Ζωή Κατσιαμπούρα, Η άθλια Σαπφώ

09/10/2023

Έβλεπε από το παράθυρο μια νύχτα, παρακολουθώντας στα σκοτεινά μια ταινία, την ομάδα των αγοριών της γειτονιάς να πάνε και να έρχονται και να στέκονται έξω από τη χαμηλή μάντρα της αυλής της και σαν να λογομαχούν, δεν άκουγε τι έλεγαν. Τα δικά της εγγόνια έλειπαν με τους γονείς τους σε ολοήμερη και μισονύχτια εκδρομή, οπότε πέρασε από το μυαλό της ότι οι νεαροί απλώς αναζητούσαν την παρέα τους.
Το πρωί, νωρίς,  διαπίστωσε ότι δεν ήταν ακριβώς έτσι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζωή Κατσιαμπούρα, Η άθλια Σαπφώ»

Αργύρης Χιόνης, ποιήματα για τη γη

04/10/2023

στον Γιάννη Ζουγανέλη και την χθόνια τούμπα του

ΠΗΡΑ ΣΩΛΗΝΕΣ χάλκινους κι ατσάλινους και τους συνέδεσα, με μούφες και αρμούς, σε ένα σύστημα περίπλοκα σοφό, και μες στη γη τους έχωσα, βαθιά μέσα στη γη, αφήνοντας μιαν άκρη μόνο έξω απ’το χώμα, προσμένοντας (και μου φαινόταν λογικό, μετά από τόση σκέψη, τόσο κόπο και σχεδιασμό) να ξεπηδήσει από κει νερό. Τίποτε όμως, ούτε μια σταγόνα δεν ανάβρυζε απ’ το σύστημα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αργύρης Χιόνης, ποιήματα για τη γη»

Αντώνης Σουρούνης, Κάλυμνος

03/10/2023
Μυρτιές, Κάλυμνος

Το μαγαζί που είχα φτιάξει κάποτε δεκαοχτώ χρόνων. Εκτός από το φως, το νερό και κατ’ ονομα που του είχα δώσει, δεν έχει πια τίποτε άλλο δικό μου. Σαν παιδί που μεγάλωσε, απομακρύνθηκε από το γονιό του, μπλέχτηκε με ξένους ανθρώπους κι ακολουθεί το δικό του δρόμο.

Ευτυχώς, οι παλιοί φίλοι έγιναν εστιάτορες και ξενοδόχοι. Έφτασα έγκαιρα, για τα εγκαίνια της «Μερσίνας», του ξενοδοχείου που έφτιαξε ο Γιωργάκης Ταυλάριος στις Μυρτιές, απέναντι από το άλλο, του Μιχάλη του Μαύρου. Κάτω από ένα μεγάλο ευκάλυπτο διαθέτει ίσως το καλύτερο μπαρ του νησιού και δίπλα μια πισίνα, για να πέφτεις κάθε τόσο και να δροσίζεσαι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Σουρούνης, Κάλυμνος»

Δέσποινα Καϊτατζή Χουλιούμη, Με λένε Εύα ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

29/09/2023

Δέσποινα Καϊτατζή Χουλιούμη, Με λένε Εύα. Εκδόσεις Μανδραγόρας

με λένε Εύα

με λένε Εύα και είμαι μισή
–κομμάτι απ’ το πλευρό του άλλωστε–
με αποκάλεσαν άτακτο στοιχείο
έφαγα το κεφάλι του ουροβόρου όφεως
αυτός την ουρά του
ο Αδάμ το μήλο
μετά ο κόσμος ήρθε στα ίσα του
επινοήθηκαν σπουδαίες έννοιες
μίασμα ύβρις δολιότητα εκδίωξη
χρίσαμε εφέτη τον εθίσαμε να κλέβει στο ζύγι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δέσποινα Καϊτατζή Χουλιούμη, Με λένε Εύα ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Τα κοστούμια

