Στέλιος Ροΐδης, «Κόσμοι» – κυκλοφορεί [απόσπασμα]

Από τις εκδόσεις image/Κέρκυρα

ΣΟΥΡΟΥΠΟ

Παράδοξη συμμετρία
Συνθήκες παλιές / οι μέρες του ξοδέματος /
Προχώρα πάνω τους- πριν την μνήμη,
Ποντικοπαγίδα του σούρουπου
Ότι σέρνεται στην ηθική
Και το ποίημα που δεν έχει γραφτε
Ένα απλό τοπίο, αντηχεία
Όταν μας κοιτάνε οι άλλοι, κλείνουμε τα μάτια
Κολυμπάμε στον απέναντι ωκεανό
Προσέχεις; όλα διατηρούνται νέα εδώ
Η κατάπτωση
Το δάχτυλο στην σκανδάλη
Το μυστικό
——————–Όλα
Τα φαινόμενα ρισκάρουν την υπόληψή τους
Για να μας πείσουν
Πρέπει να διανύσεις-όλη- την απόσταση
Γνωρίζει τα πάντα για τούτα τα φαινόμενα
Τα υπόγεια ρήγματα
Ένα γράμμα φτάνει στα χέρια μας από εμάς
Ένα ανυπόστατο γράμμα
Που ούτε που θυμόμασταν τι έλεγε
Βλέπει τις ρυτίδες μας
Εκτιμά το περιβάλλον μας αλάνθαστα
Είμασταν οι ποιητές του, εμείς κάποτε
Η αδαής οδηγία τραβάει φωτογραφίες,
Στον απέναντι ωκεανό, στην εποχή της νίκης
Κλείνουμε τα μάτια όταν μας κοιτάνε
Η αγάπη μας από εμάς θα χορτάσει λέμε
Και ποτέ δεν ξέρεις τι θυμίζει αγάπη.
Η τι μπορεί να συμφωνήσει
Με κάτι από όλα αυτά.
Το σούρουπο είχε πει τόσα πολλά
Που ο κόσμος σκοτείνιασε από το μυστήριο
Η μαγική φθορά πλησίαζε
Αυτό που έκρυβε
Αυτός ο κόσμος, η η αγάπη,
Σαν να περίμενε, κάτι άλλο,
Όλη την ώρα,
Μα όχι αυτήν.

*

©Στέλιος Ροΐδης