Μια Νύχτα Του Νοέμβρη – Sara Teasdale

ΤΩΝ ΘΕΩΝ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Στῶν τύμβων τὴ σιωπηρὴ ἀποσύνθεση,
στῶν ληκύθων τὴν ἀργὴ μεταλλαγὴ
τὴ Χρυσὴ Ἐποχὴ προμηνύει τὸ ἆσμα σου.

Περιοχὲς συναθροίζει ἄγνωστες: ναούς
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Αρχείο 12/10/2017

Να αμυνόμαστε υπέρ της χαράς σαν νά ’ν’ προπύργιο
να την υπερασπιζόμαστε απ’ τα σκάνδαλα και τη ρουτίνα
από την αθλιότητα και τους αθλίους
από τις πρόσκαιρες τις απουσίες
μα και από τις μόνιμες ακόμα

να αμυνόμαστε υπέρ της χαράς σαν νά ’ναι ζήτημα αρχής
—-και γενικός κανόνας
να την υπερασπιζόμαστε από αιφνιδιασμούς και εφιάλτες
απ’ τους ουδέτερους και απ’ τους εξουδετερωτές της
απ’ τις γλυκές τις ατιμώσεις Συνεχίστε την ανάγνωση του «Mario Benedetti, Υπεραμυνόμενοι της Χαράς -μτφρ.: Γιώργος Κεντρωτής»

ΑΡΧΕΙΟ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015

Ο Μανουέλ ντελ Ρίο, καταγωγή
Ισπανία, απεβίωσε το Σάββατο
11 Μαϊου , συνεπεία ενός
δυστυχήματος. Η σορρός του
κείται στο D´Agostino
Funeral Home. Haskell. New Jersey.
Θα γίνει ασματική λειτουργία
στις 9,30, στο St. Francis.

Είναι μια ιστορία που αρχίζει
με ήλιο και πέτρα, και που τελειώνει σ’ ενα τραπέζι, στο D´Agostino,

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Aρχείο 02/10/2017

Ονόμασε τη μέρα μοναχά, και θα πετάξουμε μακριά
Παρά τις παραδόσεις τις παλιές,
Σε έναν τόπο προστατευμένο, κι από τον κόσμο ξεχασμένο,
Όπου θα αποθηκεύσουμε τις δικές μας αναστολές.
Έλα και σε μάτια χάζεψε όπου το φως της αγάπης ξάπλωσε
Καθώς ψυχολογεί,
Και όταν κάποτε σταθμίσεις τι σημαίνουν οι δικές σου ονειροπολήσεις
Η ζωή άλλες πια εκπλήξεις δε θα διατηρεί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντόροθι Πάρκερ, Ο Παθιασμένος Φροϋδικός στον Έρωτά του -Μτφρ.: Ασημίνα Λαμπράκου»

Αρχείο 18/09/2017 ―Μετάφραση: Μαργαρίτα Καραπάνου

Ο άνθρωπος από χόρτο
Παράξενος ο άνθρωπος από χόρτο μία μάσκα όπου το χόρτο ανεμίζει απ’ τ’ αυτί και τη μύτη μπουκωμένο με χόρτο σιωπηλό τα μάτια ανεμίζουνε με τούφες στις αμασχάλες τούφες ανάμεσα στα πόδια από τον αφαλό και τον πρωκτό παλιό χόρτο που άρχισε να γίνεται σανός αλλά μέσα του υπάρχει ακόμα ζωή ο άνθρωπος από χόρτο είναι σαν ακόμη να βλέπει κάτι ν’ ακούει κάτι σαν να μπορεί πολύ σιγά να γυρίσει το κεφάλι προς το αντικείμενα ή ήχους που μέσα του ξυπνάνε μνήμες και πόθο ίσως είναι σαν να υπάρχει ακόμη μέσα του ζωή παρ’ όλο ότι τα εντόσθιά του πρέπει νά ‘ναι γεμάτα μαραμένες ρίζες από χόρτο ίσως από χόρτο κάποιους κρεβατιού έτσι στέκεται με τον μαγαλειώδη και μελαγχολικό του στολισμό ίσως νεκρός ίσως ζωντανός αλλά όπως και νά ‘ναι ένα άνθρωπος παράξενος από χόρτο έτοιμος να γεννηθεί σε πομπή σε τρελλές γιορτές του Μάη καθώς το δέρμα του γίνεται όλο και πιο εύθραυστο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Uffe Harder, ‘ή εμπειρία ενός ανθρώπου πριν απ’ τον άνθρωπο’»