27/09/2023
fantasycostumes.com

Εργάκι αφιερωμένο στους αρχηγούς
που γεμίζουν με γοητεία
τις απαράλλαχτες
μέρες μας

(Πανομοιότυποι διαβαίνουν τους διαδρόμους. Δείχνουν όλοι απελπισμένοι και κάθε τόσο ορισμένοι από αυτούς σταματούν, κάτι λένε, έπειτα φεύγουν βιαστικοί, μια πόρτα ανοίγουν και αυτό είναι όλο. Κάθε τόσο μια φωνή από τα ηχεία καλεί κάποιον ονομαστικά. Αριθμός και επίθετο. Αν θέλεις να δεις ποιος είναι ο αριθμός αρκεί να δεις ποιος κινείται σχεδόν τρέχοντας, ποιος βγαίνει με ορμή από το γραφείο για να ξαναμπεί σε μια άλλη αίθουσα, ακόμη πιο βαθιά μες στο μέγαρο των υποθέσεων του κόμματος. Οι φροντιστές, οι κομπάρσοι ντυμένοι κατάλληλα, διαβαίνουν από εδώ και από εκεί έτσι που στη σκηνή να γίνεται ο σαματάς που αρμόζει στην περίσταση. Αυτό το κολασμένο επί σκηνής χάος, δεν είναι τίποτε άλλο από μια αναπαράσταση ενός πολύ οικείου μοτίβου.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Τα κοστούμια»

The Athens Review of Books τεύχος 153 ―κυκλοφορεί

14/09/2023

Περιεχόμενα τεύχους 153, Σεπτέμβριος 2023

Δημήτρης Δημηρούλης, Οι πολύποδες του «πνεύματος» στο απυρόβλητο

Μανώλης Βασιλάκης, Κάντε το σωστό

Πέτρος Μαρτινίδης, Γερμανία: ώρα μηδέν

Ίαν Μπουρούμα (Ian Buruma), Η δουλειά να γίνεται: Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα της «αφύπνισης»

Αν Άπλμπαουμ (Anne Applebaum), Νατάλια Γκουμενιούκ (Nataliya Gumenyuk), Ανικανότητα και βασανιστήρια στην κατεχόμενη Ουκρανία

— Δεν κατάλαβαν το παραμικρό οι Ρώσοι εισβολείς, απλώς κατέστρεψαν τις ζωές των ανθρώπων Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 153 ―κυκλοφορεί»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Jonah

12/09/2023
Πυροσβέστης στη Λάρισα απομακρύνει κατοίκους με βάρκα © EUROKINISSI/ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΤΖΕΚΑΣ

Εργάκι βγαλμένο από τα κατάστιχα της ζωής του Αντώνη. Ο Ώντεν το΄γραψε κάποτε για μια άλλη ψυχή, πως τάχα «η ζωή του κοντοήμερο θα ήταν». Πώς ταιριάζει στα αλήθεια ο ποιητής τη μοίρα του Αντώνη με τον παλμό του κόσμου. Και η ιστορία τραβά και γίνεται έργο και πάλι πέφτει στην ανυποληψία που σαρώνει την εποχή μας.

(Παλιό, παροπλισμένο λιμάνι. Με τα σκουριασμένα του μηχανήματα, τις σβησμένες μαρκίζες και την απέραντη σειρά των γερανών. Παντού μπορεί κανείς να αναγνωρίσει τα υλικά μιας ποίησης που ακόμη δεν έχει γραφτεί. Οι γερανοί σημαδεύουν τον ορίζοντα και συγκρατούν όλη αυτή τη σιωπή που δεν έχει αλλού να πάει και έτσι στοιχειώνει ετούτο το λιμάνι, ετούτη τη σκηνή. Δυο τρία δυνατά φώτα  φέγγουν στο τέλος του βραχίονα. Από εκεί και πέρα αρχινάει η θάλασσα με τα ποιήματά της και τους πνιγμένους και τα μετέωρα τα πλοία της, θυσία στον βωμό των οριζόντων.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Jonah»