Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η μοναξιά της Αλάμπρα

Αρχείο 03/10/2017

Francisco Tárrega

Σε δείχνουν τα όνειρα
και οι νύχτες
ξημερώνουν

Ο. Σαίξπηρ

Ο Φρανσίσκο Ταρέγκα θα χαρίσει στην ανθρωπότητα ένα μεγάλο έργο. Ανάμεσα στις συνθέσεις του, πέρα ακόμη και από την αδιαμφισβήτητη επιδεξιότητα που θα θεμελιώσει το κλασσικό μέτρο στη διδασκαλία της κιθάρας συγκαταλέγεται ένα θαύμα. Πρόκειται για τις εμβληματικές οι Αναμνήσεις της Αλάμπρα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η μοναξιά της Αλάμπρα»

Ντόροθι Πάρκερ, Ο Παθιασμένος Φροϋδικός στον Έρωτά του -Μτφρ.: Ασημίνα Λαμπράκου

Aρχείο 02/10/2017

favicon

Ονόμασε τη μέρα μοναχά, και θα πετάξουμε μακριά
Παρά τις παραδόσεις τις παλιές,
Σε έναν τόπο προστατευμένο, κι από τον κόσμο ξεχασμένο,
Όπου θα αποθηκεύσουμε τις δικές μας αναστολές.
Έλα και σε μάτια χάζεψε όπου το φως της αγάπης ξάπλωσε
Καθώς ψυχολογεί,
Και όταν κάποτε σταθμίσεις τι σημαίνουν οι δικές σου ονειροπολήσεις
Η ζωή άλλες πια εκπλήξεις δε θα διατηρεί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντόροθι Πάρκερ, Ο Παθιασμένος Φροϋδικός στον Έρωτά του -Μτφρ.: Ασημίνα Λαμπράκου»

Uffe Harder, ‘ή εμπειρία ενός ανθρώπου πριν απ’ τον άνθρωπο’

Αρχείο 18/09/2017 ―Μετάφραση: Μαργαρίτα Καραπάνου

favicon

Ο άνθρωπος από χόρτο
Παράξενος ο άνθρωπος από χόρτο μία μάσκα όπου το χόρτο ανεμίζει απ’ τ’ αυτί και τη μύτη μπουκωμένο με χόρτο σιωπηλό τα μάτια ανεμίζουνε με τούφες στις αμασχάλες τούφες ανάμεσα στα πόδια από τον αφαλό και τον πρωκτό παλιό χόρτο που άρχισε να γίνεται σανός αλλά μέσα του υπάρχει ακόμα ζωή ο άνθρωπος από χόρτο είναι σαν ακόμη να βλέπει κάτι ν’ ακούει κάτι σαν να μπορεί πολύ σιγά να γυρίσει το κεφάλι προς το αντικείμενα ή ήχους που μέσα του ξυπνάνε μνήμες και πόθο ίσως είναι σαν να υπάρχει ακόμη μέσα του ζωή παρ’ όλο ότι τα εντόσθιά του πρέπει νά ‘ναι γεμάτα μαραμένες ρίζες από χόρτο ίσως από χόρτο κάποιους κρεβατιού έτσι στέκεται με τον μαγαλειώδη και μελαγχολικό του στολισμό ίσως νεκρός ίσως ζωντανός αλλά όπως και νά ‘ναι ένα άνθρωπος παράξενος από χόρτο έτοιμος να γεννηθεί σε πομπή σε τρελλές γιορτές του Μάη καθώς το δέρμα του γίνεται όλο και πιο εύθραυστο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Uffe Harder, ‘ή εμπειρία ενός ανθρώπου πριν απ’ τον άνθρωπο’»

(Pervigilium Veneris) Η Ολονυκτία της Αφροδίτης -απόδοση Βασίλης Λαλιώτης

Αρχείο 04/09/2017

Στο Στράτο Φουντούλη

Αύριο να ερωτευτείόποιος ποτέ του δεν υπήρξε,
κι όποιος υπήρξε ερωτευμένος, αύριο να ερωτευτεί.

