Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, “Η έλξη μας άλμα σε γκρεμό” -ποίηση

Αρχείο 05/01/2016

fav-3

Ιόντα επιθυμίας

 «ἔλθε μοι καὶ νῦν, χαλεπᾶν δὲ λῦσον
ἐκ μερίμναν, ὄσσα δέ μοι τέλεσσαι
θῦμος ἰμέρρει, τέλεσον» 
Σαπφώ

Και τώρα έλα μου,
 κι απ΄ τον σκοτεινό λύσε με
καημό, κι όσα να γίνουν
ποθεί η ψυχή,  κάνε για με

Δεν αναπνέω σε τροχιά
Πάλλομαι μέσ’ στα νερά

Δεν είμαι
προκαθορισμένη γραμμή
αλλά
μορφο/κλασματική διαδρο-
——————————-μή

άλλοτε κύμα
άλλοτε σώμα

Αν θες να με βρεις
πρέπει να με δεις
αλλά
εκείνο που οράς
αυτό και θηρεύεις.

Αν θες να μ’ αγγίξεις
πρέπει να με αλώσεις
αλλά
όποιο δέρμα φοράς
μονάχα θωπεύεις.

Όμως εγώ
δεν έχω δέρμα
είμαι νερό
κατοπτρίζω αν θέλω
αυτόν που ποθώ.

Όμως εγώ
δεν έχω δέρμα
είμαι βυθός
μετέχω στο φως
αλλά πλέω πάντα εντός.

Και τώρα έλα μου
και στο σκοτεινό μου φάσμα  σε απορροφώ
ως κύμα φωτονίου αντιστοιχώ
στην πρώτη διέγερση.

(Από την ερωτική αλληλογραφία του Bob  και της Alice/ Οι πληροφορίες χάθηκαν στη μεταγραφή )

fav-3

Παράξενος ελκυστής

τᾶ]ς κε βολλοίμαν ἔρατόν τε βᾶμα
κἀμάρυχμα λάμπρον ἴδην προσώπω
Σαπφώ
Το λικνιστό της βάδισμα ποθώ
το φωτεινό της πρόσωπο να δω*

Περιδινίζω το δέρμα
σε χορό ελλειπτικό
στροβιλισμός πυρήνα
σε κενό φως
δίχως αποδέκτη.

Στο έμπα των ματιών σου
χάνω το ρυθμό
ζαλίζομαι παραπατώντας κύ-
μα γίνομαι ρεύμα ραδιενεργό
-ηλεκτρική θάλασσα-
κι αν Πρωτέας στο βυθό μοιραία
δραπετεύοντας τα πουκάμισά σου αλλάζω
για να σου είμαι όμορφη
η πλάτη μου έχει πάρει το σχήμα του έρωτά σου

Είμαστε
στο χάσιμο του σφυγμού
στο θόρυβο πίσω από τη μελωδία
στα παράσιτα κάτω από τον ήχο
στο σφάλμα μετά την πρόσθεση
στο αχ! του σπασμού
στην αρχή πάντα – είμαστε-

Η έλξη μας άλμα σε γκρεμό
παράξενη καταστροφή
έσκασε η σαπουνόφουσκα
χωρίς αιτία επανάσταση
μα άξαφνα κατάλαβα
– στο α πάντοτε είμαστε –
κι έγινα τόσο χαρούμενη για αυτό

(από υποκλοπή τηλεφωνικών συνομιλιών ανάμεσα σε Julia και Thom)

*

©Μαργαρίτα Παπαγεωργίου
φωτο©Στράτος Φουντούλης-agrimologos.com

*

Σύντομο βιογραφικό
Η Μαργαρίτα Παπαγεωργίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Μετά το πτυχίο της στη Φιλοσοφική Σχολή, τμήμα Νεοελληνικών Σπουδών, μετακόμισε στη Χαλκίδα σε αναζήτηση του ρυθμού ζωής της επαρχίας. Τα τελευταία είκοσι χρόνια διδάσκει ως φιλόλογος σε γυμνάσια και λύκεια. Έχει ασχοληθεί με πολλών ειδών δημιουργικές δραστηριότητες στα σχολεία της – και όχι μόνο-,  σχετικά με το βιβλίο, τη λογοτεχνία, το θέατρο και την εκπαίδευση. Το πρώτο της βιβλίο «Αλίπλοος Ουρανός» (εκδόσεις Γαβριηλίδη) συλλογή ποιημάτων, κυκλοφόρησε πρόσφατα.