Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Σπασμένες καρδιές

Αρχείο 10/06/2014

«Η ΜΕΓΑΛΗ ΧΙΜΑΙΡΑ» ΤΟΥ Μ. ΚΑΡΑΓΑΤΣΗ

Η Ελένη που γυρνά στην πατρίδα. Όμορφη, με την πικρή πείρα του σκληρού έρωτα. Τώρα οι θεοί είναι χριστιανικοί. Όσα έγιναν τότε συζητιούνται μονάχα στα θέατρα. Πόση τραγωδία χώρεσε η ζωή της Ελένης. Τ΄όνομά της πια Μαρίνα. Έτσι όπως γυρνά στις επαρχίες της Σύρου κανείς και ποτέ δεν θ΄αναγνωρίσει την τρυφερή της αγάπη. Ο Πάρης σαν ανεμόμυλος, με χέρια ορθάνοιχτα τάφηκε στη Φρυγία ή την Αθήνα ή την Ανδριανούπολη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Σπασμένες καρδιές»

Αλεξάντρ Μπλοκ, Η αποστολή του ποιητή, μετάφραση Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης [2014]

Αρχείο 2.6.2014

fav-3

Ομιλία για την 84η επέτειο του θανάτου του Α. Σ. Πούσκιν
Οίκος λογοτεχνών, 11 Φεβρουαρίου 1921

Η μνήμη μας φυλάει από τα μικρά μας χρόνια το χαρούμενο όνομα: Πούσκιν. Το όνομα αυτό, ο ήχος αυτός γεμίζει πολλές ημέρες της ζωής μας. Τα σκυθρωπά ονόματα των αυτοκρατόρων, των στρατηλατών, των εφευρετών όπλων θανάτου, των βασανιστών και των μαρτύρων της ζωής. Και μαζί με αυτά, το ανάλαφρο όνομα: Πούσκιν.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλεξάντρ Μπλοκ, Η αποστολή του ποιητή, μετάφραση Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης [2014]»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το μαύρο γάλα της αυγής [2014]

Αρχείο 13.5.2014

Για το ποίημα «Χιλή, 1974» του Νικόλαου Σπανιά και τα βιβλία των υπαίθριων πωλητών

Τ΄απογεύματα του καλοκαιριού οι πωλητές απλώνουν τα ονόματα των ποιητών στις άκρες των πεζοδρομίων. Έξω από τους σταθμούς του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου συρρέουν τα πλήθη διαβάζοντας αργά.  Σαν να μιλούν μια άλλη γλώσσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το μαύρο γάλα της αυγής [2014]»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Στα προπύλαια του καιρού [2014]

Αρχείο 29.4.2014

 Αλέξης Τραϊανός

«…να πει την προσευχή και
Να την αρνηθεί»
Λεύκη Μολφέση

Βαφόπουλος, Καρέλη, Θασίτης, Αναγνωστάκης, Πεντζίκης, Ιωάννου. Μια τυχαία σειρά εκείνων των φωνών που καθιερώνουν την Θεσσαλονίκη λογοτεχνικά. Η πρωτοπορία της Θεσσαλονίκης θα ενταθεί στις επόμενες δεκαετίες. Ποιητές όπως ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, ο Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου και ο Αλέξης Τραϊανός θα εντείνουν το ρεύμα, φανερώνοντας μια αισθητική προσωπική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Στα προπύλαια του καιρού [2014]»

Ασημίνα Λαμπράκου, Καπιταλισμέ αγάπη μου…[2014]

Από το χαμένο αρχείο 17.4.2014

Γέρασες!
Το βλέπω στη καπαρντίνα που περισσεύει στο ύψος των ώμων.
Στο λεκιασμένο από τον καιρό πρόσωπο σου. Τις ρυτίδες που αυλακώνουν το μαραζωμένο μούτρο σου. Την καμπύλη της μύτης που έγινε πιο γαμψή στενεύοντας το πτερύγιό της. Τα χείλη σου που στένεψαν πια το χαμόγελό τους.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Καπιταλισμέ αγάπη μου…[2014]»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Στα χνάρια των Ρέις και Κάμπος [2014]

Από το χαμένο αρχείο 15.4.2014

Οι μελέτες των ειδικών έχουν ήδη αποκαλύψει πολλά. Φιλολογία και ψυχολογία συνδράμουν στην ερμηνεία ενός πολύπλευρου έργου.  Οι φορές κατά τις οποίες η λογοτεχνία γέννησε τη φιλοσοφία είναι ελάχιστες. Περιπτώσεις όπως ο Φερνάντο Πεσσόα δεν υπήρξαν πολλές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Στα χνάρια των Ρέις και Κάμπος [2014]»

Στέφανος Τραχανάς, Το φάντασμα της όπερας

Αρχείο 19/04/2014

Η επιστήμη στον πολιτισμό μας

Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης

Τούτο το βιβλίο χτίζεται πάνω σε μια αλληγορία. Στο Φάντασμα της Όπερας ένας ιδιοφυής συνθέτης με παραμορφωμένο πρόσωπο διευθύνει τις παραστάσεις από τα σκοτεινά υπόγεια της Όπερας του Παρισιού. Οι θεατές απολαμβάνουν τις δημιουργίες του, το πρόσωπό του όμως αρνούνται να το αντικρίσουν. Η επιστήμη, ως άλλο φάντασμα της όπερας, είναι μια δημιουργική δύναμη που επίσης κυβερνά τον κόσμο από το «υπόγειο». Εμφανίζεται όμως σε δύο διαφορετικές εκδοχές: το φάντασμα στη φύση και το φάντασμα στον πολιτισμό μας. Το φάντασμα στη φύση είναι οι θεμελιώδεις νόμοι που κυβερνούν τον φυσικό κόσμο από τα έγκατα της ύλης, ενώ το φάντασμα στον πολιτισμό μας είναι πλέον η ίδια η επιστήμη ως κοινωνικός θεσμός. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέφανος Τραχανάς, Το φάντασμα της όπερας»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η Λιόλια κάποτε [2014]

Από το χαμένο αρχείο 1.4.2014

Ο Μάρτης του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου

Δεν ήταν ποτέ τα λυρικά λόγια το Χρηστομάνου. Ούτε οι ρωμαλέες περιγραφές της Αθήνας, του Φαλήρου. Η Αίγινα κατείχε μια ξεχωριστή θέση στην ψυχή του ποιητή, όμως δεν ήταν αυτή που ΄κανε την Κερένια Κούκλα τόσο σπαραχτική. Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του κειμένου δεν θα μπορούσαν από μόνα τους να συγκεντρώσουν τόση συγκίνηση, τόσο αληθινό, ανθρώπινο πόνο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η Λιόλια κάποτε [2014]»