Γεννιέται η άνοιξη, άνοιξη τραγουδήστρα· άνοιξη όπως τότε που γεννήθηκε ο κόσμος
άνοιξη ξανασμίγουν οι αγάπες, άνοιξη, ξανασμίγουν τα πουλιά
και λύνει τα μαλλιά το δάσος κάτω από γαμήλιες μπόρες.
Αύριο η πλέκουσα τους έρωτες ανάμεσα σε σκιές δέντρων
πράσινα καλυβάκια πλέκει με βεργούλες της μυρτιάς,
αύριο η Διώνη τους νόμους της κηρύττει σε ψηλό θρόνο ανεβασμένη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «(Pervigilium Veneris) Η Ολονυκτία της Αφροδίτης -απόδοση Βασίλης Λαλιώτης»

Catullus, Η φάσηλος αυτή που βλέπετε, καλοί μου ξένοι -Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

Αρχείο 24/08/2017

 

Η φάσηλος αυτή πουβλέπετε, καλοί μου ξένοι,
σκαρί ήταν κάποτε γερό, σπουδαίο τρεχαντήρι:
θαλάσσιο ξύλο να της παραβγαίνει δεν υπήρχε –
ταχύτητα κι ορμή τη σπρώχνανε στο κύμα πάνω·
με ιστία ή και με κουπιά θα ερχότανε ολοένα πρώτη.

Να τ’ αρνηθούν της βλοσυρής Αδριατικής Θαλάσσης
οι ακτές δεν γίνεται· ούτε και οι πολύνησες Κυκλάδες·
ή η Ρόδος η ευγενής· ή η Προποντίδα – το απαίσιο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Catullus, Η φάσηλος αυτή που βλέπετε, καλοί μου ξένοι -Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής»

Αλεξάντρ Κοτσετκόφ, ‘Μπαλάντα για ένα βαγόνι γεμάτο καπνούς’ -μτφρ. Δημήτρης Τριανταφυλλίδης

Αρχείο 13/07/2017

Η μετάφραση αυτή αφιερώνεται στο φίλο μου
Σεργκέι Τσεχμίστρενκο

-Πόσο πονάει, γλυκιάμου και πόσο είναι τρομερό,
αφού στη γη ενωθείς, πλέκοντας τα κλαδιά, –
πόσο πονάει γλυκιά μου και πόσο είναι τρομερό
να σε χωρίζει το πριόνι.
Μέσ’ την καρδιά η πληγή θα μεγαλώνει,
θα ξεπλυθεί με δάκρυα αγνά,
μεσ’ την καρδιά η πληγή θα μεγαλώνει –
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλεξάντρ Κοτσετκόφ, ‘Μπαλάντα για ένα βαγόνι γεμάτο καπνούς’ -μτφρ. Δημήτρης Τριανταφυλλίδης»

Else Lasker-Schüler, τρία ποιήματα σε μετάφραση Ιωάννας Αβραμίδου

ΑΡΧΕΙΟ ΙΟΥΝΙΟΥ 2014

fav-3

ΌΡΓΙΟ

Όλο μυστήριο φιλούσε το βράδυ
Τις μπουμπουκιασμένες πικροδάφνες
Κι εμείς παίζαμε και χτίζαμε για τον Απόλλωνα Ναό.
Και τρεκλίζαμε από πόθο μεγάλο
ο ένας μέσα στον άλλον
Κι έχυνε ο νυχτερινός ουρανός το μελανό του άρωμά
στου γκαστρωμένου ανέμου τα φουσκωμένα κύματα
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading 

Κωνσταντίνος Μάντης: Jim Morrison «Power»

Αρχείο 03/07/2017

fav_separator

Μπορώ να κάνω τη γη να σταματήσει
στην τροχιά της. Έκανα ήδη τα
μπλε αυτοκίνητα να εξαφανιστούν.

Μπορώ να κάνω τον εαυτό μου αόρατο ή μικρό.
Μπορώ να γίνω γιγαντιαίος & να φτάσω τα
πράγματα τα πιο μακρινά. Μπορώ να αλλάξω
την πορεία της φύσης.
Μπορώ να τοποθετήσω τον εαυτό μου οπουδήποτε
στο χώρο ή στο χρόνο.
Μπορώ να καλέσω τους νεκρούς.
Μπορώ να αντιληφθώ γεγονότα σε άλλους κόσμους,
στον πιο βαθύ, στον ενδότερο νου μου,
& στο νου των άλλων. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Jim Morrison «Power»»