Αρχείο 07.12.2014

Μέρος Ι

Οι δεκατρείς τόμοι του «Α la Récherche du Temps perdu» τού Marcel Proust είναι το αποτέλεσμα μιας πέρα από κάθε δυνατότητα επεξεργασίας σύνθεσης, όπου διασταυρώνονται σέ ένα αυτοβιογραφικό έργο ή εμβάθυνση τού μυστικιστή, ή τέχνη τού πεζογράφου, ό οίστρος του σατιριστή, ή γνώση του μυημένου και ή ατολμία τοΰ μονομανή. Δίκαια έχει ειπωθεί ότι όλα τά μεγάλα λογοτεχνικά έργα θεμελιώνουν ή αποσυνθέτουν ένα είδος, είναι με μια λέξη ιδιαιτερότητες. Μεταξύ τους όμως άποτελεϊ τό-παραπάνω ένα άπό τά πιό ασύλληπτα. ’Αρχίζοντας από τη δομή του, πού ενοποιεί ποίηση, απομνημονεύματα, σχόλια, μέχρι τή σύνταξη απέραντων προτάσεων (τόν Νείλο τής γλώσσας, πού ξεχειλίζει εδώ ζωογόνος στίς εκτάσεις τής αλήθειας), όλα υπερβαίνουν κάθε μέτρο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βάλτερ Μπένγιαμιν, Για την εικόνα του Proust [2014]»

Αρχείο 6.12.2014

Σαιν Νικολά,
Όταν γυρνάω με το σχολικό στο σπίτι, έχει ένα δρόμο μεγάλο όλο ευθεία. Δίπλα είναι το κανάλι έχει και καράβια. Εγώ κοιτάω ευθεία. Θα πάω σπίτι. Έχει ομίχλη. Και είχε πολλά πολλά φώτα προχθές και τα έδειξα στη μαντάμ στο λεωφορείο. Είπε αυτοκίνητα. Γελάει η μαντάμ. Το πρωί έρχεται μόνο ο Τιμπό, ο οδηγός και με παίρνει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιφιγένεια Σιαφάκα, Η ομίχλη του Σαιν Νικολά [2014]»

Αρχείο 6.12.2014

Πόση ώρα έμεινα στην ίδια θέση; Ποτέ δεν μπόρεσα να πω με σιγουριά. Άλλοτε μου φαίνεται στιγμή κι άλλοτε η στιγμή αυτή μοιάζει να υψώνεται σε ύψη δυσθεώρητα, έτσι που νομίζω ότι είμαι ακόμα στην ίδια εκείνη καθισιά˙ μόνος. Αυτή ’ναι η αλήθεια που μπορώ με σιγουριά να υποστηρίξω. Για ό,τι άλλο, έχεις το δικαίωμα να με κρίνεις κατά πώς θέλεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πάνος Παπαπαναγιώτου, Όρκος [2014]»

Αρχείο 04/12/2014

Τις βροχερές μέρες δεν τις αντέχω. Όχι για τη σκοτεινιά ή την υγρασία – αυτά δεν με πειράζουν. Απλώς πρέπει να περνάω τον περισσότερο καιρό στο σπίτι, να μη βραχεί η στολή και τα ρούχα μου. Όχι, η ομπρέλα δεν μου φτάνει. Αν βραχεί το πρόσωπο, τα μαλλιά ή τα χέρια μου, παρότι είμαι αδιάβροχη είναι δύσκολο να βεβαιωθώ πως δεν χάλασε κάτι στην εμφάνισή μου.

Μια φορά περπατούσα στο δρόμο και ο αέρας μου σήκωσε την περούκα. Τραγική στιγμή. Οι περαστικοί έκαναν πέρα, τρόμαξαν. Λες και έβλεπαν κροκόδειλο που ξέφυγε από το τσίρκο. Ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί – τέτοιο ρεζιλίκι. Κανονικά κάτι τέτοια θα έπρεπε να τα βλέπω ως υποθέσεις ρουτίνας, είμαι όμως καινούριος στο χώρο και δεν έχω προσαρμοστεί. Σιγά σιγά θα συνηθίσω. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Είμαι κούκλα ζωντανή»

Αρχείο 02/12/2014

Πέντε χαρακτηριστικά αποσπάσματα του βιβλίου

[1]
Η ιστορία εντάσσεται σε ένα είδος απιστίας ή μάλλον αποστασίας από τον συζυγικό ζυγό χαρακτηριστική στους μεσόκοπους.
Πρόκειται για μια τρέλα που ενσκήπτει στη μέση της ζωής ενός ώριμου και συχνά σοβαρού ανθρώπου, ο οποίος χάνει κάθε λογικό έλεγχο και ρίχνεται αχαλίνωτος  σε μια περιπέτεια πάθους.
Το ερωτικό πάθος αποτελεί αναμφίβολα την πιο συναρπαστική εμπειρία στη ζωή ενός ανθρώπου . Tο έχουν παρομοιάσει με ακατανίκητο φυσικό φαινόμενο. Σίφουνας, κυκλώνας, κεραυνός : μεταφορές από μια  μανιασμένη φύση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευριδίκη Τρισόν-Μιλσανή, Ο Νόμος του Σολομώντα -πέντε αποσπάσματα & παρουσίαση του βιβλίου»

Αρχείο 01/12/2014

Τη μέρα που γεννήθηκες Έβγαλα την πρώτη γυμνή φωτογραφία μου
Σε είχα ήδη αφήσει 4 μήνες πίσω
Έκλεψα το μισό του φεγγαριού σου Και το πέρασα στα χείλη μου
Από τότε χαμογελάω συνεχώς
Εσύ έκλαιγες
Η μάννα σου δεν ζήτησε εξηγήσεις Άφησε μόνο το φως ανοικτό να σε βρίσκω Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, (Το) κοίλο – του χαμόγελου»

Αρχείο 28.11.2014

Εραστές

Από τη συλλογή  «Τα έργα και οι νύχτες», 1965

ένα λουλούδι
όχι μακριά απ’ τη νύχτα
το κορμί μου βουβό
ανοίγει
στη λεπταίσθητη επείγουσα ανάγκη της δροσοσταλίδας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλεχάντρα Πισαρνίκ, πέντε ποιήματα -μετάφραση Αμαλία Ρούβαλη [2014]»

Αρχείο 27.11.2014

“Αγαπητέ μου Μονσενιέρ,
πολύ ίσως νομίζουν ότι έχουμε σχέσεις μιας Ειδωλολατρείας. Εσείς κι εγώ ξέρουμε ότι διατηρούμε σχέσεις πολεμικού σας ανταποκριτή και διπλωμάτη, ωλμπήητ και παράτυπα. Ότι χρειάζεται να είμαι και Ερωμένη του Ιδίου Εραστή με σας, μας κάνει Ερωμένους εις το Πνεύμα του. Ώστε, θα σας μιλάω με τις πολλαπλές τις γλώσσες, μα σήμερα σας λέω πως καταλαβαίνω ότι ετούτες οι επιστολές θα είναι αναπάντητες, θα είναι ή δε θα είναι δεκαπέντε (όπως οι άλλες της Πορτογαλίδος μοναχής στον νεαρό με το τραγικό τέλος – Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Εντός, εκτός και επί τα αυτά (Επιστολή Πρώτη) – [2014]»