Αρχείο 05/02/2016

ΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΙΑ ΤΟΥ ΣΕΡΑΠΕΙΟΥ

Στο Σεράπειο ολόκληρη στήθηκε λιτανεία από του Εσταυρωμένου τους πιστούς.
Το αγιασμένο τους νερό ξόρκιζε των μυστών τις τελετουργίες και τα δοξασμένα όργια.
Στον παγανιστικό βωμό, εκεί που άλλοτε διαμελίζονταν οι άζευκτοι κριοί,
όρθωσαν ολάκερο εικονοστάσι.
Άγουροι νέοι ύψωσαν τα επάργυρα εξαπτέρυγα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντρέας Πολυκάρπου, “Τα μαρτύρησε όλα ο τυφλός ραψωδός” -ποίηση»

Αρχείο 04/02/2016

Χρυσοπέρτικα

Ο πόνος ο πραματευτής περνά στη γειτονιάν του
Θωρεί τον Λιόντα γελαστόν που κά’ στη λεμονιάν του
Λαλεί του, πόψε έννα χαθεί η μέρα τζιαι το φως σου
Με τέρτιν εκατόφυλλο θα μείνεις μανιχός σου

Η νύχτα μπαίνει φουρκαστή να της το μαντατέψει
της κόρης πως ο χάροντας εν νάρτει να την κλέψει
Η κόρη εσυντρομάχτηκε, βουρά να μανταλώσει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πάμπος Κουζάλης, τρία ποιήματα από τη συλλογή “σχεδόν” [2016]»

Αρχείο 03/02/2016

Ι.

Με πόσο θάνατο εξαργυρώνεται η αγάπη
                                                       -μου λες;

Πάει.
Χάνεται κι ετούτη η στιγμή
μπροστά στον μισογκρεμισμένο
καθρέφτη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Εν κρυπτώ»

Rainy Night, Dorothy Parker

Ghosts of all my lovely sins,
Who attend too well my pillow,
Gay the wanton rain begins;
Hide the limp and tearful willow.

Turn aside your eyes and ears,
Trail away your robes of sorrow,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Dorothy Parker, Νύχτα βροχερή -μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου»

Αρχείο 01/02/2016

Όλων των υπέροχων αμαρτιών μου φαντάσματα,
Που το μαξιλάρι μου φροντίζετε πολύ καλά,
Χαρούμενη η ανήμερη βροχή ξεκινά
Την εξαντλημένη και δακρυσμένη κρύψτε ιτιά.

Τα μάτια σου αλλού στρέψε και τ’ αφτιά σου,
Της θλίψης τον μανδύα τράβηξε μακριά,
Τα χρόνια μου του μέλλοντος θα έχεις— Συνεχίστε την ανάγνωση του «Dorothy Parker, Νύχτα βροχερή -μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου [2016]»

I
Κοιμήσου εσύ τρισευτυχισμένη κοιμήσου
Σ’ αυτόν το κήπο που φιλοξενεί
Το πιο αδυσώπητο πορφυρό χρώμα
Μορφή γαλήνια σάμπως χαραγμένη σε γυαλί
Βουβή αντανάκλαση που συνεχίζεται
Πένθιμο πλοίο ή μάλλον όχι
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τάκης Βαρβιτσιώτης, Ένα σημάδι πάνω στην άμμο»

Αρχείο 23.1.2016

«Χωρίς δεσπότη, χωρίς κύριο και αφέντη, τριγύριζαν στην πόλη από το 2013, μέχρι το 2015.
Έζησαν την ταπείνωση και την εξαθλίωσή της, την απελπισία να μεγαλώνει καθώς οι δρόμοι γίνονταν όλο και πιο στενοί και δύσβατοι.
Είδαν τα παγκάκια να μετατρέπονται σε σπίτια, τα σκουπίδια σε τροφή, τα πάρκα σε τουαλέτες… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τζούτζη Μαντζουράνη, (αποσπάσματα) “Τα αδέσποτα ποιήματα” -κυκλοφορεί [2016]»