Έργο με καταρρεύσεις
 και με συντριβές

(Σκηνικό τραπεζαρίας με ένα σωρό εδέσματα, πιατέλες, καράφες παραγεμισμένες με κρασί. Οι καρέκλες βρίσκονται σε απόλυτη στοίχιση και έχουν πλεγμένα ξύλινα ρόδα στις πλάτες τους. Στην μια πλευρά του τραπεζιού βρίσκονται όλα τα κάδρα των προγόνων. Φέρουν στο ύψος των ματιών τους μια κατάμαυρη λωρίδα χρώμα, σαν κάποιος που ‘χει σφραγίσει το βλέμμα τους για πάντα. Στον άλλον τοίχο κεφαλές θηραμάτων βαλσαμωμένες, τίγρεις, αρσενικά λιοντάρια, βίσονες και θηρία ασυνήθιστα που μόνον κάποιος θαρραλέος θα μπορούσε να κυνηγήσει. Πάνω από το τραπέζι φέγγει ένας πολυέλαιος, ενώ στο ταβάνι μπορεί να δει κανείς ζωγραφισμένη σε κακή αντιγραφή μάλλον , δίχως προοπτική, την Ανάληψη της Μαρίας του Κορέτζιο. Μάλλον ετούτη η Μαρία δεν θα φτάσει πουθενά.)  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Τζίνα, να μία σωστική φωτοβολίδα»

εργάκι από το λαϊκό ρεπερτόριο
που χωρεί μια δυο αλήθειες

(Σκηνικό γιορτινού τραπεζιού. Εδέσματα, πιατέλες και γύρω ευτυχισμένοι οι καλεσμένοι. Οι κυρίες χαμογελούν και δοκιμάζουν με τρόπο το κρασί. Και οι άνδρες καθισμένοι όπως στο φρέσκο του μοναστηριού του Μιλάνου με το κέντρο να κυριαρχείται από τον πιο όμορφο, τον πιο λαμπερό από όλους τους παρευρισκόμενους. Γύρω του η οικογένεια και εκείνος ευτυχισμένος, σαν Ερωτόκριτος έξω από το δράμα του. Σε κάποιο άλλο δωμάτιο με το οποίο έχουμε οπτική επαφή ως θεατές μια γυναίκα στέκει εμπρός από τα σκεύη της που αφήνουν βρυχηθμούς ατμού. Θεέ μου, με τι θηρία θα πρέπει κανείς να τα βάλει μες στην κουζίνα που δουλεύει ακατάπαυστα στο όνομα της γεύσης.) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Ο ωραίος Άλεξ»

(Ο αρχίατρος. Μεσήλικας, ασκεπής, με ατσαλάκωτο κοστούμι γυαλιστερής υφής με λεπτό κόψιμο. Βρίσκεται στην αρχή του διαδρόμου. Πλάι του οι στρατηγοί. Ασκεπείς και εκείνοι. Ένα βήμα όπισθεν, παρά πόδα, επ’ώμου με τραβηγμένο το ου σαν αστείο. Κατά μήκος όρθιες, ακίνητες φιγούρες, ντυμένες με γύψο από την κορφή ως τα νύχια. Ας πούμε πως θυμίζουν ανθρώπινα αγάλματα. Ένας ντυμένος με μεσαιωνική στολή χωρικού, τύπου Ρομπέν των Δασών εμφανίζεται, παίζει τρεις φορές ένα μοτίβο στην τρομπέτα του και εξαφανίζεται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Τα προπλάσματα»

από ένα βιβλίο ή από μια εποχή,
αν προτιμάτε, γεμάτη σκοτεινά
σκετσάκια

[Ένας χαρακτήρας με κατακόκκινα μάτια, χλωμός από απίστευτες κακουχίες στηρίζει το κουφάρι του σε ένα αυτοσχέδιο μπαστούνι. Τρέμει ολόκληρος και κάθε τόσο τινάζει το πρόσωπό του, σαν να μην θέλει να θυμάται, σαν να μην θέλει. Πίσω του φέγγει η μαρκίζα, «Κέντρον η Ξαγρύπνια». Το φως της κάνει το πρόσωπο εκείνου του συντριμμιού να μοιάζει ακόμη πιο αδύνατο, με όρη και κατάμαυρες λίμνες. Ο άνδρας μιλά, οπλισμένος με το κουράγιο που κάποια αιτία του στέρησε.]

Ταλαιπωρημένος άνδρας: (προχωράει ένα δυο βήματα εμπρός στην σκηνή) Γέμισε ο τόπος από τέτοια κεντράκια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Ξαγρυπνάτε αδελφοί»