Γιώργος Παπαγιαννόπουλος, Quattro gatti

Χρόνια μετά την αποτυχημένη Εξέγερση,
προσπαθούσα – ματαίως- να την περιγράψω.
Έστω να προσεγγίσω κάτι από την φλόγα.
Μυρωδιά καμένου.
Με κοίταγαν περίεργα οι άλλοι.
Προσπέρνα! εννοούσαν τα βλέμματα τους σαν διασταυρώνονταν με τα δικά μου.
Το δικό μου βλέμμα πάλι, συνέχιζε να παρατηρεί.
Κόλλημα; Διαστροφή;
Έπειτα, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Παπαγιαννόπουλος, Quattro gatti»

Γιώργος Μαρκόπουλος, Οι πυροτεχνουργοί

©Ector Garcia 2019, esfera. Empty Gallery, Hong Kong

Οι πυροτεχνουργοί

Ο πατέρας μου έφαγε μια ζωή για να φτιάξει ένα σπίτι.
Απογεύματα, γιορτές στο κουζινάκι
χωρίς ένα γλυκό ή ένα καφενείο.
Όταν πέθανε, άφησε ένα χορταριασμένο στρατί,
ένα κτίσμα δίχως κουφώματα, δίχως σοφάτια, χρόνια…
Άλλαξαν οι καιροί, που λέει και ο λαός,
πράγματα διάφορα συνέβησαν,
χαθήκαμε με τον αδελφό μου,
μάθαμε πώς πέθανε και ο πατέρας… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Μαρκόπουλος, Οι πυροτεχνουργοί»

Νίκος Γκάτσος, Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες

Γεννήθηκε σαν σήμερα 8 Δεκεμβρίου 1911 και μας άφησε το 1992…

Ο εφιάλτης της Περσεφόνης

Εκεί που φύτρωνε φλησκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες
ευλαβικά πριν μπουν στο τελεστήριο
τώρα πετάνε τ’ αποτσίγαρα οι τουρίστες
και το καινούργιο παν να δουν διυλιστήριο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Γκάτσος, Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες»

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, με λένε Εύα ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου

Εν αρχή ην ο άνθρωπος
 – Ο Άνθρωπος που παλεύω να γίνω-

Η νέα ποιητική συλλογή της Δέσποινα Καϊτατζή – Χουλιούμη είναι αφιερωμένη στον Άνθρωπο, καθώς όχι τυχαία τον ορίζει ως μικρό θεό, τον προικίζει με ένα αρχικό κεφαλαίο Άλφα, προσδίδοντάς του την ιδιότητα του κύριου ονόματος. «διζησάμην μεωυτόν», θα σημειώσει στην πρωμετωπίδα η ποιήτρια για να δηλώσει την εσωτερικότητα του ποιητικού της σύμπαντος, αναφερόμενη συγκεκριμένα στον σκεπτόμενο άνθρωπο. Έμπνεη φιλοσοφικής διάθεσης η νέα ποιητική της Δ. Κ. Χουλιούμη, αφού δανείζεται τη ρήση του Ηράκλειτου (Περί φύσεως) και μάλιστα από τη Θεωρία της φωτιάς, όπως αναφέρει στις Υποσημειώσεις του βιβλίου. Και αφού εν αρχή ην ο άνθρωπος, το ποιητικό υποκείμενο δεν μπορεί παρά να είναι η Εύα, «με λένε Εύα και είμαι μισή/-κομμάτι από το πλευρό του άλλωστε» (σελ.15),, η οποία είναι κομμάτι από το πλευρό του Αδάμ, και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο για την ποιήτρια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, με λένε Εύα ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου»

Γρηγόρης Σακαλής, παλιότερα τα πίστευα κι εγώ

Έλεγχος

Κάθε μέρα
απ΄το πρωί ως το βράδυ
αυτή η ομοιομορφία
σε σκοτώνει
ουρές έξω από τα ΑΤΜ
ανεξαρτήτως επαγγέλματος
και ιδεολογίας
ουρές στην εφορία
όλοι καταβάλλουν
τον οβολό τους Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, παλιότερα τα πίστευα κι εγώ»

