Γιώργος Σαραντάρης, Πού γελοῦσε καὶ δάκρυζε θυμᾶμαι

Sarantaris22.2.15a

fav-3

Ἄλλοτε η θάλασσα…

Ἄλλοτε ἡ θάλασσα μᾶς εἶχε σηκώσει στὰ φτερά της
Μαζί της κατεβαίναμε στὸν ὕπνο
Μαζί της ψαρεύαμε τὰ πουλιὰ στὸν ἀγέρα
Τὶς ἡμέρες κολυμπούσαμε μέσα στὶς φωνὲς καὶ τὰ χρώματα
Τὰ βράδια ξαπλώναμε κάτω ἀπ᾿ τὰ δέντρα καὶ τὰ σύννεφα
Τὶς νύχτες ξυπνούσαμε γιὰ νὰ τραγουδήσουμε
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, “Η έλξη μας άλμα σε γκρεμό” -ποίηση

Αρχείο 05/01/2016

fav-3

Ιόντα επιθυμίας

 «ἔλθε μοι καὶ νῦν, χαλεπᾶν δὲ λῦσον
ἐκ μερίμναν, ὄσσα δέ μοι τέλεσσαι
θῦμος ἰμέρρει, τέλεσον» 
Σαπφώ

Και τώρα έλα μου,
 κι απ΄ τον σκοτεινό λύσε με
καημό, κι όσα να γίνουν
ποθεί η ψυχή,  κάνε για με

Δεν αναπνέω σε τροχιά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, “Η έλξη μας άλμα σε γκρεμό” -ποίηση»

Σίμος Ανδρονίδης, Ο παντοτινός Κώστας Βάρναλης

varnalis23.2.15

fav-3

«Κι αν κάποτε τα φρένα σου το Δίκιο, φως της αστραπής, κ’ η αλήθεια σου χτυπήσουνε, παιδάκι μου, να μην τα πεις. Θεριά οι ανθρώποι, δε μπορούν το φως να το σηκώσουν. Δεν είναι αλήθεια πιο χρυσή σαν την αλήθεια της σιωπής. Χίλιες φορές να γεννηθείς, τόσες θα σε σταβρώσουν» (Κώστας Βάρναλης, ‘Οι πόνοι της Παναγιάς’).[1]

Στις 14 Φεβρουαρίου του 1883 γεννήθηκε ο Κώστας Βάρναλης, ο ποιητής που εμβάθυνε τα όρια της ελληνικής ποίησης. Η ποίηση του Κώστα Βάρναλη δεν περιμένει τιμές και επαίνους παρά είναι άμεση και ευθύβολη, «ζωντανή» και «δροσερή». Ο Κώστας Βάρναλης με τους εγερτήριους στίχους του στέκεται πάντα δίπλα στο πλευρό των εργατών, των απόκληρων και των περιθωριοποιημένων. Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Κωνσταντίνος Μάντης, Νίκος Εγγονόπουλος «Το έβδομο τραγούδι της αγάπης» [2016]

Αρχείο 4.1.2016

fav-3

οι φωταψίες του έρωτα
σαν άνεμος ωτακουστής σε σύννεφο διαβατικό
λες και το κρύσταλλο των τραγικών ματιών σου
τα μακρυά μαλλιά σου μέχρι τα κύματα της ακρογιαλιάς
τα δέσαν άστρα σε βράχια αρμονικά
οπτασίες στην προσευχή που δέονται τα φύκια
στο γαλάζιο κοντύλι τ’ ουρανού Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης, Νίκος Εγγονόπουλος «Το έβδομο τραγούδι της αγάπης» [2016]»

Tomas Piketty, Το Κεφάλαιο

piketty23.2.15Εκδόσεις Πόλις, μετάφραση Ελίζα Παπαδάκη, σελ. 750

Κριτική παρουσίαση Θανάσης Γιαλκέτσηςστην Εφημερίδα των Συντακτών

Ο Πικετί διατρέχει τρεις αιώνες ιστορίας του κεφαλαίου και ερευνά την εξέλιξη της κατανομής του πλούτου και της δομής των ανισοτήτων στη μακρά διάρκεια. Ο Γάλλος οικονομολόγος συλλέγει, επεξεργάζεται, αναλύει και ερμηνεύει μια πελώρια ποσότητα δεδομένων που αναφέρονται στα εισοδήματα και τις περιουσίες σε περισσότερες από είκοσι χώρες. Το ζήτημα της κατανομής του πλούτου είχε απασχολήσει και την κλασική πολιτική οικονομία. Δύο αιώνων θεωρητικός στοχασμός για τις οικονομικές ανισότητες γέννησε μια σειρά από επιχειρήματα και υποθέσεις, που περιστρέφονται συνήθως γύρω από δύο πόλους. Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Ρώμος Φιλύρας, “Το φως επόθησε ο τυφλός και τούγινε θρησκεία…”

Αρχείο 03/01/2016

Κιάτο 1888 – Αθήνα 1942

fav-3

Απομεινάρια

Στα χαλίκια που εφίλειε το κύμα
κάποια έμεινε ολάπαλη αρμύρα·
μέσ’ το βάζο που ήταν ο μόσχος
ένα μύρο απαλόν απομένει·
στην ψυχή μου που φώλιαζ’ η Αγάπη
ένα χάος, ένα χάος μυρωμένο!

fav-3

Δέντρα

Ω δέντρα, που αργοσέρνετε την κορυφή στο χώμα, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρώμος Φιλύρας, “Το φως επόθησε ο τυφλός και τούγινε θρησκεία…”»

“Παρακμή δεν σημαίνει τέλος. Σημαίνει κατιούσα με φόντο το ηλιοβασίλεμα”

©Jen Aitken, courtesy Battat Contemporary, Montréal

©Jen Aitken, courtesy Battat Contemporary, Montréal

[Λήμματα]

Του Βασίλη ΠαπαβασιλείουΤα Νέα 08.03.2009

αξιολογήσεις. Αφορούν τα ΑΕΙ. Σύμφωνα με πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, τα αποτελέσματά τους μοιάζουν με αυτά των φοιτητικών εκλογών στα χρόνια της Μεταπολίτευσης όπου δεν υπήρχε παράταξη που να μην έβγαινε πρώτη, αφού η καθεμία εξέδιδε τα δικά της αποτελέσματα. Αν οι πληροφορίες αληθεύουν, η καρδιά μας πηγαίνει στη θέση της. Είχαμε τρομάξει με αυτόν τον νεόφερτο μπαμπούλα (την Αξιολόγηση) για τον οποίο ευθύνεται, ως γνωστόν, το Μνημόνιο. Μακάρι να αποδειχθεί ότι υπάρχουν εθνικές παραδόσεις που αντιστέκονται παρά την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. Κάτι τέτοιο θα τονώσει στο έπακρο το φρόνημα των δοκιμαζόμενων Ελλήνων.