από το βιβλίο των ιστοριών
του καλοκαιριού

Η Καπελού τριγυρίζει μονάχη στους δρόμους της πόλης. Θυμίζει εκείνη την φριχτή ηρωίδα όταν ούρλιαζε για μια πολιτεία, δώστε μου μια πολιτεία έλεγε και ήταν απεγνωσμένη, αφοσιωμένη σε ένα τρομερό δράμα. Μα η Καπελού δεν νοιάζεται για τίποτε. Και μες σε δυο δάχτυλα κρασί μπορεί να χωρέσει τον καλύτερο εαυτό της, κάπως ραγισμένο πια μα με έκδηλη την ξεχωριστή χάρη και μια ανείπωτη καλοσύνη που έκανε πάντα για εκείνη τη διαφορά. Όλα αυτά συνθέτουν την γοητεία της Καπελού που έχει τόσους φίλους όσα και τα φύλλα των δέντρων αυτής της πολιτείας.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: course de chevaux»

Ανταπόκριση από το σύμπαν του τσίρκου
των πλανόδιων θιάσων και
των ζωγραφισμένων, ροκαμβολικών
χαρακτήρων διά χειρός Πικάσο.

[…Διάβασα για την ιστορία του σε ένα από τα τεύχη του περιοδικού Band Wagon. Διαφημίσεις και προσωπικότητες του τσίρκου και παράξενες ειδήσεις από την βιογραφία μιας εξαφανισμένης σήμερα τάξης, φωτίζουν για λίγο εκείνη την εποχή. Βρισκόμαστε στα 1919 και τα πρώτα βαγόνια αλλάζουν τον ρυθμό των πραγμάτων. Ο κόσμος αποκτά μεγαλύτερη κίνηση, όλα δείχνουν πως ετοιμάζεται για τον χρυσό του αιώνα. Ο κύριος Lent, υπήρξε ένα αληθινό πρόσωπο η εξαφάνιση του οποίου απασχόλησε τα τεύχη του περιοδικού με εμβόλιμα άρθρα και εκτενείς αναφορές σε χρυσή μπορντούρα. Ο κύριος Lent που ως σήμερα τίποτε δεν σήμαινε για τον κόσμο και είχε για πάντα ξεχαστεί, έχει μια δεύτερη ευκαιρία. Και είναι να απορεί κανείς πώς τάχα ετούτη η ανταπόκριση βρήκε σε αυτόν την ιστορία που ζητούσε. Όλα τα υπόλοιπα συνιστούν την γοητεία του κόσμου του τσίρκου που δάνεισε στον Σαγκάλ το θέμα του και στα παιδιά όλου του κόσμου μερικά ανεξίτηλα όνειρα…] Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Band Wagon»

Ιστορίες από το Βιβλίο των Ποταμών

Είναι ασυνήθιστα υγρός ο νότος τούτη την εποχή. Και όμως συνεχίζουν να μιλούν για αυτόν τα τραγούδια, για την νωχέλεια και για τα βράδια του τα καρτερικά, τα ατέλειωτα.  Δεν είναι όμως έτσι για τον Τζο που τραβάει τις χαλασμένες βάρκες μέσα από τον βάλτο. Τον δένουν με ένα γερό σχοινί και εμπρός παλικάρι μου, λοιπόν φέρ’ τη πίσω. Δεν θα το πίστευες σαν ήξερες πόση προσπάθεια χρειάζεται για να συρθεί το μουλιασμένο σκαρί. Μόνο άνθρωποι σαν τον Τζο ξέρουν να σου πουν. Άνθρωποι που ξέρουν από του νότου την φριχτή και ανίκητη υγρασία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Ο λοχαγός»

Είδος ενδημικό που απαντάται μία φορά κατ΄έτος εις μορφή ελεύθερη. Κανείς δεν γνωρίζει με τι τρέφεται και τι γαληνεύει την αγριάδα του. Στον κήπο της πολιτείας μας έχουν φέρει ένα τέτοιο άγριο ζώο. Συρρέουν τα πλήθη τις Κυριακές για να το θαυμάσουν, καθώς βρυχάται και σταλάζει το δηλητήριο του. Τα βράδια το σκεπάζουν με το περκάλι, να μην βλέπει. 

Ο διευθυντής φάνηκε λίγα λεπτά μετά τα τελευταία γεγονότα. Τον ακολουθούσε μια κουστωδία από συμβούλους, γραμματείς και υπαλλήλους της ιδιωτικής ασφάλειας του κήπου. Οι δημοσιογράφοι που είχαν συγκεντρωθεί στην πύλη πάλεψαν για να πάρουν μια δήλωσή του, όμως οι άνθρωποι της ασφάλειας απομάκρυναν τα συνεργεία. Τα απώθησαν ως το μικρό αλσύλλιο λίγο μέτρα από την πύλη. Όταν έρθει η ώρα θα δοθούν οι απαιτούμενες διευκρινίσεις κάποιος είπε και ο θίασος προχώρησε μαζί με τον διευθυντή που ίσιωνε τα ρούχα του, βυθισμένος στις σκέψεις του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: a*Et Ballot Box»