στάχτες

Αρχείο 28/09/2012

Μια μέρα έπεσα άρρωστος στο κρεβάτι, και δε σηκώθηκα από εκεί, παρά μετά από ένα μήνα. Εκτός από τη γυναίκα μου, ουδείς άλλος συγγενής ενδιαφέρθηκε. Μέρες και νύχτες τα σύγκρυα κατάκλυζαν το ανήμπορο κορμί μου, κρύωνα, κι οι σάρκες μου έλιωναν εξαιτίας της μακράς μου κατάκλισης. Ο ολοένα αυξανόμενος εκνευρισμός μου σε συνδυασμό με τις οξύτατες ημικρανίες, με οδήγησαν σε πράξεις ολικού παροξυσμού, στην προσπάθεια μου ν’ ανακουφιστώ έστω για λίγο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Πρίμπας, Άρρωστος στο κρεβάτι»

Αρχείο 26/09/2012

ΧΑΟΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

Αγάπη αγνώστων
Συνουσίες βιαστικών
Αρρώστιες αθώων
Παράκρουση σιωπηλών.
Όταν μια πεταλούδα αναζητά χρώμα ,
ένας εργάτης βλέπει βουβό κινηματογράφο.
-Έχετε άγνοια της τυχαιότητας Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Κυριακίδης, “Ήμουν Μαθηματικός” κ.α. ποιήματα»

Αρχείο 22/09/2012

κι εγώ σε άκουγα να περνάς, θρόιζε το φουστάνι σου ,άκουγα το σώμα σου να περνά, σε ένοιωθα
ήσουν ένας μύθος

είσαι μια αφήγηση
είσαι ένα κρεβάτι που μιλάει
με το κορμί σου
μου αφηγείται εσένα το στόμα σου δίπλα μου σε μιλά ,ακούω
ακούω το σώμα σου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, Ο έρωτας είναι πειρατής»

Αρχείο 26/08/2012

Σπίτια χαμηλά, ζωές ισόγειες, δρόμοι ακόμη στο χαλίκι και το χώμα, γυναίκες που σκουπίζουν τις αυλές, παιδιά μαθημένα στο ξύλο και το παιχνίδι στις αλάνες. Οι άντρες μυρίζουν ιδρώτα και τσιγάρο, μιλάνε λίγο και υποκρίνονται ότι εννοούν πολλά πίσω από τα σκληρά τους βλέμματα. Οι γυναίκες περνούν τις μέρες με το λερό φουστάνι, τη ρόμπα με τα παράσημα της λάτρας. Τις Κυριακές πλένουν τα μαλλιά τους, ευωδιάζουν λεβάντα, ντύνονται το μοναδικό καλό τους φόρεμα και βάζουν στο γκάζι το καλό φαί της εβδομάδας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Βλαχογιάννης, Το Παιδί με τα Ανάποδα Λόγια»

Αρχείο 23/08/2012

Ο εκπρόσωπος του θεού επί γης, ο έχων και το αλάθητο, έκανε δηλώσεις περί της επιθετικότητος του Ισλάμ. Ο ισλαμικός κόσμος αντέδρασε – και ας μη βιαστεί κανείς να σχολιάσει τοιαύτην έλλειψιν ανεκτικότητος, διότι δεν είναι πολύς καιρός που ο χριστιανικός κόσμος ήτο αναστατωμένος εξαιτίας του Κώδικα Ντα Βίντσι. Κατόπιν τούτου, ο άγιος πατέρας εξέφρασε τη λύπη του για τις προκληθείσες αντιδράσεις και που κάποιοι παρερμήνευσαν τα λεγόμενά του – πάντως, για τις δηλώσεις του καθαυτές δεν έδειξε να στενοχωριέται και βέβαια δεν ανακάλεσε ούτε λέξη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λίτσα Χατζοπούλου, Benedicite»

Αρχείο 14/08/2012

εκδόσεις Ποιείν

Σε ρε μπεμόλ

Πολύ πριν μάθει την αλφάβητο
προσάρμοσε δάκρυα και στα επτά φωνήεντα
και με στεφάνια μηδενικών ζωής
έτρωγε τον ήλιο στα δέκα νύχια του.
Το πρόσωπό του δεν γνώριζε άλλα πρόσωπα,
μόνο το αντισηπτικό χείλος της ευτυχίας·
τη φροντίδα που εκφυλίζεται σε λέξεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Γκούμας, Ανθολογία 1985-2012»

Αρχείο 11/08/2012

Απόσπασμα -Εκδόσεις Κέδρος 2006.

Με τον Aντρέα μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά και κάναμε στενή παρέα πριν ακόμη πάμε στο σχολείο. Έμενε στο επόμενο ακριβώς στενό από το δικό μου, κοντά στο σημερινό σταθμό του μετρό και στις προσφυγικές πολυκατοικίες –που όταν ήμασταν παιδιά ήταν παράγκες– του Aγίου Aντωνίου, στο Περιστέρι. Όλο αυτό το χαμένο, όπως η Aτλαντίδα, σκηνικό έχει μείνει στη μνήμη μου σαν παραμύθι. Συνοικία λαϊκή και κόκκινη, που το ποτάμι, ο Kηφισός, την οριοθετούσε ως σύνορο φυσικό. Aπό εκεί και πέρα άρχιζε ένας άλλος κόσμος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Ραπτόπουλος, «Φίλοι»»