Καλλιόπη Νικητίδου, Δύο ποιήματα

Ωδή σε νεκρό αγαπημένο

Σου βάζω τα χρυσάνθεμα
Και το κερί ανάβω
Ωδή ψυχής καταλαμβάνω
Θολό αγνάντεμα

Με φάρσα θύμιζε το χθες
Σιγή πλανιέται τώρα
Μπουμπούκια άνθιζαν απ’ώρα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καλλιόπη Νικητίδου, Δύο ποιήματα»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Ντριν!

Εργάκι με θέμα του την επικαιρότητα
και
έναν επίμονο χτύπο τηλεφώνου
που εντείνει την αγωνία,
τι αγωνία δηλαδή;
Τίποτις!

κηνικό παλαιοπωλείου. Αμέτρητα πράγματα βαλμένα σε απέραντες βιβλιοθήκες, όλων των λογιών τα τεντζερέδια, γκλίτσες, ειδή αγροτικά και άλλα πολύ φολκλόρ. Θα τρώγανε όλες τις σκηνικές οδηγίες αν τ’αράδιαζα αναλυτικώς, όχι στ’αλήθεια, μα στην έκταση του χρόνου που ‘ναι το στοίχημα, που’ναι το στοίχημα. Τρεις άνδρες ντυμένοι με κατάμαυρα κοστούμια, μοιράζονται τη σκόνη του μαγαζιού. Στέκουν στεφανωμένοι από τα ράφια που σας είπα και μοιάζουν με τους σοφούς της αιωνιότητας, έτσι που στηρίζουν μια προτομή, μια εκδοχή τους. Κάτι σοβαρό συζητούν και στο τραπεζάκι εμπρός τους σωθήκανε οι μεζέδες. Ένας έχει βγάλει τα δαχτυλίδια του και τα έχει αφήσει εκεί απάνω, άγνωστο σε τι παιχνίδι τα’χει ποντάρει. Μια λάμπα χαμηλωμένη σκεπάζει τις ντροπές τους. Όσο για τα ονόματά τους, ας πούμε πως πρόκειται για τους κυρίους κυρίους Αντωνάκη, τον κύριο Κώστα και τον ιδιοκτήτη του καταστήματος, τον επονομαζόμενο και Γιασεμάκη.) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Ντριν!»

Αλήτις Τσαλαχούρη, Σάκος του μποξ ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]

Από τις εκδόσεις Οδός Πανός

Σπίτια στη Σελήνη -Ο πιο μοναχικός άνθρωπος στη Γη-
Σύμφωνα με τους λίγους συγγενείς-Πριν επιστρέψει στο
Σύμπαν από αρρώστια-Συμβολαιογράφο καλεί-Και παρ’
όλες τις αντιρρήσεις και τα εμπόδια-Για την αξιοπιστία τέ-
τοιας διαθήκης-Αφήνει στα τρία αδέλφια της και τέσσερα
ανίψια-Τα φανταστικά της Σπίτια στη Σελήνη-Που από μι-
κρή έχει χτίσει-Για να κατοικεί μόνο εκείνη- Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλήτις Τσαλαχούρη, Σάκος του μποξ ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Ανδρέας Δαβουρλής, Τριθέκτη ώρα ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Ελκυστής

οι σιωπές μας

Στις σιωπές μας
απόψε να σταθούμε
ν’ αφουγκραστούμε
ο ένας πλάι στον άλλο
με προσοχή μεγάλη
όσα δεν είπαμε τόσο καιρό να πούμε
μέσα στου κόσμου την ανεμοζάλη
Ψίθυρους της ψυχής μας
και του νου
να μοιραστούμε
ν’ αρτυθούμε λίγη ελπίδα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανδρέας Δαβουρλής, Τριθέκτη ώρα ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Σταύρος Σταυρόπουλος, Πέντε ποιήματα

Από τη συλλογή ΟΛΟΜΟΝΑΧΟΙ ΜΑΖΙ, εκδ. Σμίλη, 2014, 2018

ΑΙΜΑ
 
Ήθελες να εξηγήσεις το νόημα
Σ’ ένα ακατόρθωτο σύμπαν
Και αποσύρθηκες
Με τα πλησιέστερα πρόσωπα
Μιας τέτοιας συνοδείας
Ενώ το φίδι
Ένευε κατευναστικά
Στην απάτη

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταύρος Σταυρόπουλος, Πέντε ποιήματα»

Γιώργος Αναγνώστου: Ακαδημαϊκό, Μονοφωνικό


Κάπως για να αιτιολογήσει την συγγραφική του απραξία. Κάπως για να την πικάρει που επιμένοντας στην γραφή γέρασε (έτσι νόμιζε). Κάπως για άλλους λόγους (άγνωστους). «Με βιβλία θα αλλάξουμε τον κόσμο»; την προκάλεσε. Αυτήν, την προσκαλεσμένη, μεταξύ μαρτίνι και μοχίτο στο πάρτι του, under the belt. Της ήρθε αναπάντεχο, υπόκωφο τσεκούρι με φόντο ραφιναρισμένα ράφια ακαδημαϊκού (θεωρία, λογοτεχνία, δοκίμια). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Αναγνώστου: Ακαδημαϊκό, Μονοφωνικό
»

Δημήτρης Παπαλιάς, Παραμένοντας άφωνος

Δεν φύτρωσε ποτέ στον τόπο μου
φλισκούνι κι άγρια μέντα
και ο έρωτας παραμένει λειψός χωρίς το ρω
μόνο εργολάβοι περιφέρονται
και κάπηλοι της ιστορίας
θαμώνες ανήλιαγων καπηλειών
που εμπορεύονται λαθραία αγάλματα
με μάτια λευκά και ιμάτια δίχως χρώμα
και η σιωπή που σκεπάζει τον κόσμο συντριπτική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Παπαλιάς, Παραμένοντας άφωνος»

Νίκος Ι. Τζώρτζης, Δύο ποιήματα

I

ΤΕΧΝΗ ΤΑΠΕΙΝΗ

Σ’ ένα μου ποίημα σ’ έγραψα, σε χάραξα·
μ’ ένα μου ποίημα σε παραχάραξα

και σε μοίρασα στους αναγνώστες,
στους μη γνωρίζοντες και στους γνώστες.

Θα καταλάβουν πώς δεν είσαι εσύ,
αλλά ένα κίβδηλο ποίημά μου για σένα; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Δύο ποιήματα»