Αρχείο 13.5.2014
Για το ποίημα «Χιλή, 1974» του Νικόλαου Σπανιά και τα βιβλία των υπαίθριων πωλητών
Τ΄απογεύματα του καλοκαιριού οι πωλητές απλώνουν τα ονόματα των ποιητών στις άκρες των πεζοδρομίων. Έξω από τους σταθμούς του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου συρρέουν τα πλήθη διαβάζοντας αργά. Σαν να μιλούν μια άλλη γλώσσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το μαύρο γάλα της αυγής [2014]»
Αρχείο 29.4.2014
Αλέξης Τραϊανός
«…να πει την προσευχή και
Να την αρνηθεί»
Λεύκη Μολφέση
Βαφόπουλος, Καρέλη, Θασίτης, Αναγνωστάκης, Πεντζίκης, Ιωάννου. Μια τυχαία σειρά εκείνων των φωνών που καθιερώνουν την Θεσσαλονίκη λογοτεχνικά. Η πρωτοπορία της Θεσσαλονίκης θα ενταθεί στις επόμενες δεκαετίες. Ποιητές όπως ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, ο Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου και ο Αλέξης Τραϊανός θα εντείνουν το ρεύμα, φανερώνοντας μια αισθητική προσωπική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Στα προπύλαια του καιρού [2014]»
Από το χαμένο αρχείο 17.4.2014
Γέρασες!
Το βλέπω στη καπαρντίνα που περισσεύει στο ύψος των ώμων.
Στο λεκιασμένο από τον καιρό πρόσωπο σου. Τις ρυτίδες που αυλακώνουν το μαραζωμένο μούτρο σου. Την καμπύλη της μύτης που έγινε πιο γαμψή στενεύοντας το πτερύγιό της. Τα χείλη σου που στένεψαν πια το χαμόγελό τους.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Καπιταλισμέ αγάπη μου…[2014]»
Από το χαμένο αρχείο 15.4.2014
Οι μελέτες των ειδικών έχουν ήδη αποκαλύψει πολλά. Φιλολογία και ψυχολογία συνδράμουν στην ερμηνεία ενός πολύπλευρου έργου. Οι φορές κατά τις οποίες η λογοτεχνία γέννησε τη φιλοσοφία είναι ελάχιστες. Περιπτώσεις όπως ο Φερνάντο Πεσσόα δεν υπήρξαν πολλές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Στα χνάρια των Ρέις και Κάμπος [2014]»
Αρχείο 19/04/2014
Η επιστήμη στον πολιτισμό μας
Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης
Τούτο το βιβλίο χτίζεται πάνω σε μια αλληγορία. Στο Φάντασμα της Όπερας ένας ιδιοφυής συνθέτης με παραμορφωμένο πρόσωπο διευθύνει τις παραστάσεις από τα σκοτεινά υπόγεια της Όπερας του Παρισιού. Οι θεατές απολαμβάνουν τις δημιουργίες του, το πρόσωπό του όμως αρνούνται να το αντικρίσουν. Η επιστήμη, ως άλλο φάντασμα της όπερας, είναι μια δημιουργική δύναμη που επίσης κυβερνά τον κόσμο από το «υπόγειο». Εμφανίζεται όμως σε δύο διαφορετικές εκδοχές: το φάντασμα στη φύση και το φάντασμα στον πολιτισμό μας. Το φάντασμα στη φύση είναι οι θεμελιώδεις νόμοι που κυβερνούν τον φυσικό κόσμο από τα έγκατα της ύλης, ενώ το φάντασμα στον πολιτισμό μας είναι πλέον η ίδια η επιστήμη ως κοινωνικός θεσμός. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέφανος Τραχανάς, Το φάντασμα της όπερας»
Από το χαμένο αρχείο 1.4.2014
Ο Μάρτης του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου
Δεν ήταν ποτέ τα λυρικά λόγια το Χρηστομάνου. Ούτε οι ρωμαλέες περιγραφές της Αθήνας, του Φαλήρου. Η Αίγινα κατείχε μια ξεχωριστή θέση στην ψυχή του ποιητή, όμως δεν ήταν αυτή που ΄κανε την Κερένια Κούκλα τόσο σπαραχτική. Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του κειμένου δεν θα μπορούσαν από μόνα τους να συγκεντρώσουν τόση συγκίνηση, τόσο αληθινό, ανθρώπινο πόνο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η Λιόλια κάποτε [2014]»
Από το χαμένο Αρχείο 22.3.2104
Μικρό ενδεικτικό απόσπασμα από «Το Μπουρδέλο», εκδόσεις Γράμματα
Περί πορνείας στο Βυζάντιο
[…]
Πριν τριάντα χρόνια τό Institut Francais d’ Athenes έδημοσίευσε, κλιμακωτά, τήν πολύτομη εργασία τού Φαίδωνος Κουκουλέ βυζαντινώνβίος καί πολιτισμός. Πρόκειται γιά μιά μελέτη-τοιχογραφία. Άν καί πολλά μέρη αυτής τής μελέτης είναι ξεπερασμένα, άν καί ό γέρο-Κουκουλές χρησιμοποιεί μιάν άσχημη γραφή, καί, συγχρόνως, επαναλαμβάνει καί κόντρα-έπαναλαμθάνει (συχνά στήν ϊδια παράγραφο) τίς πληροφορίες του, είμαστε υποχρεωμένοι νά δεχτούμε αυτό τό βυζαντινολογικό / κοινωνιολογικό / ίστοριοδιφικό / γλωσολογικό / λαογραφικό σύγγραμα σάν βασική πηγή. καί, συχνά, νά τό ακολουθούμε σάν οδηγό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ηλίας Πετρόπουλος, Το μπουρδέλο -απόσπασμα [2014]»
[Αρχείο 18.03.2014]
Στη γη του Ντάριο Φο και της Φράνκα Ράμε
Ένα τέτοιο τέλος αρμόζει στην εξωφρενική Αλίκη. Ένα τέλος φανταστικό, μακριά, πολύ μακριά απ΄τα παραμύθια και τους ξέφρενους ρυθμούς μιας παιδικότητας. Η Αλίκη μεγάλωσε πια για τα παραμύθια, κάτι κατάλαβε από τον υπερμεγέθη κούνελο. Κάτι που κατάγεται, ας υποθέσουμε από τις ποιητικές δολιοφθορές ενός Μίλτου Σαχτούρη ή ό,τι μας απέκρυψε τεχνηέντως ο αδικοχαμένος Γιώργος Ιωάννου στην ομίχλη ή τη σαρκοφάφο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Franca Rame in tutta casa letto e chiesa di Franca Rame»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.