Αρχείο 28.11.2014

Εραστές

Από τη συλλογή  «Τα έργα και οι νύχτες», 1965

ένα λουλούδι
όχι μακριά απ’ τη νύχτα
το κορμί μου βουβό
ανοίγει
στη λεπταίσθητη επείγουσα ανάγκη της δροσοσταλίδας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλεχάντρα Πισαρνίκ, πέντε ποιήματα -μετάφραση Αμαλία Ρούβαλη [2014]»

Αρχείο 24/11/2014

Τον άφησα εκεί και γύρισα στην άλλη αίθουσα, στο τραπέζι που είχα κερδίσει προηγουμένως.
—Οι κρουπιέρηδες είχαν αλλάξει. Η γυναίκα ήταν εκεί, στη θέση που καθόταν και πριν. Έμεινα πίσω για να μην με δει και πρόσεξα πως έπαιζε συγκρατημένα κι όχι όλα τα παιχνίδια. Προχώρησα λιγάκι· με είδε· ήταν έτοιμη να παίξει αλλά κρατήθηκε περιμένοντας να παίξω πρώτα εγώ για να ποντάρει όπου θα ποντάριζα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Luigi Pirandello, Ο μακαρίτης Ματίας Πασκάλ»

Αρχείο 21/11/2014

Τζάνιμ, μην ανακατεύεστε στη δουλειά μου!

Μια μέρα το μοσχάρι του Χότζα σε ώρες ξαφνικής ζαβολιάς του με πιλαλητά, κουτρουβαλέματα και με πηδήματα μες το μπαχτσέ έκαμε μεγάλο κακό στα ζαρζαβατικά του αφέντη του. Ποιος είδε τον τρελλό και δεν τον φοβήθηκε! Τι να έκαμνε ο Χότζας; Έλα θεέ και περιμάζεψε το πλάσμα σου! Όμως το αζύγωτο μοσχάρι σήκωσε σκόνη και κουρνιαχτό κ’ έφερε την καταστροφή. Ο Χότζας όμως δεν έχασε καιρό. Άρπαξε μια μαγκούρα κι όρμησε κατά πάνω στην αγελάδα του κι αρχίνησε να τη βαράει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νασρεττίν Χότζας, δύο παραβολές»

Αρχείο 18/11/2014

Ι

Πάνω σε κύματα ήρεμα όπου κοιμούνται αστέρια
Σαν τα μεγάλα κρίνα, πλέει η Οφηλία η λευκή·
Πλέει απαλά πλαγιάζοντας πάνω στα μακριά της πέπλα .
-Και μέσα στα μακρινά τα δάση ακούγονται αλαλαγμοί.

Πάνε χίλια τόσα χρόνια που η λυπημένη Οφηλία
Περνά, φάντασμα λευκό, πάνω σε ποτάμι μελανό·
Πάνε χίλια τόσα χρόνια που η γλυκιά της τρέλα
Τραγούδι μουρμουρίζει στον άνεμο το βραδινό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αρθουρος Ρεμπώ, Οφηλία -μετάφραση Ιωάννα Αβραμίδου»

Αρχείο 15/12/2014

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Jaroslav Seifert, δύο ποιήματα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής»

Αρχείο 5.11.2014

ΣΠΑΤΑΛΟΙ ΚΑΤΑΡΡΑΧΤΕΣ

Σπάταλοι καταρράχτες
Που μαζεύουν όλοι τους όλη τους την αγριότητα και
—όλη τη δύναμη
Όποτε ρίχνουν το συγχισμένο σου βλέμμα πάνω
—από τα μύρτιλλα
Που κρέμονται στον γκρεμό
———που κοιτάζεις έντρομη
Σαν το μυρωμένο σταφυλοκέρασο που ’χει αρχίσει να σαπίζει
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Konstantin Biebl, δύο ποιήματα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής [2014]»

Αρχείο 16.10.2014

Δεν ξέρω αν σε βράχια ανάμεσα
Το χλωμό σου πρόσωπο
Πρωτοείδα, ή χαμόγελο
Άγνωστων αποστάσεων
Ήσουν, η φιλντισένια ράχη
Κούτελο αστραποβόλο ή νιο
Καλόγρια της Τζοκόντα:
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Dino Campana, Η χίμαιρα –μετάφραση Σωτήρης Παστάκας [2014]»

Αρχείο 19/10/2014

Κλαρίσε Λισπέκτορ, Κοντά στην άγρια καρδιά, Μυθιστόρημα -Επιμέλεια-σχόλια σημειώσεις μετάφραση Αμαλία Ρούβαλη -εκδόσεις Τυπωθήτω

Το ταξίδι

δΑύνατο να το εξηγήσει. Απομακρυνόταν από κείνη την περιοχή όπου τα πράγματα είχαν μορφή καθορισμένη κι αιχμηρή, όπου όλα είχαν ένα κι αμετάβλητο όνομα. Βυθιζόταν ολοένα και περισσότερο μέσα στη ρευστή περιοχή, ήρεμη και χαλαρή, όπου απάγκιαζε η ομίχλη αραιή και δροσερή όπως στο γλυκοχάραμα. Γλυκοχάραμα που αχνοφαίνεται στον κάμπο. Στη φυτεία του θείου της ξύπνησε μες στην άγρια νύχτα. Τρίζανε οι τάβλες του παλιού σπιτιού. Από ‘κει πάνω, στο πρώτο πάτωμα, ανοιχτό στον σκοτεινό ορίζοντα, βύθισε τα μάτια κάτω στο έδαφος, ψάχνοντας τα φυτά που συστρέφονταν σα φίδια. Κάτι καιροφυλαχτούσε μες στη νύχτα, παραμόνευε, παραμόνευε, μάτια σκύλου τεντωμένου που αγρυπνά. Η σιωπή χτυπούσε στο αίμα κι εκείνη αγκομαχούσε μαζί της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κλαρίσε Λισπέκτορ, Κοντά στην άγρια καρδιά -απόσπασμα. Μετάφραση Αμαλία Ρούβαλη»