Αλέξανδρος Μακάριος, Kinderszenen [2016]

Αρχείο 05/02/2016

fav-3

α΄  

Τιμωρούμαι γιατί κάποτε πάτησα μια εικόνα τής παναγίας! 
είχε πει την τελευταία φορά που συζητήσαμε
μετά από λίγες ημέρες τον διώξαμε απ’ το σπίτι

πάνω στο χρόνο με βρήκε – αδυνατισμένος, δουλικός
Γιέ μου, νηστεύω το λάδι κι έχω πιάσει την αγιογραφία! 

τού πέταξα λίγα ψιλά
με σταύρωσε κι έκλεισα την πόρτα

εν τω μεταξύ
το πατρικό είχε εκποιηθεί
ενώ αυτός αραίωνε το χρώμα για να μην πήξει
το γάλα του Θείου Βρέφους

fav-3

β΄  

«Σαν νευρόσπαστο πήρα στροφή πάνω στα τακούνια μου  
και τράβηξα για το λούνα παρκ.»
Σπύρος Τσακνιάς, στ΄ Ο Περίπατος

δίπλα στην εκκλησία: εκεί που μεγάλωσε
εκεί που είδε τη μάνα του να ξαναπαντρεύεται
κρυφά από αυτόν
μάλλον εκεί έχει επιστρέψει

μου είχε τηλεφωνήσει να τον συναντήσω στο χωμάτινο γήπεδο γιατί ήθελε να μάθει αν μας έλειπε ή αν έστω μιλούσαμε γι’ αυτόν σα να υπήρχε ακόμα. Ήταν ωραίος από μακριά αλλά στα δύο βήματα φαινόταν το βλέμμα το γνωστό όταν έλεγε ψέματα: ταπεινού και καλοκάγαθου, υπόδειγμα πατρός και φιλήσυχου ενορίτη, μία μάσκα που δεν τον κολάκευε καθόλου. Του είπα όχι, του έδωσα πάλι μερικά ψιλά κι έφυγα

πίσω από την εκκλησία, στο παλιό γήπεδο
έχει χτιστεί ένα λούνα παρκ
το επισκέπτομαι συχνά και παίζω
με τους επισκέπτες
και τα πιστόλια που σημαδεύουμε μουτσούνες από απόσταση
και περιμένω την πιο αρρενωπή
για να πυροβολήσω

*

©Αλέξανδρος Μακάριος
φωτο©Στράτος Φουντούλης-agrimologos.com