Αρχείο 22/05/2014

Έμενε απέναντι. Χέρια γραμμωμένα φλέβες ίδιος λαιμός. Η Φιλύρα στη κάμαρη στο στασίδι στη στάση. Σπάνια περνά συγκοινωνία.

Εισαγωγικά – Αυτοσαρκασμός – κλειστά εισαγωγικά, κλειστή επικοινωνία .

Κατεβαίνει που και που στην πόλη περπατώντας, σιγοτραγουδά σε κλειστά παράθυρα, έχει στη χούφτα λεμόνια κι αφήνει ένα σε κάθε πρεβάζι.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Νανοπούλου, Λεμόνια»

Αρχείο 17/05/2014

Φαρμακονήσι

Δίπλωσαν με φροντίδα τις ρυτίδες
και στου λυγμού τον ίλλιγγο
ξεκίνησαν ανάστροφα να τρέχουν

Καθίσαν πάλι στις τραμπάλες τους
και έπαιξαν τις χάρτινες φιγούρες
που γελάνε τον αέρα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αγγελική Δημουλή, δύο ποιήματα»

Αρχείο 16.5.2014

Περπατάει σα να κουβαλά δυο πολυκατοικίες του κέντρου της Θεσσαλονίκης, εκείνες τις παλιές, με τα βαριά υλικά, τις βαριές σιδερένιες πόρτες εισόδου, τα ξύλινα, ίσως από δρύ, ασανσέρ με το πλεκτό δίχτυ από μέταλλο στο εξωτερικό τους για προστασία από το κουβούκλιο, τις σκάλες με την μεταλλική κουπαστή και τα φαρδιά σκαλοπάτια με το βήμα που περισσεύει να περιελίσσονται, κι όλη τη σκοτεινιά και σκόνη τους στο κεφάλι της… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Γάζα σε μωβ της λεβάντας [2014]»

Αρχείο 15/05/2014

Στην αυλή του σπιτιού ο άντρας έχει ξαπλώσει κάτω από το αυτοκίνητο και προσπαθεί να διορθώσει μια βλάβη. Με μια αδέξια κίνησή του, το κατσαβίδι του τρυπάει το χέρι. Ο άντρας το πετάει δίπλα του στο χιόνι και αρχίζει να γλύφει την παλάμη του βρίζοντας. Στο παράθυρο εμφανίζεται το κεφάλι μιας γυναίκας. Είναι μακιγιαρισμένη, χτενισμένη και ντυμένη όπως στη δεκαετία του ’60. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Bondage [2014]»

Αρχείο 13.5.2014

Για το ποίημα «Χιλή, 1974» του Νικόλαου Σπανιά και τα βιβλία των υπαίθριων πωλητών

Τ΄απογεύματα του καλοκαιριού οι πωλητές απλώνουν τα ονόματα των ποιητών στις άκρες των πεζοδρομίων. Έξω από τους σταθμούς του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου συρρέουν τα πλήθη διαβάζοντας αργά.  Σαν να μιλούν μια άλλη γλώσσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το μαύρο γάλα της αυγής [2014]»

Αρχείο 12.5.2014

ΖΩ(ΟΝ)

Πνοή ζωής εσύ πιο ήλιος απ’ τους ήλιους,
νερό από αίμα αγαθό μοιράζεις από πάντα,
κι όποιος για λίγο σε γευθεί διψά να ξεδιψάσει.

Χίλιες ασχήμιες σε ποθούν κι όταν ξεχνούν θυμούνται,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αθανάσιος Εφεξής, Εκών καλός -από την ποιητική συλλογή [2014]»

Αρχείο 12/05/2014

ΖΩ(ΟΝ)

Πνοή ζωής εσύ πιο ήλιος απ’ τους ήλιους,
νερό από αίμα αγαθό μοιράζεις από πάντα,
κι όποιος για λίγο σε γευθεί διψά να ξεδιψάσει.

Χίλιες ασχήμιες σε ποθούν κι όταν ξεχνούν θυμούνται,
καθάρια όλα τα θολά μιλούν χωρίς να λένε,
σαν πιουν το βλέμμα σου ζητούν ξανά ν’ αγαπηθούνε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αθανάσιος Εφεξής, Εκών καλός -από την ποιητική συλλογή»