Κατηγορία: Δοκίμιο

Ο Σπύρος Αραβανής γράφει για τον ποιητή Γιώργο Δάγλα

27/07/2017

Αρχείο 28/07/2017

O Γιώργος Δάγλας ζει σήμερα ξανά στην Αθήνα –κανείς δεν ρισκάρει να μαντέψει μέχρι πότε- έχει επανακυκλοφορήσει τις δυο πρώτες ποιητικές του συλλογές και κυκλοφορήσει την τρίτη από τις εκδόσεις Φίλντισι, έχει ακούσει τα ποιήματά του να τραγουδιούνται χάρις στον συνθέτη Βασίλη Λαγό, συμμετέχει σε νέες ομάδες συλλογικότητας ως εκδότης του «Κύματος» και διαχειρίζεται τα social media ως άνθρωπος της εποχής του. Η ποίησή του είναι η έντεχνη απόληξη μιας ζωής πολλών επεισοδίων, πολλών ανθρώπων, πολλών ιστοριών. Είναι γέννημα μιας έντονης πρώτης μεταπολιτευτικής εποχής που δεν είναι εύκολο να διαχωρίσει κανείς το ζην από το γράφειν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο Σπύρος Αραβανής γράφει για τον ποιητή Γιώργο Δάγλα»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 12ο

26/07/2017

Αρχείο 26/07/2017

Αυτοσχεδιασμός (2)
H πρώτη τελεία, σε ένα λευκό άγραφο χαρτί

Αυτοσχεδιασμός είναι το πώς ζούμε, το πώς βλέπουμε τον κόσμο.
Αυτοσχεδιασμός είναι, το να είναι κανείς, απελευθερωμένος από φόρμες.
Αυτοσχεδιασμός είναι, η προσωπική κληρονομιά του καθενός.

Η τέχνη είναι μια βαρετή υπόθεση αν δεν… Θέλει πολύ δουλειά δεν έχει ωράρια, χρειάζεται πολύ μελέτη που δεν σταματά ποτέ, θέλει επαναλήψεις και επαναλήψεις. Ο αυτοσχεδιασμός τροφοδοτεί τον καλλιτέχνη με νέο αίμα, τον αναζωογονεί, τον κρατάει μακριά από την συνήθεια, την φυσική και πνευματική κούραση.
Συνήθως μας ελέγχον τα πράγματα που δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε αντί να τα ελέγχαμε εμείς. Ο αυτοσχεδιασμός μας δείχνει τα όρια μας, τα μειονεκτήματα μας και τα προτερήματα μας. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 12ο»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μπαλάντες

25/07/2017

Αρχείο 25/07/2017

Κ. Καρυωτάκης

*Σπασμένο φως,
με χίλια μάτια
εντός μου

Ήταν λέει ο λόγος του σκληρός. Γεμάτες θάνατο οι μπαλάντες αντηχούσαν εντός του.
Ο Κώστας Καρυωτάκης μ΄όποια θέση και αν σήμερα μνημονεύεται, ο ιδανικός αυτόχειρας, ο ασθενής απ΄τον κόσμο και την ιδέα ποιητής κατακλύζει την ελληνική επετηρίδα. Τα ποιήματά του επικίνδυνα, σαν φεγγάρια απάνω στη στροφή τους. Σκοτεινοί νέοι, με μια πεποίθηση ίσια προς το θάνατο διαβάζουν στις μέρες μας τα ποιήματά του και πονούν. Να μια παρηγοριά για τους καιρούς μας ,  ένα είδος κοινωνίας ύφους και ιδέας που παραμένουν αλώβητα μες στους κόλπους κάθε καινούριας γενιάς. Αλήθειες που με τον καιρό μας αποκαλύπτονται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μπαλάντες»

Ο Βιζυηνός εκπροσωπεί τον προβληματισμό του μεταπολεμικού δυτικού κόσμου

22/07/2017

Αρχείο 22/07/2016

Της Ρέας Γαλανάκη

Τα βιβλία, που έχουν ορίσει τη ζωή μας, συνδέονται με πρόσωπα, με αισθήσεις, με στιγμές. Γι’ αυτό τα λέω δώρα. Τα κρατάμε δίπλα μας σαν δώρα. Παλιώνουν δίχως να παλιώνουν, δίχως θάνατο.

Φτηνό χαρτί, εξώφυλλο σκούρο γαλάζιο. Ενα κυκλάκι αστέρια, το σήμα των εκδόσεων Γαλαξίας. Είκοσι ενός; Μάλλον λιγάκι παραπάνω ήμουν. Στην τέταρτη σελίδα ένα «ναι» και μια μονογραφή με πράσινο μελάνι, δείχνει ακόμη ότι η λογοκρισία επέτρεψε να μπει το βιβλίο στις φυλακές αντρών επί χούντας, στα χέρια εκείνου που το πήγαινα. Επέστρεψε αργότερα, διαβασμένο.

