Aρχείο 02/10/2017

Ονόμασε τη μέρα μοναχά, και θα πετάξουμε μακριά
Παρά τις παραδόσεις τις παλιές,
Σε έναν τόπο προστατευμένο, κι από τον κόσμο ξεχασμένο,
Όπου θα αποθηκεύσουμε τις δικές μας αναστολές.
Έλα και σε μάτια χάζεψε όπου το φως της αγάπης ξάπλωσε
Καθώς ψυχολογεί,
Και όταν κάποτε σταθμίσεις τι σημαίνουν οι δικές σου ονειροπολήσεις
Η ζωή άλλες πια εκπλήξεις δε θα διατηρεί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντόροθι Πάρκερ, Ο Παθιασμένος Φροϋδικός στον Έρωτά του -Μτφρ.: Ασημίνα Λαμπράκου»

Αρχείο 18/09/2017 ―Μετάφραση: Μαργαρίτα Καραπάνου

Ο άνθρωπος από χόρτο
Παράξενος ο άνθρωπος από χόρτο μία μάσκα όπου το χόρτο ανεμίζει απ’ τ’ αυτί και τη μύτη μπουκωμένο με χόρτο σιωπηλό τα μάτια ανεμίζουνε με τούφες στις αμασχάλες τούφες ανάμεσα στα πόδια από τον αφαλό και τον πρωκτό παλιό χόρτο που άρχισε να γίνεται σανός αλλά μέσα του υπάρχει ακόμα ζωή ο άνθρωπος από χόρτο είναι σαν ακόμη να βλέπει κάτι ν’ ακούει κάτι σαν να μπορεί πολύ σιγά να γυρίσει το κεφάλι προς το αντικείμενα ή ήχους που μέσα του ξυπνάνε μνήμες και πόθο ίσως είναι σαν να υπάρχει ακόμη μέσα του ζωή παρ’ όλο ότι τα εντόσθιά του πρέπει νά ‘ναι γεμάτα μαραμένες ρίζες από χόρτο ίσως από χόρτο κάποιους κρεβατιού έτσι στέκεται με τον μαγαλειώδη και μελαγχολικό του στολισμό ίσως νεκρός ίσως ζωντανός αλλά όπως και νά ‘ναι ένα άνθρωπος παράξενος από χόρτο έτοιμος να γεννηθεί σε πομπή σε τρελλές γιορτές του Μάη καθώς το δέρμα του γίνεται όλο και πιο εύθραυστο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Uffe Harder, ‘ή εμπειρία ενός ανθρώπου πριν απ’ τον άνθρωπο’»

Αρχείο 04/09/2017

Στο Στράτο Φουντούλη

Αύριο να ερωτευτείόποιος ποτέ του δεν υπήρξε,
κι όποιος υπήρξε ερωτευμένος, αύριο να ερωτευτεί.

Γεννιέται η άνοιξη, άνοιξη τραγουδήστρα· άνοιξη όπως τότε που γεννήθηκε ο κόσμος
άνοιξη ξανασμίγουν οι αγάπες, άνοιξη, ξανασμίγουν τα πουλιά
και λύνει τα μαλλιά το δάσος κάτω από γαμήλιες μπόρες.
Αύριο η πλέκουσα τους έρωτες ανάμεσα σε σκιές δέντρων
πράσινα καλυβάκια πλέκει με βεργούλες της μυρτιάς,
αύριο η Διώνη τους νόμους της κηρύττει σε ψηλό θρόνο ανεβασμένη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «(Pervigilium Veneris) Η Ολονυκτία της Αφροδίτης -απόδοση Βασίλης Λαλιώτης»

Αρχείο 24/08/2017

Η φάσηλος αυτή πουβλέπετε, καλοί μου ξένοι,
σκαρί ήταν κάποτε γερό, σπουδαίο τρεχαντήρι:
θαλάσσιο ξύλο να της παραβγαίνει δεν υπήρχε –
ταχύτητα κι ορμή τη σπρώχνανε στο κύμα πάνω·
με ιστία ή και με κουπιά θα ερχότανε ολοένα πρώτη.

Να τ’ αρνηθούν της βλοσυρής Αδριατικής Θαλάσσης
οι ακτές δεν γίνεται· ούτε και οι πολύνησες Κυκλάδες·
ή η Ρόδος η ευγενής· ή η Προποντίδα – το απαίσιο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Catullus, Η φάσηλος αυτή που βλέπετε, καλοί μου ξένοι -Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής»

Αρχείο 13/07/2017

Η μετάφραση αυτή αφιερώνεται στο φίλο μου
Σεργκέι Τσεχμίστρενκο

-Πόσο πονάει, γλυκιάμου και πόσο είναι τρομερό,
αφού στη γη ενωθείς, πλέκοντας τα κλαδιά, –
πόσο πονάει γλυκιά μου και πόσο είναι τρομερό
να σε χωρίζει το πριόνι.
Μέσ’ την καρδιά η πληγή θα μεγαλώνει,
θα ξεπλυθεί με δάκρυα αγνά,
μεσ’ την καρδιά η πληγή θα μεγαλώνει –
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλεξάντρ Κοτσετκόφ, ‘Μπαλάντα για ένα βαγόνι γεμάτο καπνούς’ -μτφρ. Δημήτρης Τριανταφυλλίδης»