Ασημίνα Λαμπράκου, Λήδα Ντ’ Αννούτσιο ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Ασημίνα Λαμπράκου, Λήδα Ντ’ Αννούτσιο, Αθήνα 2023

Το παρόν βιβλίο είναι το 4ο και τελευταίο, κατά σειρά, στη συλλογή:
——-η σκιά του ανθρώπου κι ο λυγμός του σκύλου.
Ας σημειωθεί, παρακαλώ, ότι εδώ επιλέχτηκε το παράδοξο το 1ο βιβλίο να εκδοθεί μετά το τελευταίο -όποτε.
Σαν 2ο υπήρξε η συλλογή Solidago, καλλιτεχνικό σωματείο έβδομο βήμα, Αθήνα 2018 
και 3ο, η συλλογή έ ω ς   ε π τ ά, Αθήνα 2022.

σημειώσεις

Ο τίτλος της συλλογής προέκυψε από μια αναγωγή στο βιβλίο του Γκαμπριέλ Ντ’ Αννούντσιο, Η ΛΗΔΑ ΧΩΡΙΣ ΚΥΚΝΟ, σε μετάφραση Μιχαήλ Σ. Χ. Κόκκαλη, εκδ. Βιβλιοπωλείον Γεωργίου Ι. Βασιλείου, Αθήναι 1921, το οποίο απέκτησα και διάβασα τον Ιανουάριο του 2015.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Λήδα Ντ’ Αννούτσιο ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Κατερίνα Λιάτζουρα, Λευκοί Νάνοι ―από τον Κωνσταντίνο Χ. Λουκόπουλο

Κατερίνα Λιάτζουρα, Λευκοί Νάνοι, εκδόσεις Βακχικόν 2023

ΛΕΥΚΟΙ ΝΑΝΟΙ
ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΤΡΙΚΑ ΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΔΙΑΚΡΙΤΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΟΝΤΟΛΟΓΙΑ

Μία κριτική αποτίμηση και σχόλια για τη συλλογή από τον Κωνσταντίνο Χ. Λουκόπουλο

Οι Λευκοί Νάνοι είναι η τέταρτη ποιητική συλλογή της Κατερίνας Λιάτζουρα.
Έχοντας μελετήσει σε βάθος την προηγούμενη ποιητική συλλογή της, την Κρεμμυδαποθήκη, έχω να υπογραμμίσω ότι ενώ στην Κρεμμυδαποθήκη, που ήταν μια συλλογή κατά βάση ολόκληρη δομημένη πάνω στον άξονα ζωή – θάνατος, το ύφος υπαγορευόταν από το συναίσθημα δένοντας την ποιητική της με την απώλεια, με τις ανθρώπινες σχέσεις και κυρίως με τις οικογενειακές συνθήκες και με την παράδοση, στους Λευκούς Νάνους διατυπώνεται πλέον έντονα και με παρρησία η  επιθυμία της ποιήτριας να διερευνήσει, να διατυπώσει και να εξελίξει μια δική της προσωπική οντολογία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Λιάτζουρα, Λευκοί Νάνοι ―από τον Κωνσταντίνο Χ. Λουκόπουλο»

Γιώργος Γκανέλης, Χειρόγραφη φωνή ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Γιώργος Γκανέλης, Χειρόγραφη φωνή, εκδόσεις Σμίλη

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΘΕΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Γιατί υπάρχουν και διλήμματα ανήλικα
που μπαίνουν σφήνα στην όποια μου ζωή

Κι ακόμα καμιά δεκαριά  ευάλωτες λέξεις
επεξηγηματικές όλου του σύμπαντος
προσάναμμα για τα χειμωνιάτικα βράδια

Και διόλου μην ταράσσεσαι με τη λάμψη
αν αρπάξεις φωτιά φώναξε να σε σώσω
αποτελούμαι από ογδόντα τοις εκατό νερό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, Χειρόγραφη φωνή ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»