Κατηγορία: μετάφραση
Vicente Aleixandre, Τραγούδι της ημέρας νύχτας ―μτφρ.: Γιώργος Κεντρωτής
Η νιότη μου ήταν βασίλισσα.
Έστω και για μια μέρα. Έναν Βορρά ερωτεύτηκε.
Του Ρόδου πυξίδα. Των ανέμων. Όλο να γυρνάει.
Μια μέρα ερωτεύτηκε.
Κι έφυγε, των νερών βασίλισσα. Γεράκι του αέρα. Φτερό.
Νύχτα ερωτεύτηκε. Κάτω από τη θάλασσα, κάτω από τα φώτα.
Όλα τα βαθιά τα φώτα των βαθύτατων άστρων.
Άστρων στην άβυσσο. Σαν τα ψάρια τα πανύψηλα.
Τον ουρανό ερωτεύτηκε, κι εκεί περπάτησε πάνω σε φώτα.
Ξεκουραζόταν στους ανέμους, ενώ κοιμόταν στα κύματα.
Έπεσε σ’ έναν καταρράκτη, και ενώ έπεφτε
στους αφρούς του μέσα εχαμογέλαγε.
Ερωτεύτηκε ένα τάγμα. Και όλες τις βαθμίδες του.
Στην άβυσσο μπορεί ν’ ανέβηκε, στους ουρανούς όμως γκρεμίστηκε.
Ω, της ημέρας ενότητα που, από έρωτα, υπήρξε νύχτα.
1968
✳︎
Γκυ Ντε Μωπασάν, Η δεσποινίς Κοκότα ―κυκλοφορεί
Δώδεκα ιστορίες για την αθωότητα και την τρυφερότητα των Ζώων
Μετάφραση: Μαρία Βέρρου, Νικολέττα Διαμαντάκου, Ευαγγελία Μουχρίτσα, Μαρτίν Σκλάβου / Εκδόσεις Ερατώ
Η εποχή μας με τις κακοδαιμονίες, τις εντάσεις, τους φόβους και τα πάθη της, έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ τη γραφή που θα αμβλύνει τον ζόφο του άκρατου ρεαλισμού της. Αυτό κάνει ο Μωπασάν, με όπλο ακριβώς, τον ρεαλισμό της πέννας του: φωτίζει με μοναδική μαεστρία μέσα στις ψυχές των ηρώων του το μικρό, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γκυ Ντε Μωπασάν, Η δεσποινίς Κοκότα ―κυκλοφορεί»
Vicente Ordonez Roig, Το γελοίο ως πολιτικό εργαλείο [απόσπασμα]
από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Φιλοσοφικό σχεδίασμα, Μετάφραση: Έφη Γιαννοπούλου
Το παρόν δοκίμιο φωτίζει, διανύοντας μια μεγάλη διαδρομή στην ιστορία της φιλοσοφίας από την Αρχαιότητα ώς τις μέρες μας, μία από τις πιο λεπτές μορφές περιορισμού της ελευθερίας : τη γελοιοποίηση, την ικανότητα του ανθρώπινου όντος να εξαναγκάζει μέσω του γέλιου που γελοιοποιεί. Κατεξοχήν πολιτικό είναι το γελοιοποιό γέλιο που διαποτίζει τις σχέσεις μεταξύ των υποκειμένων τα οποία συναποτελούν μια οποιαδήποτε ανθρώπινη κοινότητα. Στο πολιτικό παιχνίδι, στη διαλεκτική που οδηγεί στη λήψη αποφάσεων και στην κυριαρχία κάποιων ανθρώπων επί κάποιων άλλων, το γελοίο ορθώνεται ως ένας από τους αποτελεσματικότερους βοηθούς στην άσκηση της εξουσίας, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Vicente Ordonez Roig, Το γελοίο ως πολιτικό εργαλείο [απόσπασμα]»
Ντίλαν Τόμας: Οργήσου, οργήσου για το θάνατο της μέρας
Μην αφήνεστε σ’ αυτή την όμορφη νύχτα
Mην αφήνεστε σ’ αυτή την όμορφη νύχτα
Τα γηρατειά πρέπει να καίνε και να παραληρούν στο δειλινό.
