χωρίζει τις προτιμήσεις της μεγάλης πλειοψηφίας των ακροατών της σοβαρής μουσικής από το τεχνοτροπικό ιδίωμα που εκείνος εγκαινίασε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Κουτσουρέλης: Αρνολντ Σαίνμπεργκ»

Αρχείο 22/11/2011

«Μόνο οι παραλογοτέχνες μιλάνε για κυκλώματα», λέει ο Γιάννης Κοντός στο «& 7» νούμερο 273 της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας στις 11/2/2007 στη Σταυρούλα Παπασπύρου. Το Microsoft Word αναγνωρίζει αμέσως τα κυκλώματα, αλλά κτυπάει κόκκινο στη λέξη παρα…μη! Κτύπησε ήδη κόκκινο δυο φορές παρόλο που το πρόσθεσα στο λεξικό. Θα δοκιμάσω άλλη μία: τις τελευταίες νύχτες ξυπνάω κάθιδρος από το μόνιμο πλέον εφιάλτη πως έχω στήσει το δικό μου κύκλωμα, και με ζώνουν τα φίδια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Οδός Ευρυπίδου του Σωτήρη Παστάκα: Ενύπνιο παραλογοτέχνου»