Κωνσταντίνος Μάντης: Κική Δημουλά «Το Πλησιέστερο»

Αρχείο 23/05/2016

fav_separator

Κάτι πρωτόβγαλτα ως φαίνεται
στον κόσμο και στους νόμους του πουλάκια
κι εντούτοις ήδη κουρασμένα
γιατί δεν είναι τα φτερά
άπτωτη εύνοια και προνόμιο,
ρωτούν εμένα, ποιον, εμένα,
που είν’ το πλησιέστερο κλαδί
για ν’ ακουμπήσουν.
Δεν είμαστε καλά. Αν ήξερα εγώ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κική Δημουλά «Το Πλησιέστερο»»

Ο Γιώργος Χρηστέας για το βιβλίο “Ο δόκτωρ Ψ και οι ασθενείς του” του Σωτήρη Παστάκα

Aρχείο 20/05/2016 – Προδημοσίευση από το περιοδικό Οδός Πανός τχ.171 Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2016. 

Το πορτραίτο ενός ποιητή- ψυχίατρου και το νέο του βιβλίο 

Ο  Σωτήρης  της  Σελήνης

Ποιητής· ψυχίατρος· συγγραφέας·μεταφραστής·εκδότης·αριστερός με μεταφυσικές ανησυχίες,πρώην μεγαλογιατρός·ψυχίατρος ψυχιάτρων και γνωστών καλλιτεχνών,αλητοβασιλιάδων και…πριγκιπομαστούρηδων,΄που θα’λεγε ο Τσιτσάνης·αποφεύγει εκ πεποιθήσεως τους ψυχίατρους·αν και τους παρατηρεί αμείλικτα·προτιμώντας να συναγελάζεται φυλακόβιους, περιθωριακούς,ποιητές·άνθη του κακού,που θα’λεγε ο Μπωντλέρ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο Γιώργος Χρηστέας για το βιβλίο “Ο δόκτωρ Ψ και οι ασθενείς του” του Σωτήρη Παστάκα»

Χρύσα Φάντη, Κορίτσια ιέρειες, γυναίκες δέντρα -κριτική παρουσίαση

Αρχείο 13/05/2016

Για το βιβλίο της Χαράς Νικολακοπούλου,  Μέλισσες Ιέρειες -εκδόσεις Γαβριηλίδης, σελ. 99

fav-3

Ποια η θέση (μοίρα) της γυναίκας στην ελληνική επαρχία τις δεκαετίες που ακολούθησαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο; Πόσο διαφορετική από εκείνη των δεκαετιών που θα ακολουθούσαν αλλά και όσων είχαν προηγηθεί; Στα τέλη της δεκαετίας του 70, σε μια μικρή ορεινή κωμόπολη, απομακρυσμένη και σχεδόν αποκλεισμένη από τον «πολιτισμό», τέσσερα δωδεκάχρονα κορίτσια, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρύσα Φάντη, Κορίτσια ιέρειες, γυναίκες δέντρα -κριτική παρουσίαση»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Η διάθεση για τραγούδι στον Στέλιο Ντόμαλη

Αρχείο 06/05/2016

fav_separator

«…ανέβασες το ρύγχος μου προς τον ουρανό
και σαν το λύκο θέλω να ουρλιάξω;»

Η διαδικασία της έμπνευσης στον Στέλιο Ντόμαλη, (στο βιβλίο του «Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ-32 κείμενα και 15 ποιήματα», που κυκλοφόρησε στη Λάρισα τον Αύγουστο του 1995, με ασπρόμαυρες φωτογραφίες του γιου του Αποστόλη Ντόμαλη), μας επιτρέπει να ρίξουμε μια κλεφτή ματιά στο εργαστήρι του συγγραφέα: να κατανοήσουμε τις αφορμές και τα υποκείμενα πάνω στα οποία θα ξεδιπλώσει το τραγούδι του.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Η διάθεση για τραγούδι στον Στέλιο Ντόμαλη»

Κωνσταντίνος Μάντης: Γιάννης Ρίτσος «Εαρινή Συμφωνία» XVI-XVII

Αρχείο 25/04/2016

fav_separator

XVI

Χαρά χαρά.
Δε μας νοιάζει
τι θ’ αφήσει το φιλί μας
μέσα στο χρόνο και στο τραγούδι.

Αγγίξαμε
το μέγα άσκοπο
που δε ζητά το σκοπό του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Γιάννης Ρίτσος «Εαρινή Συμφωνία» XVI-XVII»

Κωνσταντίνος Μάντης: Οδυσσέας Ελύτης «Εκείνο που δε γίνεται»

Αρχείο 11/04/2016

fav-3

Να ‘χε η νοσταλγίασώμα να το σπρώξω απ’ το παρά-
θυρο έξω! Να τσακίσω εκείνο που δε γίνεται! Κο-
ρίτσι που από το γυμνό σου στήθος σαν από σχεδία
κάποτε μ’ έσωσε ο Θεός

Και ψηλά πάνω απ’ τα τείχη με την ημισέληνο με πήγε
μην κι από δική μου

Ακριτομύθια φανερωθείς και οι Tύχες σε βάλουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Οδυσσέας Ελύτης «Εκείνο που δε γίνεται»»

Αντώνης Τζήμας, «Ιστορίες του Ουρητηρίου», το παρθενικό ταξίδι ενός νέου συγγραφέα

Αρχείο 29/03/2016 –Εκδόσεις Ιωλκός

Από τον Κ. Π. Δ.

Οι «ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΟΥΡΗΤΗΡΙΟΥ», μια συλλογή δεκαπέντε μικρών διηγημάτων του πρωτοεμφανιζόμενου 35χρονου Αντώνη Τζήμα (εκδ.Ιωλκός), που παρουσιάστηκαν πρόσφατα στο φιλόξενο «Polis Art Café» της «Στοάς του Βιβλίου», είναι ένα βιβλιαράκι που πραγματικά αξίζει την προσοχή μας. Διάλεξα αυθαίρετα,  για να το παρουσιάσω εδώ, τη γνωστή ξυλογραφία του Χανς Μπάλντουνγκ Γκριν: Αριστοτέλης και Φυλλίς, βασισμένη στην Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Τζήμας, «Ιστορίες του Ουρητηρίου», το παρθενικό ταξίδι ενός νέου συγγραφέα»

Κωνσταντίνος Μάντης: Κωνσταντίνος Μούσσας «Όχι τώρα»

Αρχείο 28/03/2016

fav-3

Και τώρα που πάμε; Και τώρα πώς; Σημάδι επιστροφής.
Δεν ακολουθείς και τηρείς την υπόσχεση της προδοτικής
—σιωπής σου.
Η τελευταία έκκληση, θυμός δεν έγινε ποτέ. Αυτό φταίει;
Αυτό βαραίνει εσωτερικά και καταλύει;
Πιάνεται η απουσία στο κενό, στις πληγές που ανοίγουν με
—φως κέρινο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κωνσταντίνος Μούσσας «Όχι τώρα»»