Αρχείο 27.6.2014

Θα υπάρχει πάντα οδός διαφυγής;

Τρεις μέρες στραπατσάρομαι στα περίχωρα του κέντρου της Μαμάς Ευρώπης.

Τεράστιοι δρόμοι, τεράστια μέγαρα, κολοσσιαία κουτιά που στοιβάζουν τους ανθρώπους· απαράλλαχτα ανύποπτους κι εδώ, όπως παντού. Τρεις μέρες περικυκλωμένος από εντελώς άγνωστη γλώσσα. Με την πλημμύρα των δύσπεπτων σκέψεων που συνήθως πνίγουν τέτοιες ώρες το μίζερο κρανίο μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αρδαβάνης, “Τεράστιοι δρόμοι, τεράστια μέγαρα, κολοσσιαία κουτιά που στοιβάζουν τους ανθρώπους…” [2014]»

Αρχείο 25.6.2014

Τι κοινό έχουν οι Μάλκομ Λόουρι, Χένρι Τζέιμς, Ουίλιαμ Φώκνερ, Σκοτ Φιτζτζέραλντ, Χέρμαν Έσσε, Γκράχαμ Γκριν, Άγκαθα Κρίστι, Στίβεν Κινγκ, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Τ.Σ. Έλλιοτ, Νικολάι Γκόγκολ, Μάξιμ Γκόρκι, Κερτ Βόνεγκατ, Τενεσί Γουίλιαμς, Αν Σάξτον, Εμίλ Ζολά, Ιβάν Τουργκένιεφ, Αύγουστος Στρίνμπεργκ, Λέων Τολστόι, Μαίρη Σέλλεϋ, Τσαρλς Ντίκενς, Χέρμαν Μελβίλ, Μαρκ Τουέιν, Ονορέ ντε Μπαλζάκ και πάρα πολλοί άλλοι; Το γεγονός ότι σε κάποια στιγμή της ζωής τους εμφάνισαν ψυχική διαταραχή κάποιου τύπου.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μπελίκα-Αντωνία Κουμπαρέλη, Συγγραφείς και μανιοκατάθλιψη –Οι αληθινοί ήρωες [2014]»

Αρχείο 24.6.2014

Ανδρέας Εμπειρίκος

Αυτά τα ελάσματα, οι εξωφρενικές, μηχανικές κινήσεις που χώρεσαν μες σε ποιήματα. Την όψη της απάντησαν ξανά σε τίτλους παράξενων ποιημάτων. Λέξεις κοντά στα υποθαλάσσια πλάσματα και τους έξαλλους ρυθμούς. Αυτά τα χυτά από χάλυβα, μπρούντζο, καθαρό σίδερο, αυτά που ξαπλώνουν σε κήπους, περιστύλια και δασικά ξέφωτα, αυτά τα γλυπτά σταγόνες, άνθρωποι από πολύ μακριά, μητέρες ριγμένες κάποτε στα κρεβάτια του έρωτα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Σπουδές γλυπτικής [2014]»

Αρχείο 2.6.2014

Ομιλία για την 84^η επέτειο του θανάτου του Α. Σ. Πούσκιν
Οίκος λογοτεχνών, 11 Φεβρουαρίου 1921

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλεξάντρ Μπλοκ, Η αποστολή του ποιητή, μετάφραση Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης [2014]»

Αρχείο 13.5.2014

Για το ποίημα «Χιλή, 1974» του Νικόλαου Σπανιά και τα βιβλία των υπαίθριων πωλητών

Τ΄απογεύματα του καλοκαιριού οι πωλητές απλώνουν τα ονόματα των ποιητών στις άκρες των πεζοδρομίων. Έξω από τους σταθμούς του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου συρρέουν τα πλήθη διαβάζοντας αργά.  Σαν να μιλούν μια άλλη γλώσσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το μαύρο γάλα της αυγής [2014]»

Από το χαμένο αρχείο 17.4.2014

Γέρασες!
Το βλέπω στη καπαρντίνα που περισσεύει στο ύψος των ώμων.
Στο λεκιασμένο από τον καιρό πρόσωπο σου. Τις ρυτίδες που αυλακώνουν το μαραζωμένο μούτρο σου. Την καμπύλη της μύτης που έγινε πιο γαμψή στενεύοντας το πτερύγιό της. Τα χείλη σου που στένεψαν πια το χαμόγελό τους.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Καπιταλισμέ αγάπη μου…[2014]»