Κατά Μάρκου, κατά Ματθαίου, κατά Λουκά, κατά Ιωάννου

Και είπεν αυτοίς!
Ω δύναμις ιερά εξαντλήσεως ζωογόνου!
Ω αβάσταγη του πνεύματος ροή θεία!
Όταν εβδομηντάχρονη εις γραφείον επάνω
εχάνετο, δοσμένη σε αυτό που η άποψις αποκαλεί
αύθαδες, χυδαίον, ηθικής κατακραυγή,
σε αυτό, που, την φαντασία της ζωης εγείροντας, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, του γυμνού κρεμάμενου κορμιού το σφρίγος»

«Όλα ανοιχτά, όλα διάφανα. Γι’ αυτό με διαπερνάνε όσοι θέλουν. Διακρίνουν εντός μου και τη δύναμη και την αδυναμία. ‘Ολα ανοιχτά, όλα διάφανα, εσύ παιδί της Διαφώτισης και του Καημού, της Δύσης και του Νότου.
Μόνο, να: το μυαλό, η μνήμη καμιά φορά, μη έχοντας τι άλλο να κάνει, σε σβουρίζει και μπερδεύει αληθινές με ψεύτικες ιστορίες. Αυτές που έζησες με εκείνες που θα ήθελες να ζήσεις.
Πετάω πέτρες στο γιαλό κι αυτές γυρίζουν πίσω.» Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Παπαγιαννόπουλος, Παιζω-γραφίες ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Τους παρακολουθούσε τρώγοντας μια τορτίγια. Βρίσκονταν στην απέναντι όχθη, πέρα από τη ρία* του Μπιλμπάο, που εκείνη την ώρα δεχόταν την παλίρροια του Ατλαντικού. Έδειχναν χωρίς ηλικία, αλλά σίγουρα δεν ήταν γέροι. Προσπαθούσαν να σηκώσουν τον έναν τους, αυτόν που είχε πέσει πρώτος και την έκανε ν’ ανησυχήσει. Αν ήταν απλά στο απέναντι πεζοδρόμιο θα είχε τρέξει να τον βοηθήσει, όμως μεσολαβούσε υδάτινος δρόμος και θα αργούσε να φτάσει, ακόμη και από την πλησιέστερη γέφυρα, τη γέφυρα του Καλατράβα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κία Φιλιππίδου, Στην όχθη»

Στους πίσω κήπους

Στους πίσω κήπους των πανύψηλων βουνών
ανάμεσα σε ναρκοπέδια
απλώνονται τα λειβάδια των νάρκισσων.

Εκεί κυριαρχεί η πρωτοκαθεδρία του λευκού
γιατί είναι πρωτίστως αγνό
όπως οι προθέσεις των αγριόκυκνων
καθώς επισκέπτονται τους φεγγίτες ένδοξων Κάστρων
γρατσουνώντας άγαρμπα τα βιτρό στα παράθυρα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νατάσα Αθηαινίτου-Κυπριανού, Τρία ποιήματα»

Αφήγημα

Ο Τομάς εργάζεται στο κέντρο διαλογής. Παρέα με τον κύριο Μπέρναρντ, – όχι πάντα, ο τελευταίος μεθάει τακτικά και αποκοιμιέται με τον ήλιο στη ράχη του, όπως λέει. Που σημαίνει ότι χωρίς τον καλοκάγαθο γέροντα καλείται να διεκπεραιώσει τον έλεγχο τετρακοσίων γραμμάτων το λιγότερο κατά μέσο όρο. Στο τέλος της μέρας, έχει ανακατευτεί τόσο πολύ στις ζωές των άλλων που δεν μπορεί να θυμηθεί ποιος είναι, αν υπάρχει κάποια δουλειά που πρέπει να επιμεληθεί, κάτι προσωπικό, η επίσκεψη σε έναν ιατρό, το κουρείο, το ζαχαροπλαστείο για έναν καφέ, βρε αδερφέ. Μα αυτός εξαργυρώνει την πιστή του αφοσίωση από τότε που ήταν νέος και έκανε ότι θελήματα μπορούσε κανείς να φανταστεί. Για το κόμμα Τομάς και εκείνος δεν έφερνε αντίρρηση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Ζεστές καρδιές»

Το χάρισμα

Σου φέρνω απ’ τη γαλάζια μου πατρίδα
κι απ’ τα φωτοσπαρμένα της τα μέρη,
μιας μάγισσας δουλειά, μιαν αλυσίδα
που ανθρώπου δε μπορεί να πλάσει χέρι.

Είδα τον ήλιο κι είδα κάθε αστέρι,
μα να ’χουνε τη λάμψη της δεν είδα,
μονάχα εσέ σού πρέπει, αγνό της ταίρι
αγάπη μου είσ’ εσύ, καμαροφρύδα!

Ρουμπίνια εδώ κι εκεί μαργαριτάρια
την πλέκουν· από δάκρυα έχουν γίνει,
όλο από δάκρυα τα μαργαριτάρια, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωστής Παλαμάς, Θα λιώσ’ η άνοιξη τα χιόνια»