Μήνες αργότερα. Μαζί με τη Φρίντα (Λιάππα) – συνομήλικη, συμφοιτήτρια, φίλη ακριβή – διαβάζαμε εκείνο τον καιρό λογοτεχνία και συζητούσαμε πολύ. Γράφαμε κι οι δυο μας. Σε εκείνο το πριν από τόσα άλλα πριν, κυρίως πριν από τον πρόωρο θάνατό της. Τότε «ανακαλύψαμε» την πεζογραφία του Βιζυηνού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο Βιζυηνός εκπροσωπεί τον προβληματισμό του μεταπολεμικού δυτικού κόσμου»

Κωνσταντίνος Μάντης: Κώστας Καρυωτάκης [Δυστυχία]

17/07/2017

Αρχείο 17/07/2017

Επρόδωσαν την αρετή κι ήρθαν οι έσχατοι πρώτοι.
Με χρήμα παίρνεται η καρδιά κι αποτιμάται ο φίλος.
Αν άλλοτε αντιφέγγιζε στο νου, στα μάτια, σ’ ό,τι,
είναι η ζωή πια σκοτεινή κι ανέφικτη σα θρύλος,
είναι πικρία στο χείλος.

Νύχτα βαθιά. Με πνεύμα οργής έσπρωξα το κρεβάτι.
Άνοιξα τις αραχνιασμένες κάμαρες. Καμία
ελπίς. Απ’ το παράθυρο, του τελευταίου διαβάτη
είδα τη σκιά. Κι εφώναξα στριγκά στην ησυχία:
«Δυστυχία!» Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κώστας Καρυωτάκης [Δυστυχία]»

Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Επιστολή προς ομοτέχνους

07/07/2017

Αρχείο 07/07/2017

Λάμπει ότι είναι χρυσός. Στη λογοτεχνία αναγνωρίζονται εύκολα τα ευγενή μέταλλα. Προσοχή, δεν λέμε πως τιμώνται, αλλά πως αναγνωρίζονται. Αδύνατον πια να περάσει απαρατήρητος, δεν λέω ο χρυσός, αλλά έστω ο ψευδάργυρος. Η μόνη ελπίδα που απομένει πλέον στις παρεξηγημένες ιδιοφυΐες σαν κι εσάς, είναι να κρατήσετε ερμητικά κλεισμένα τα συρτάρια σας, και τα κομπιούτερ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Επιστολή προς ομοτέχνους»

Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Επιστολή προς ομοτέχνους

07/07/2017

Αρχείο 07/07/2017

Λάμπει ότι είναι χρυσός. Στη λογοτεχνία αναγνωρίζονται εύκολα τα ευγενή μέταλλα. Προσοχή, δεν λέμε πως τιμώνται, αλλά πως αναγνωρίζονται. Αδύνατον πια να περάσει απαρατήρητος, δεν λέω ο χρυσός, αλλά έστω ο ψευδάργυρος. Η μόνη ελπίδα που απομένει πλέον στις παρεξηγημένες ιδιοφυΐες σαν κι εσάς, είναι να κρατήσετε ερμητικά κλεισμένα τα συρτάρια σας, και τα κομπιούτερ. Να μην καλωδιωθείτε ποτέ με τα πάσης φύσεως δίκτυα, για να αποφύγετε την κλοπή, χιλιάδες χάκερ ως γνωστόν καραδοκούν να δρέψουν το δημιουργικό σας μόχθο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Επιστολή προς ομοτέχνους»

Θόδωρος Σαραντής, Στο χακί με καθυστέρηση

06/07/2017

Αρχείο 06/07/2017

 

Ήταν αυτός ο αναθεματισμένος ο πατέρας μου που έλεγε “περίμενε να πέσει η χούντα και μετά πάς στο στρατό”. Είχα αφήσει λοιπόν ένα μάθημα  για να παίρνω αναβολές, είχα γίνει ισόβιος φοιτητής, το μάθημα ήταν η “Κοινωνιολογία και Εργατικό Δίκαιο”. Δεν ήταν όμως μόνο ο πατέρας μου που επέμενε, ήμουν και εγώ που φοβόμουν ότι θα πέρναγα άσχημα στο στρατό. Είχα ακούσει ιστορίες για άλλους που είχαν πάει και γίνονταν μουλαράδες ή απλοί τυφεκιοφόροι. Τι σημαίνει μουλαράς; Ο μουλαράς χρεωνόταν ένα μουλάρι το οποίο έπρεπε να φροντίζει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θόδωρος Σαραντής, Στο χακί με καθυστέρηση»