Αρχείο 20/09/2015

Με την εξέχουσα ευκαιρία των σημερινών βουλευτικών εκλογών

Ἀσμοδαῖος ἦταν τὸ ὄνομα τῆς σατιρικῆς ἐφημερίδας ποὺ ἐξέδιδε ὁ Ῥοΐδης μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1875 καὶ 1876.
Θεοτούμπης ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ ψευδώνυμα ποὺ χρησιμοποιοῦσε στὰ ἄρθρα ποὺ ἔγραφε γιὰ τὸν Ἀσμοδαῖο.

Ὁ Θεοτούμπης παραιτεῖται τοῦ Ἀσμοδαίου, πιθανῶς δὲ καὶ ὁ Ἀσμοδαῖος τῆς δημοσιότητος ἐπί τινα καιρόν· πράττει δὲ τοῦτο κατὰ καθῆκον, πεισθεὶς ὅτι τὰς ἰδέας του περὶ διαθέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Ἑλλάδος ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ἀδύνατον εἶναι νὰ συμμερισθῇ ἡ πλειονοψηφία τοῦ εὐγενοῦς κοινοῦ καὶ τῆς γενναίας φρουρᾶς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ἐμμανουὴλ Ῥοΐδης, Τὸ τελευταῖον ἄρθρον τοῦ Ἀσμοδαίου»

Αρχείο 31.8.2015

Ερχόμουνα ψηλός και ορθός, σαν άγαλμα. Η Μαρία λέει σαν αγιογραφία. Αναζητώ ακόμη τον Άγιο που μ’ έριξε εδώ μέσα. Τάρταρα μου ψιθυρίζει το Μαράκι. Κόλαση λέω εγώ. Ευτυχώς ήρθε η Θεοδώρα τις προάλλες και πήγαμε σπίτι και ξεκουράστηκα. Πολύ βαβούρα. Τα παιδιά παίζουν συνεχώς και με κουράζουν. Θέλω τα βιβλία μου, θέλω το μακαρίτη πάνω από τον ώμο μου να επιβλέπει τα γραπτά μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εύα Σταματοπούλου, Η δολοφονία των γονιών μου [2015]»

Αρχείο 28/08/2015

Άλλη μια μέρα. Καινούρια. Ξυπνάς. Μπροστά σου πιθανότητες άγνωστες. Κοιτάς. Έξω στο δρόμο. Από τον έκτο όροφο τα πάντα είναι αλλιώς. Πλησιάζεις στην άκρη του μπαλκονιού και τεντώνεις τα χέρια. Βλέπεις ξαφνικά κομμάτια του εαυτού σου να κατακρημνίζονται, ωθούμενα από την κίνησή σου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παπαδάκη, Επιστροφή»

Αρχείο 27/08/2015

Δωμάτιο 1
Καθισμένοι προσμένουν οι ποιητές, άλλοι βαριεστημένοι, μερικοί όρθιοι κοιτούν το ρολόι στα μάτια. Προσμένοντας την ετυμηγορία των αιώνων. Μοίρα τους η χλεύη ή μήπως μια άπειρη αναγνώριση από διάφανα λουλούδια; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πηνελόπη Παν, «Μαγνητικά Πεδία» [2015]»

Αρχείο 24.8.2015

Mε αυτή την αδοκητη εξελιξη εξαιτιας του περιστατικου που προηγηθηκε, η σχολικη γιορτή τελειωσε κατά πολύ νωριτερα, ενω η θεση του υποδιευθυντη πηγε περιπατο ισως μεχρι την οροσειρα της Πινδου κι ακομα παραπερα. Ο παπα Μόσχος, που κοντεψε σημερα το πρωι να δει από κοντα τον τσαρο με τα ματια του, παρακολούθησε με την πρεσβυτέρα εναλλάξ τη μαθητικη και τη στρατιωτικη παρέλαση στην τηλεόραση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκόζης, Έχω μια αδελφή -4 [2015]»

Αρχείο 18/08/2015

Ένα βράδυ που τα μάτια ήσαν κλειστά, το αυτί αποχώρησε σιγά – σιγά από τη θέση του , γλίστρησε πάνω από τους κροτάφους και πλησίασε τη μύτη που είχε την ψευδαίσθηση πως αφού είναι κυρίαρχη πάνω από το  στόμα και στο κέντρο του προσώπου είναι και η πιο σημαντική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θανάσης Πάνου, Ο διχασμός του αυτιού [2015]»

Αρχείο 17.8.2015

Η μολοσσος δεν κουνησε καν βλεφαρο, σαν να μην άκουσε. Περιμενε να δει πως θα χειριστει ο ιδιος το ζητημα. Αμαχητι δεν επροκειτο να τον στεψει από βασιλεα υποδιευθυντη. Διχως εκεινος να παρει απαντηση από τα σφαλιστα, ολοισια χειλη της, τα ομοια με ξαπλωμενο Ιώτα κεφαλαιο πανω στο ανεκφραστο προσωπο της, συνεταραχθη εντος του για μερικα δευτερολεπτα. Ανακτωντας όμως ακαριαια την αυτοκυριαρχια του, συνεχισε καθολου πια τρακαρισμενος: Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκόζης, Έχω μια αδελφή -3 [2015]»