Αρχείο 08/09/2016
Τον έβλεπα κάθε μέρα να περνά ξυστά
Απ’ τις γωνιές των δρόμων μια φτερούγα
Δύσκαμπτη στους πνεύμονες της αγοράς
Σαν ειλητάριο δίχρωμο
Να ξεδιπλώσει αγκομαχώντας
Και σαν κοτσύφι πρωινό πετάριζε
Ευδιάθετη η ψυχή μου
Μια κι ήταν ολοφάνερο πως για το Άγραφον
Ήταν χρισμένος καταγάλανα
Στιχαρμενίζοντας για πέρ’ απ’ τις ακτές Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στάθης Κομνηνός, Αισχύλος»
Αρχείο 07/09/2016
ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ
Έπεσα απ’ το μπαλκόνι
Με βρήκαν στο λαγούμι
Να διαβάζω ποιήματα
Επέτειος γενεθλίων μου
Δεν ήθελα να ξαναγεννηθώ
«Αφήστε με στο σκοτάδι»
Τότε ξεκίνησε να βρέχει
Ασφαλίτες με περίστροφα
Ζητούσαν ποινικό μητρώο
Δίπλα μια λίμνη τύψεων Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, Χιλιόμετρα λευκές σελίδες»
Αρχείο 06/09/2016
Αγαπητέ Ανδρέα, μ΄όλη μου τη λύπη σου ανακοινώνω από τούτη τη στήλη πως η οδός Φιλελλήνων και όλες οι πέριξ καλλονές τελικώς κατεδαφίσθησαν. Καταστήματα, περαστικοί, παλαιές και μελλοντικές προοπτικές καταχωρήθηκαν για πάντα στις σελίδες της ιστορίας. Η πόλις, Ανδρέα, η πόλις επέθανε απόψε από μια αρρώστια της ψυχής και της φαντασίας. Παντού συντρίμμια, γερασμένες νύφες με πεπαλαιωμένες σάλπιγγες, μουσουργοί, ποιητές, αρχιτεκτονικές μέρες. Τόσο πένθος ποτέ Αντρέα. Τα συνεργεία του δήμου καταβάλλουν ομολογουμένως φιλότιμες προσπάθειες. Νυχθημερόν στοιβάζουν τις παλιές μαρκίζες σε μια άκρια της κεντρικής πλατείας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Έτσι σφραγίζονται οι πόλεις Ανδρέα»
Αρχείο 05/09/2016
Νόστος
Νύχτες αγρύπνιας και όνειρα εν εγρηγόρσει
Στη χώρα των ευκαιριών όλοι χωρούν, του είπαν
Οι ουρανοξύστες της μητρόπολης του κόσμου
όνειρο επιβίωσης, ελπίδας
Μια απόφαση και έπειτα φευγιό
σαν άλαλο μυρμήγκι όπου γης
δίχως δουλειά, γλώσσα, αγαπημένους
μέσα στο πλήθος μοναξιά απόλυτη
στέγνωσε η ψυχή, το μυαλό, η υπομονή Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δουατζής, “Μπουκώνουν τη ματιά τα πάμπολλα στολίδια” -ποίηση»
Αρχείο 30/08/2016
Αυτό το γνήσιο τούνελ κατάθλιψης
Απορρόφησε τη νύχτα
Υγρή την πέταξε στη γλώσσα μου
Να πλάθει μαζί της ονόματα γι’ αγάπη
Δεν με κοιτάς στα μάτια
Κοιτάς τον μαύρο ουρανό
Που κατεβαίνει στο φουστάνι σου
Και παίρνει ό,τι ήταν να πάρω εγώ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Βασματζίδης, Μικρά και ερωτικά»
Αρχείο 29/08/2016
Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι ψηλά όταν γύρω σου όλοι
τον εαυτό τους εχάσαν δειλά, και για τούτο μαζί σου τα βάζουν,
στον εαυτό σου αν μπορείς να ’χεις πίστη όταν όλοι για σένα αμφιβάλλουν
μα κι αδιάφορος να ’σαι κι ορθός στις δικές τους μπροστά αμφιβολίες,
αν μπορείς να υπομένεις χωρίς ν’ αποστάσεις ποτέ καρτερώντας,
ή μπλεγμένος με ψεύτες, μακριά να σταθείς, αν μπορείς απ’ το ψέμα
κι αν γενείς μισητός, να μη δείξεις στρατί στο δικό σου το μίσος,
κι ούτε τόσο καλός να φανείς κι ούτε τόσο σοφά να μιλήσεις, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Ράντγιαρντ Κίπλινγκ «Αν μπορείς…»»
Αρχείο 20/08/2016
Η Ηγνωστή υπερρεαλιστική ρήση “πρέπει ν’ αλλάξει το παιχνίδι, όχι οι κανόνες του παιχνιδιού”, αν βρίσκει εκφραστή στο μοντέρνο ελληνόφωνο υπερρεαλισμό, τότε τον βρίσκει με τον καλύτερο τρόπο στο πρόσωπο του Κώστα Ρεούση. Ο ποιητής των κατακλυσμιαίων εικόνων, των κοφτερών λέξεων και των φράσεων που ματώνουν πρώτα τον αμφιβληστροειδή του ματιού και εν συνεχεία, τ’ αυλάκια του μυαλού. Ο Ρεούσης, είναι από εκείνους τους ποιητές που γνωρίζουν στο μέγιστο βαθμό τους κανόνες τόσο της ποίησης όσο και της γλώσσας, μα έχουν συνάμα ως πρό(σ)ταγμα, την ανατροπή -όχι την καταστροφή- του παιχνιδιού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θ.Δ.Τυπάλδος: Κώστας Ρεούσης, Υπερρεαλισμός ή ρεουσισμός!»
Αρχείο 16/08/2016
Γεύση θανάτου
Χ
Η πλατεία ήταν έρημη εκείνη τη νύχτα
Με τα κλειστά περίπτερα, τις ξεσκισμένες αφίσες.
Μύριζε καμένο ρούχο, στάχτη, πυρκαγιά.
Πηγαίναμε μαζί μα οι λέξεις στέγνωσαν στα χείλη.
Μόνο κοινό σημείο επαφής ήταν ο φόβος
Εκείνος ο πρωτόπλαστος, απροσδιόριστος φόβος
Που γνώρισε ο άνθρωπος σ’ ένα χωράφι τριβόλων. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Μάνος Κράλης «Γεύση θανάτου» (X)»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.