στάχτες

Αρχείο 28/04/2011

Kάποια μέρα, ο Αλφανουί κι ο κύριος Θάννα είδαν μια πυρκαϊά. Μια γυναίκα σ’ ένα μπαλκόνι ούρλιαζε απελπισμένη. Απ’ τις ρωγμές του σπιτιού έβγαινε καπνός. Ο κόσμος μαζεύτηκε γύρω απ’ το σπίτι. Από μακριά άρχισε ν’ ακούγεται η σειρήνα της Πυροσβεστικής. Έπειτα, έφτασαν μεγαλοπρεπείς απ’ το βάθος του δρόμου, με το κόκκινο, άλικο όχημά τους και την επιχρυσωμένη του και τα επιχρυσωμένα τους τα κράνη, καθαροί και περίλαμπροι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Rafael Sanchez Ferlosio: “Οι Πυροσβέστες της Μαδρίτης”»

Αρχείο 21/04/2011

Εκδόσεις: Καστανιώτη 

Τόσο ο Βασίλης όσο και ο Πέτρος έχουν τους δικούς τους καημούς – ξεχωριστούς ο καθένας. Ο Βασίλης, που είναι και ο βασικός ήρωας του νέου βιβλίου του Αλέξη Σταμάτη, είναι ένας σύγχρονος νεαρός της φτωχολογιάς, παιδί που ζει στον Πειραιά και έχει τις ιδιωτικές του σκοτούρες που του φορτώνει η πραγματικότητα γύρω του, αλλά και εκείνες που δεν φαίνονται, τις εσωτερικές, που ωστόσο του σκοτεινιάζουν τον νου. Ο Βασίλης είναι δεκαεννιά χρόνων, ενώ ο Πέτρος, ο άλλος πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος, είναι ένας μεσήλικας δημοσιογράφος που έχει «κολλήσει» από τότε που τον άφησε η νεότατη γυναίκα του… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξης Σταμάτης, Κυριακή -προδημοσίευση»

Αρχείο 02/01/2011

σσ. 170-172, εκδόσεις Εξάντας

[…] Όταν επαναλήφθη η συνεδρίαση, σηκώθηκε ο εισαγγελέας κι ανέλυσε την υπόθεση απ’ την αρχή, κι όταν έφτασε στο ρόλο που του είχε παίξει ο Δημήτρης, τον έπιασε υστερία σα νά ‘ταν προσωπικός εχθρός του, σά νά τού’χε σκοτώσει τον πατέρα του. Διάβασε μ΄έμφαση όλες τις καταδίκες απ’ το ποινικό μητρώο του, και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ένας τέτοιος άνθρωπος ήταν φυσικό να τρέφει άσβεστο μίσος εναντίον της κοινωνίας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Ταχτσής : απόσπασμα από “Το τρίτο στεφάνι”»

Αρχείο 12/12/2010

….από την στήλη «Παρά Τέταρτο» στο περιοδικό «Τέταρτο» τεύχος 39-40, Ιούλιος-Αύγουστος 1988.

O άνθρωπος που κάθεται πλάι μου λέει, «οι σωστές αποφάσεις παίρνονται το καλοκαίρι», καθώς τα βαγόνια του συρμού χτυπιούνται το ένα πάνω στ’ άλλο από τα κοφτά σύντομα φρεναρίσματα. Ο άνθρωπος που κάθεται πλάι μου παρακολουθεί με συμπάθεια όλες αυτές τις κινήσεις που κάνω εδώ και ώρα για να απαλλαγώ από Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Νόλλας: «Ο άνθρωπος που κάθεται πλάι μου»»

Αρχείο 06/12/2010

Δημήτρης Δημητριάδης: “Κατάλογοι 1-4″ -αποσπάσματα- Εκδόσεις Αγρα 1980

Α ΑΝΤΙΦΑΣΗ

Το μοναδικό παιδί στον κόσμο ειν΄εκείνο που διαψεύδει συνεχώς και με κάθε τρόπο την ελπίδα που έχει στηρίξει σ’αυτό η ανθρωπότητα. Κάθε πρωί, σηκώνεται κι αρχίζει να χτίζει έναν κόσμο χειρότερο απ’ τον πραγματικό, και κάθε πρωί, ο καινούριος κόσμος του Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Δημητριάδης: “Κατάλογοι 1-4″ -αποσπάσματα [2010]»