Νίκος Βλαχογιάννης, Το ξεχασμένο δέρμα

26/10/2011

Αρχείο 26/10/2011

Θυμήθηκε: Μητέρα, εσύ στέκεσαι πίσω από αυτή τη μνήμη τώρα. Δικό σου δώρο ήταν, θυμάσαι; Μάλλινο. Βαρύ. Μπλε σκούρο. Με κοκάλινα κουμπιά και δερμάτινα θυλάκια. Μπλε σκούρο. Το δέρμα που μου χάρισες, να ‘χω να προχωράω στη ζωή, κρατώντας μια ανάσα δική μου, ξέχωρη από αυτόν τον κόσμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Βλαχογιάννης, Το ξεχασμένο δέρμα»

Γεωργία Τρούλη, δύο ποιήματα…[2011]

25/10/2011

Αρχείο 25/10/2011

Βδέλλες –βρέχει-κοινόχρηστα

Για ένα διάστημα κοιμούνται νωρίς
Και κυρίως αμέριστοι
Κανείς δεν ακούει τον κρότο του άλλου
Ουτε τον βρόγχο, ούτε τον έρωτα
Τα βήματα, ίσως, όταν κάποιος φορά
Ψηλοτάκουνα ποτήρια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γεωργία Τρούλη, δύο ποιήματα…[2011]»

Σοφία Κολοτούρου, Ποιήματα

05/10/2011

Αρχείο 05/10/2011

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΚΟΥΦΗ

 

Κι ὅταν ἡ μάνα του, τοῦ λέει: «Γιατί

δὲν πᾶς νὰ παίξεις ὅπως τ’ ἄλλα τὰ παιδιά;»

«Βαριέμαι…» ἀπαντάει αὐτὸς σιγὰ

καὶ τὸν περνοῦνε γιὰ ἰδιότροπο πολύ.

Νίκος Χάγερ-Μπουφίδης

Παράκληση στὸ θεὸ γιὰ ἕναν μικρὸ καμπούρη

 

Στὸ διάλειμμά της πάντα μόνη. Ἕνα βιβλίο

στὰ χέρια της, μικρὴ νὰ τό ‘χει συντροφιά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφία Κολοτούρου, Ποιήματα»

Νίκος Λέκκας, από φάκελο

03/10/2011

Αρχείο 03/10/2011

 

Ήταν φευγάτος, το είχε πονέσει το πράγμα, ήθελε την κάνει… Για πού άραγε; για το υπερπέραν, ή για των ενοχικών το κονέ. Των άδοξων. Των ρημαγμένων… Αυτών που πυρπόλησαν την ψυχή τους. Το είναι τους όλο. Που τα δώσαν όλα την Τέχνη τους. Και δεν τους έμεινε τίποτα. Μοναχά σκόρπια χειρόγραφα και μια καψούρα για το παραπέρα. Όλα στον κόσμο σκυθρωπά. Περιπάτους στην πόλη. Βιτρίνες και καφέ αδιάφορα. Τρελόχαπα και κάβες. Τεκέδες και ρούχλες. Αυτά μόνο. Βιβλιοπωλεία… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Λέκκας, από φάκελο»

Ανδρέας Παππάς, Υπο-γλώσσια

13/06/2011

Αρχείο 13/06/2011

Kritiki14.650+1 κείμενα για τη γλώσσα. Εκδόσεις Κριτική

Πότε βάζουμε άνω τελεία; Πόσα είδη εισαγωγικών υπάρχουν; Πώς θα αποφύγουμε τα διαδοχικά «που»; Τι είναι ο «πουπουδισμός» και τι ο «καικαιδισμός»; Χιονίζει στη δυτική Ελλάδα, ή στη Δυτική Ελλάδα; Δισ. και δις. Παραπάνω και πιο πάνω. Απλώς και απλά, αμέσως και άμεσα. Ετερόκλητος ή ετερόκλιτος; Η λεωφόρος Κηφισίας… δεν υπάρχει! Τι είναι ο «νεολογιοτατισμός» και τι ο «νεογενικισμός»; Γιατί δεν υπάρχουν τρισδιάστατα έργα τέχνης; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανδρέας Παππάς, Υπο-γλώσσια»

Σταύρος Ζαφειρίου, Μεταστάσιμον

12/06/2011

Αρχείο 12/6/2011

stachtes11.6Από την ποιητική συλλογή «Σώματος Λόγος», Εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2004, Θεσσαλονίκη.

Μεταστάσιμον 
Το τέλος μου ανήκει στο τέλος σου Κύριε.
Στο άδυτο του σώματος καλείται τ’όνομά σου,
μια πράξη πριν απ’τη σιωπή, όπου η σκιά μου
θα πλάσει, με την άλλη της σκιά,
την πιο παλιά απεικόνιση του ομοιώματός σου.
Αυτός είναι ο δρόμος. Τον ανίχνευσα,
σαν θηρευτής που αναζητά
των αγριμιών περάσματα, θαρρώντας
ότι ο θάνατος είναι η συνέχειά μου,
η αναγκαία πύλη που συνδέει τη ζωή
με την ανεξερεύνητη ουσία.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταύρος Ζαφειρίου, Μεταστάσιμον»

Στρατής Τσίρκας, Καιρός για ψάρεμα με καλάμι

28/05/2011

Αρχείο 28/05/2011

Αλεξάντρεια. Σεπτέμβρης. – Είναι ένα βράδυ καλοκαιριάτικο απόψε που κατεβαίνεις την οδό Μισάλας. Ο αέρας έκοψε απότομα κι η υγρασία σαν αόρατη κουνουπιέρα τυλίγει τους ανθρώπους, χτυπά κατάστηθα τις γυναίκες, κάθεται πάνω τους και τους μουσκεύει τα ρούχα, γυαλίζει τα πρόσωπα τις αρπάχνει απ’ το λαιμό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στρατής Τσίρκας, Καιρός για ψάρεμα με καλάμι»

Νίκος Φωκάς, Αίσ-χός, Αίσ-χός

26/05/2011

Αρχείο 26/05/2011

Από το «Έλεύθερο Θέμα», πεζοποιήματα. Εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της Εστίας.

Απ’ το ανοιχτό παράθυρο φτάνει ως εδώ η βοή μιας Αθήνας δίχως όρια, σαν πελώρια ομοφωνία. Έτσι λοιπόν οι διάφοροι ήχοι: δημόσια ψέματα, χάχανα Νεοελλήνων όμοια με χρεμετισμούς αλόγων, λόγοι λαϊκές μουσικές, σαματάς γηπέδων, δελτία ειδήσεων, δελτία χρηματιστηρίου, αναγνώσεις ποιημάτων, συνέδρια, κατά παραγγελία χειροκροτήματα, οργανωμένος ενθουσιασμός, καθημερινά φληναφήματα, νιαουρίσματα κινητών με μοτίβα Μπετόβεν, φωνακλάδικοι στην συνέχεια τηλεφωνικοί μονόλογοι, υλιστικά κραυγαλέα συνθήματα σε πορείες, αγγλικούρες, βρισίδια των δρόμων κ. α. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Φωκάς, Αίσ-χός, Αίσ-χός»