Αρχείο 13/10/2015

Aυτή η πόλη είναι γεμάτη μαγαζάκια με μαριονέτες, σκέφτεται. Χαζεύει με τις ώρες εδώ και μέρες τα σχέδια, την άκαμπτη και αδιάλλακτη έκφραση που έχουν στο πρόσωπο τους. Κάτι την σταματάει από το να αγοράσει μια, ίσως να φταίει το δωμάτιο στο πατρικό της σπίτι που έχει ήδη τέσσερεις σκορπισμένες σε διάφορα σημεία. Η μάνα της αγαπούσε τις μαριονέτες και τα παραμύθια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφία Δαλαμάγκα, Η πορσελάνινη κούκλα»

Αρχείο 1.10.2015

Αγαπημένε Μον Σενιέρ –
Mε ξύπνησε η φωνή της Θεάς μου, με κύτταξε σαν πληγωμένη Παναγία και μου τραγούδησε το Μη-Με-Ξεχνάς-Καρδιά-Μου με την πιο γλυκειά αγάπη: Αδελφή Ούρσουλα, Αδελφή Αριέλ, Αδελφή Φελίσιτυ. Εσείς, τις έχετε όλες τους γνωρίσει και σας αναγνωρίζουνε κι αυτές, ζούνε τα αρχέτυπα πάντοτε στις δικές τους κοινωνίες (δηλαδή πάντοτε και παντουπαντοτεινά), κυμαίνεται ο εγκέφαλος σε κύματα με το δικό τους πνεύμα των καιρών, άλλοτε είμαστε μυστικιστές, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Το Θαύμα -επιστολή Όγδοη [2015]»

Αρχείο 29.9.2015

Εκδ. Θράκα 2014 -απόσπασμα

Mέσα στους τέσσερις τοίχους που με περιέβαλλαν, υπήρχαν φορές που η μοναξιά γινόταν αφόρητη. Σκεφτόμουν τους ενοίκους του κτιρίου να ζουν στα συμπαθητικά διαμερίσματά τους δίχως να δίνουνε δεκάρα τσακιστή για τον διπλανό τους, από τον οποίο τους χώριζε μια μεσοτοιχία. Εκείνοι, μπορεί να διασκέδαζαν ακούγοντας μουσική, να καταβρόχθιζαν μεγάλες ποσότητες κρέατος και ο διπλανός τους να πέθαινε ολομόναχος. Εφόσον δεν διαταρασσόταν η ζωή τους, δεν τους αφορούσε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στάθης Ιντζές, Οι τελευταίοι φανατικοί της στρωματσάδας [2015]»

Αρχείο 28.9.2015

Κίνηση πρώτη: μεταβολή στην πιο εντυπωσιακή μορφή . Φτερά τεράστια, κίτρινα προς λαχανί, αντάξια μεγαλοπρεπούς λεπιδόπτερου. Κορμός παχύς ,σκούρος καφέ, βελούδινος στο άγγιγμα, τρία ζεύγη ποδών, προβοσκίδα, κεραίες.

Κίνηση δεύτερη: έξοδος από το σώμα. Οδός προς την ελευθερία. Η ίδια που τον έφερε στο θάνατο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παπαδάκη, Δώδεκα μέρες [2015]»

Αρχείο 20/09/2015

Με την εξέχουσα ευκαιρία των σημερινών βουλευτικών εκλογών

Ἀσμοδαῖος ἦταν τὸ ὄνομα τῆς σατιρικῆς ἐφημερίδας ποὺ ἐξέδιδε ὁ Ῥοΐδης μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1875 καὶ 1876.
Θεοτούμπης ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ ψευδώνυμα ποὺ χρησιμοποιοῦσε στὰ ἄρθρα ποὺ ἔγραφε γιὰ τὸν Ἀσμοδαῖο.

Ὁ Θεοτούμπης παραιτεῖται τοῦ Ἀσμοδαίου, πιθανῶς δὲ καὶ ὁ Ἀσμοδαῖος τῆς δημοσιότητος ἐπί τινα καιρόν· πράττει δὲ τοῦτο κατὰ καθῆκον, πεισθεὶς ὅτι τὰς ἰδέας του περὶ διαθέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Ἑλλάδος ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ἀδύνατον εἶναι νὰ συμμερισθῇ ἡ πλειονοψηφία τοῦ εὐγενοῦς κοινοῦ καὶ τῆς γενναίας φρουρᾶς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ἐμμανουὴλ Ῥοΐδης, Τὸ τελευταῖον ἄρθρον τοῦ Ἀσμοδαίου»

Αρχείο 31.8.2015

Ερχόμουνα ψηλός και ορθός, σαν άγαλμα. Η Μαρία λέει σαν αγιογραφία. Αναζητώ ακόμη τον Άγιο που μ’ έριξε εδώ μέσα. Τάρταρα μου ψιθυρίζει το Μαράκι. Κόλαση λέω εγώ. Ευτυχώς ήρθε η Θεοδώρα τις προάλλες και πήγαμε σπίτι και ξεκουράστηκα. Πολύ βαβούρα. Τα παιδιά παίζουν συνεχώς και με κουράζουν. Θέλω τα βιβλία μου, θέλω το μακαρίτη πάνω από τον ώμο μου να επιβλέπει τα γραπτά μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εύα Σταματοπούλου, Η δολοφονία των γονιών μου [2015]»

Αρχείο 28/08/2015

Άλλη μια μέρα. Καινούρια. Ξυπνάς. Μπροστά σου πιθανότητες άγνωστες. Κοιτάς. Έξω στο δρόμο. Από τον έκτο όροφο τα πάντα είναι αλλιώς. Πλησιάζεις στην άκρη του μπαλκονιού και τεντώνεις τα χέρια. Βλέπεις ξαφνικά κομμάτια του εαυτού σου να κατακρημνίζονται, ωθούμενα από την κίνησή σου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παπαδάκη, Επιστροφή»