Οργιστείτε, οργιστείτε για το θάνατο της μέρας.
Οι σοφοί μαθαίνουν τελικά πως το σκοτάδι έχει δίκιο,
Γιατί οι λέξεις τους δεν έδωσαν ούτ’ έφεραν την αποκάλυψη, κι όμως
Μην αφήνεστε σ’ αυτή την όμορφη νύχτα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντίλαν Τόμας: Οργήσου, οργήσου για το θάνατο της μέρας»
Mario Benedetti, Περνάει ο χρόνος
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής
Παιδιά σαν ήμασταν
οι γέροι μας ήταν στα τριάντα
η κάθε λούμπα ήτανε ωκεανός
ο θάνατος (μια κι έξω)
δεν υπήρχε.
όντας έπειτα αγόρια
οι γέροι μας ήταν κύριοι στα σαράντα
ο κάθε βούρκος ήτανε ωκεανός
και ο θάνατος απλώς
μια λέξη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Mario Benedetti, Περνάει ο χρόνος»
Julien Gracq, Ο ψυχρός άνεμος της νύχτας
Μετάφραση Γώργος Κεντρωτής
Την περίμενα το βράδυ στο κυνηγετικό καταφύγιο, κοντά στο Νεκρό Ποτάμι. Στον απόκοτο άνεμο της νύχτας σείονταν τα έλατα με το φρικίασμα των σαβάνων, αλλά και με της πυρκαγιάς το τριζοβόλισμα. Η μαύρη νύχτα ήταν στρωμένη με πάχνη, σαν λευκό σατέν κάτω από βραδινό ένδυμα, — έξω, χέρια συστραμμένα έτρεχαν από παντού επάνω στο χιόνι. Οι τοίχοι ήσαν μεγάλα σκούρα παραπετάσματα, στις δε χιονισμένες στέπες αναδύονταν λευκά σεντόνια, μέχρι εκεί που έβλεπε το μάτι, σάμπως φωτιές, κι έβγαιναν μέσα από παγωμένα τενάγη: υψωνόταν το μυστικό φως των κεριών. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Julien Gracq, Ο ψυχρός άνεμος της νύχτας»
The Trivialist, Από τον βασιλιά Θάνατο στον βασιλιά Ήλιο ―κυκλοφορεί (απόσπασμα)
The Trivialist, Από τον βασιλιά Θάνατο στον βασιλιά Ήλιο ―Σεισμοί, λιμοί, καταποντισμοί και άλλες διασκεδαστικές ιστορίες. Εκδόσεις Διόπτρα
Περιγραφή
Ποια είναι η ήπειρος που ονομάζουμε Ευρώπη;
Πότε και πώς θεμελιώθηκε ο νεότερος πολιτισμός της;
Ποια φωτεινά μυαλά και ποιες μοχθηρές προσωπικότητες έγραψαν τις πιο λαμπρές σελίδες και τα πιο αιματοβαμμένα της κεφάλαια;
Σε τούτο το βιβλίο θα απαντήσουμε σε όλα τα παραπάνω και θα δούμε την ευρωπαϊκή ιστορία όπως δεν την έχουμε ξαναδεί. Θα συναντήσουμε εξτραβαγκάν εστεμμένους, πανούργους κληρικούς και διεστραμμένους καλόγερους. Θα μιλήσουμε για επιτήδειους εμπόρους, συνωμότες τραπεζίτες, άπληστους θαλασσοπόρους και ναυτάκια ζουμπουρλούδικα. Θα δούμε μειονότητες καταπιεσμένες, γυναίκες κακοποιημένες, Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Trivialist, Από τον βασιλιά Θάνατο στον βασιλιά Ήλιο ―κυκλοφορεί (απόσπασμα)»








Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.