Αρχείο 30.6.2015

Δεν είμαι κάποιος και εσύ δοκίμασες να πεις κάτι τόσο μάταιο; Να κάνεις όσα αφόρητα μας διέλυαν πάντα; Όλος ο θάνατος είναι βαλμένος μέσα στη ζωή. Όλος. Κι αυτή είναι΄μια βιαστική παρηγοριά· όλα συμβαίνουν. Μέσα σε ένα περίγραμμα, ένα κάδρο όπου κανείς δε μένει αδιάφορος και κανείς δεν εξηγεί -σαν από συνεννόηση- το επικίνδυνο όλων όσων έγιναν και αφήνεται, να γνωρίζεται σαν κάποιο μελλοντικό υποτιθέμενο αντίτυπο όσων -εάν και εφόσον- πρόκειται να γίνουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λουκάς Λιάκος, Η ύβρις μιας γεμάτης σελίδας [2015]»

Αρχείο 29.6.2015

Από το ακυκλοφόρητο μυθιστόρημα “Η Νύφη“

Καθώς η σκέψη της χωρίς να το θέλει πήγε πάλι στον Αλέκο, την έπιασε αγωνία για το που βρισκόταν κι αν ήταν καλά. Η εποχή ήταν δύσκολη κι επικίνδυνη. Από σκόρπιες κουβέντες με τον Αλέκο ήξερε πως υπήρχε εμφύλιος. Αριστεροί από τη μια μεριά και Δεξιοί από την άλλη. Όλοι με τα όπλα στα χέρια. Οι Αριστεροί κρυβόντουσαν στα ορεινά χωριά και στα βουνά κι οι Δεξιοί με την βοήθεια των Εγγλέζων φαίνονταν να υπερισχύουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, “Ο ψίθυρος από δίπλα της σχεδόν την ξάφνιασε” [2015]»

Αρχείο 28.6.2015

Ελάχιστο αφιέρωμα στο Σήμερα που ζούμε

ΟΙ ΘΕΟΡΑΤΕΣ ΠΟΡΤΕΣ των σπιτιών αυτού του έρημου δρόμου είναι πλυμένες μονάχα οι μισές. Άλλες από τη μέση και πάνω και άλλες από τη μέση και κάτω. Στις πρώτες μπορούσα να ξεχωρίζω τα ξύλινα και γύψινα ανάγλυφα που πλαισίωναν τους χάλκινους αριθμούς: άνθη, δέντρα, καρπούς, άσεμνες ερωτικές σκηνές με πρωταγωνιστή τον Βάκχο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ε. Χ. Γονατάς, Που Πηγαίνεις;»

Αρχείο 26.6.2015

Σεβασμιότατε και φίλε της καρδιάς μου,
Ευλογημένο ξύπνημα αισθήσεων όταν ο ύπνος έχει έρθει με το διαλογισμό του κύματος! Θα σας μιλήσω σχετικά μ’ αυτόν στην τελευταία εγγραφή της μέρας, και ίσως κάποτε να τον επιχειρήσουμε μαζί – ως να μεταφερθούμε στο παλιό μας Βαρανάσι, την ιερώτερη απ΄τις Επτά Ωραίες Πόλεις-Νούφαρα, εκεί που κάποτε θα είχατε υπάρξει ένας μικρούλης αχινός της παιδικότητας του θαύματος που θα κλωσούσατε, στο μέλλον να ανατείλλετε με τ’ όνομα Καμπίρ, ο ποιητής της Θεοεγκατάλειψης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Bhakti movement, γωνία Μπαχ και Μότσαρτ -επιστολή Έκτη [2015]»

Αρχείο 25.6.2015

δεν είναι βιασμός, λέει στον εαυτό της, δεν είναι βιασμός όταν τους ξέρεις

Στο αδιέξοδο που πάντα διέσχιζε για να πάει σπίτι σταμάτησε το αυτοκίνητο ο παραγωγός με τους δύο φίλους του. Ήταν το βράδυ που του είχε πει ότι δεν ήθελε να είναι πια κομπάρσα και της πρότεινε να την πάει σπίτι να το συζητήσουνε, χαζή δεν ήταν, είχε μια υποψία τι θα συμβεί, κι εδώ που τα λέμε δεν είναι κι άσχημο να έχεις γκόμενο θεατρικό παραγωγό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Μπαρτζώκα, Φώτα νέον [2015]»

Αρχείο 24.6.2015

Πίσω σας το βουνό. Αριστερά το ποτάμι. Πιο πέρα; Ο βούρκος;
Βούρλα, σάπιοι πάσσαλοι, σπασμένα κλαδιά και βρύα. Πού αγναντεύατε όταν η Σ. έχωνε τα ποδαράκια της στον κουβά; Με τόση βροχή ο ορίζοντας δεν μπορεί παρά να ήταν κλειστός. Άρα εσείς λόφο δεν είδατε. Έφταιγε ο δρόμος που ήτανε δύσβατος; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρύσα Φάντη, Της Μισέλ [2015]»

Αρχείο 16.6.2015

Αυτή η πόλη, όπως κάθε πόλη σε βυθίζει καθημερινά στην αφασία. Χωμένος ως τα αυτιά στα σωθικά της ανάπτυξα σταδιακά μια υπέρ-αντίληψη. Κάθε υπερβολικά απάνθρωπο , που σε υψηλές δόσεις καταλαμβάνει το κορμί ολόκληρο, το διαχώρισα , το έβγαλα από τα παθογόνα όρια που εγκλωβίζει την ψυχή και σαν μαλακή αφύπνιση το άφησα να μου μιλήσει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θανάσης Πάνου, Η μελισσούλα τα blues και τα ρεμπέτικα [2015]»

Αρχείο 11.6.2015

Ομόκεντρος αέναη ή περιοδική επανάληψη

Όταν ο Πικάσο βαρέθηκε να ζωγραφίζει ανθρώπους , αποφάσισε να πρωτοπορήσει. Τους απεικόνισε ως κύβους και άλλες αφηρημένες μορφές. Η ανθρωπότητα τον αποκάλεσε ιδιοφυΐα.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Παυλίνα Ιωαννίδου, “μια εμμονή με τα άδεια αντικείμενα” [2015]»