Λεωνίδας Καζάσης, τρία ποιήματα

Φύση, αιώνες, ύπνωση,
θέλξη, θέα, θέωση.
Απότοκη ματαίωση
φλεγματικό θα μέ’βρει.
Της οχύρωσης σόφισμα η δικαίωση,
την Πενθεσίλεια αποζητώ
η Εστιάδα νεύει.

Άξαφνο πέρας ωχρό,
με της Σαπφούς, της Αφροδίτης Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, τρία ποιήματα»

Ρωξάνη Νικολάου, Σαλός μαγνήτης ―από την Κατερίνα I. Παπαδημητρίου

Ρωξάνη Νικολάου, Σαλός μαγνήτης, Εκδόσεις Φαρφουλάς

ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ ή ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΝΥΧΤΟΣ

Mετά τις δύο προηγούμενες ποιητικές συλλογές, ανάμεσα στις οποίες μεσολαβούν σχεδόν δύο δεκαετίες (Ποιήματα 1991-1999, ιδιωτική έκδοση, Λεμεσός, 2000ˑ Ψαλιδιστής, Τεχνοδρόμιον, Λεμεσός, 2018), η Ρωξάνη Νικολάου μας δωροδοτεί με μία τρίτη συλλογή με τον τίτλο «Σαλός μαγνήτης». Ετούτη η λογοτεχνική σιωπή, ίσως και να τιμά τη δημιουργό, αφού με ειλικρίνεια καταθέτει: «Επιστρέφει ηττημένη η ηχώ γυρεύει το στόμα μου.», σημαίνοντας την ανάγκη να μιλήσει, όταν η μούσα την καλεί να ξεδιψάσει όσα κούρνιασαν στις λέξεις της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρωξάνη Νικολάου, Σαλός μαγνήτης ―από την Κατερίνα I. Παπαδημητρίου»

Άρης Αλεξάνδρου, Φρύνιχος

Τα στρατεύματα περάσανε τα σύνορα
υποχωρώντας μ’ όση τάξη επιτρέπανε το δάσος κι οι σκιές των
———-δέντρων μες στη νύχτα.
Με σεβασμό κι αγάπη γι’ αυτούς που μείναν εδώ πίσω
θαμμένοι μες στο χώμα ή ριγμένοι στα σκυλιά
έγραψες κι εσύ μια Μιλήτου Άλωση.
Την έγραψες γνωρίζοντας πως τα στάσιμά σου θ’ ακουστούν
από κενές σειρές μαρμάρων
γνωρίζοντας —μέχρι τελευταίου οβολού—
το πρόστιμο που θα ’χες να πληρώσεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άρης Αλεξάνδρου, Φρύνιχος»

Έφη Αιλιανού, Η Ευρυδίκη από τον Άδη

Ήταν ακόμα βουτηγμένο στη σκιά
το πρόσωπό μου —
μισό στο φως, μισό στο σκοτάδι—
σαν μου ’δωκες το χέρι σου.
«Πρόσεξε μη τον Κέρβερο ξυπνήσεις
στην πύλη εκεί του Άδη»,
σου είπα, μα δεν άκουσες·
σφίξε μόνο το χέρι μου
και προχώρα ψηλαφητά·
δεν πρέπει να κοιτάξεις πίσω·
θα με χάσεις
πριν ακόμα αντικρίσουμε το φως.» Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έφη Αιλιανού, Η Ευρυδίκη από τον Άδη»

Ασημίνα Λαμπράκου, παρλαπίπα πόεμ

πουλάκι σ’ έβλεπα νεόκοπο να ορθοφτερουγίζεις
στους κύκλους σου επάνω να πετάς να τους τροφιζεις
πως τα φτεράκια σου εκούναες ώσπου να ξεμυτίσεις
πετάριζες την όμορφή σου την κυρά να πας να συναντήσεις
αχ πουλάκι έκραξα που πας να με αφήσεις;

αμίλητο και άστεγο τη θέα μου γεμίζεις
της καρδιάς μου τον ισκιό τού νου τ’ ανεμοζάλη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, παρλαπίπα πόεμ»

Νίκος Ι. Τζώρτζης, Ανάφλεξη

(Τρίστιχα, τρίανδρα)

Στην άνοιξη· αραβική ή ευρωπαϊκή

Οι σκέψεις είναι στάχτες, κρύβουν σπίθες·
ποια θέλεις, ποια θα βρεις σαν να ’ν’ η μόνη;
Σ’ αυτήν θα προσφερθείς, για αυτό δεν ήρθες;

Μια θέλεις και τη βρήκες, και πυρώνει
τώρα, Μωχάμετ, που τραβάς το πώμα,
Μοχάμεντ Μπουαζίζι, απ’ το μπιτόνι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Ανάφλεξη»

Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Μικροφυσική του μέσα χώρου

Fractal

Εγώ μέσα από εμένα κι από εμένα
στου εαυτού μου την ιδιοσυστασία
κι από κει πάλι μέσα από μένα
σ’ εμένα και στην ευρύτερη
αίσθηση της ύπαρξής μου

κι όλα από μένα
προβαλλόμενα και προσλαμβανόμενα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Μικροφυσική του μέσα χώρου»

Χριστίνα Λιναρδάκη, ΣΚΠ ―από την Κατερίνα I. Παπαδημητρίου

Χριστίνα Λιναρδάκη, ΣΚΠ, εκδόσεις Ενάντια

Ένας πυρήνας συμπιεσμένος γεμάτος (ποιητικό) μάγμα

Mε αφορμή τον τίτλο της συγκεκριμένης συλλογής της Χριστίνας Λιναρδάκη θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για την ιδιορρυθμία του, την πρωτοτυπία του ίσως. Προχωρώντας όμως στο εσώφυλλο συναντά τη σκληρή πραγματικότητα ενός αυτοάνοσου νοσήματος όπως η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας η οποία δεν αφήνει περιθώρια για παρανοήσεις, ενώ αποδεικνύει την ευέλικτη λειτουργία της δημιουργικής αφορμής στην τέχνη. Εδώ, η δημιουργός καταθέτει έναν ρεαλισμό που συμπίπτει με τον βιωματικό χαρακτήρα του ποιητικά αφηγηματικού της σύμπαντος, ο οποίος αποτελεί και τη θεματική της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χριστίνα Λιναρδάκη, ΣΚΠ ―από την Κατερίνα I. Παπαδημητρίου»