Άρης Γιανναράς: H Δετή, 1911 [2015]

Αρχείο 24.11.2015

fav-3
Έχει ξυπνήσει σχετικά νωρίς
σαν μπλε ελεγκτής κυκλοφορίας στην πρωτεύουσα
όχι σα γυναίκα
Οι ώμοι της τεντώνουν τη φόδρα
κι απέξω είναι δυο χάσκι τυλιγμένα με χιόνι της τάιγκα.

Μέσα στο νεανικό της στέρνο -ένα ζεστό αντίσκηνο με μαξιλάρια- ο αέρας Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άρης Γιανναράς: H Δετή, 1911 [2015]»

Ολβία Παπαηλίου, Η προ-Κυριακή προσευχή [Επιστολή Δεύτερη]

olvia16.1.15

fav-3

ΤρεΣέρ Μονσενιέρ,
Σήμερα έχει υπάρξει μέχρι τώρα διαλογισμός επί της έννοιας της πατρότητας, του εσωτερικού πατέρα και νυμφίου, Θεού, Φρόυντ (“Φροϋλάιν, φρόυντ ή φροϋντίν;”) – το θέμα της πολυγλωσσίας, του Πύργου της Βαβέλ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Η προ-Κυριακή προσευχή [Επιστολή Δεύτερη]»

Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Μοιρολα3 -Ξαναλέγοντας το Παραμύθι χωρίς όνομα

raptopoulos-moiro3-16.1.15

«Το διεφθαρμένο και χρεοκοπημένο βασίλειο της Μοιρολατρίας θυμίζει την Ελλάδα του σήμερα όσο και ένα νυχτερινό τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων. Να παλεύεις για να καλυτερεύσουν τα πράγματα, ακόμα κι όταν η μοιρολατρία κυριαρχεί. Να προσπαθείς να υλοποιείς το μέλλον από τώρα, και όχι να τα μεταθέτεις όλα σ’ ένα άπιαστο επέκεινα. Υπό το μανδύα του παραμυθιού, παρά τους βασιλιάδες και τις πριγκίπισσες, η Μοιρολα3 είναι ό,τι πιο πολιτικοποιημένο έχω γράψει». Β.Ρ.

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Γρηγόρης Σακαλής, τρία ποιήματα

Αρχείο 23/11/2015

fav-3

Κάπου αλλού

Βγήκες, ζήτησες την αγάπη.
Έφαγες χαστούκια και κλωτσιές
γρονθοκοπήθηκες
σε πέταξαν στη λάσπη.
Έτσι πληρώνεται η αγάπη.
Σε μια ονειρική χώρα
με ιδανικούς ανθρώπους Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, τρία ποιήματα»

Τέος Ρόμβος, Οι δρόμοι (που) δεν οδηγούν πουθενά

Το Παραμύθι της Ανάπτυξης

romvos17.1.15

fav-3

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ (ΠΟΥ) ΔΕΝ ΟΔΗΓΟΥΝ ΠΟΥΘΕΝΑ…
(Ένα Παραμύθι για τους αγαθούς αγρίους της Ανάπτυξης)

Mια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα νησάκι καταμεσής στο Αιγαίο εζούσε μέσα σε λιτά μεγαλεία ένας γέρο-Βασιλέας παλαιών αρχών και γηραλέων αντιλήψεων. Ήτον πολύ αγαπητός στους υπηκόους του και είχε ένα μοναχοπαίδι. Ετούτο πάλε το Πριγκιπόπουλο είχεν από μικρό δείξει μιαν έφεση προς τα τρανά μεγαλεία και την άνευ ορίων Ανάπτυξη. Κάποτες η θειάκα του νεαρού βλαστού εδώρισε παίγνια εις τον μικρό Πρίγκηπα, ήτοι έναν πλαστικό εξκαφέα, μίαν μηχανική μπουλδόζα και μίαν μπετουνιέρα δια να παίζει, και ο μικρός Πρίγκηψ πλια όλο στα αναπτυξιολάγνα παίγνια είχεν τα μυαλά του.

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Θανάσης Πάνου, Ορθογώνιοι όγκοι φέρετρα [2015]

Αρχείο 20.11.2015

fav-3

Ως τις πρώτες πρωινές ώρες ψηνόταν στο κρεβάτι του ενώ στον εφιάλτη του καθάριζε ένα βουνό από βραστές πατάτες.
Όταν ξύπνησε, αρχικά σκέφτηκε ότι δεν είχε προνοήσει για καταφύγιο σε περίπτωση πυρηνικού καύσωνα. Η αποθήκη του βέβαια ήταν γεμάτη με τρόφιμα, είδη υγιεινής και ότι άλλο όφειλε να προμηθευτεί ως πολίτης σε μια χώρα που δεν ξέρει που διάολο πηγαίνει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θανάσης Πάνου, Ορθογώνιοι όγκοι φέρετρα [2015]»

Μπέρτολτ Μπρεχτ, Η βαβυλωνιακή σύγχυση των λέξεων και άλλα 499 ποιήματα

Εκδόσεις Gutenberg 2014, σελ. 675 -Μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής

bertolt-brecht18.1.15

fav-3

Ο ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ είναι συγγραφέας από παλιά γνωστός και πολύ αγαπητός στην Ελλάδα. Τα πεντακόσια ποιήματα της παρούσας ανθολογίας, που δημοσιεύονται κατά χρονολογική σειρά εμφανίσεως, παρέχουν μιαν ευκρινέστατη εικόνα όλου του ποιητικού έργου του. Παρουσιάζονται ποιήματα που είναι ήδη γνωστά (σε νέα, εννοείται, μετάφραση) και λυρικές συνθέσεις του, που είναι «άγνωστες» ακόμα στη γλώσσα μας. Τα εδώ διαλεγμένα κοινωνικά, πολιτικά, ερωτικά, σατιρικά και παιδικά ποιήματα και τραγούδια έρχονται να τονίσουν την προσωπικότητα του δημιουργού τους, που το έργο του όχι μόνο σημάδεψε την εποχή του, αλλά και τον έχει ήδη αναδείξει σε κλασικό συγγραφέα παγκοσμίως. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

Χρήστος Τουμανίδης –«Κι εγώ δάκρυα δεν είχα να κλάψω, και πήγα»

Ο Χρήστος Τουμανίδης

fav-3

Μια μέρα ο πατέρας μου είπε
η εξομολόγηση ενός καπνιστή

Σήμερα κάπνισα μόλις έξι τσιγάρα,
Φίλησα αμέτρητες φορές το παρόν μου, μη φύγει.
Είδα το μέλλον μου σε καθρέφτες θαμπούς
τη μάνα μου να περνάει νύχτα το Βόσπορο
σέρνοντας πίσω της τα δέκα γερασμένα παιδιά της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Τουμανίδης –«Κι εγώ δάκρυα δεν είχα να κλάψω, και πήγα»»