Αρχείο 28.9.14
Ανία
Κι αυτή η νύχτα θα περάσει
Τούτη η μοναξιά που τριγυρίζει
αβέβαιη σκιά από τα σύρματα του τραμ
πάνω στην υγρή άσφαλτο
Κοιτάζω τα κεφάλια των αμαξάδων
να λυγίζουν μισοκοιμισμένα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Giuseppe Ungaretti -μετάφραση Άννα Κατσιγιάννη [2014]»
Αρχείο 28/09/2014 – Της Κυριακής
Ανία
Κι αυτή η νύχτα θα περάσει
Τούτη η μοναξιά που τριγυρίζει
αβέβαιη σκιά από τα σύρματα του τραμ
πάνω στην υγρή άσφαλτο
Κοιτάζω τα κεφάλια των αμαξάδων
να λυγίζουν μισοκοιμισμένα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Giuseppe Ungaretti -μετάφραση Άννα Κατσιγιάννη»
Αρχείο 25/09/2014
Ποίημα, ομοίως χρήσιμο και για επιμελητές και για ποιητές
Όλων των συντρόφων μου στην τέχνη:
μερικές ιδέες
για «την ανάφλεξη των καρδιών των ανθρώπων με λέξεις»
Τι είναι η ποίηση;!
Ανοησία.
Αστείο.
Αυτά τ’ αστεία όμως μου φαίνονται τρομερά.
Με το μάτι του μυαλού εγκαταλείποντας την Ομοσπονδία – Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι, Περί ποιητών -μετάφραση Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης»
Αρχείο 24.9.14
Καθόταν στο παράθυρο και κοίταζε το σούρουπο να εισβάλλει στο δρόμο. Το κεφάλι της ακουμπούσε στην κουρτίνα και στα ρουθούνια της είχε τη μυρωδιά του σκονισμένου κρετόν. Ήταν κουρασμένη.
Οι διαβάτες ήταν λιγοστοί. Ο άντρας που βγήκε από το τελευταίο σπίτι, πέρασε γυρίζοντας στο δικό του· άκουσε τα βήματά του να ηχούν ξερά στο τσιμεντένιο πεζοδρόμιο κι έπειτα να κριτσανίζουν στο μονοπάτι με τα τζένερα, μπροστά από τα καινούργια κόκκινα σπίτια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τζαίημς Τζόυς «Έβελιν», Μετάφραση Άρης Μπερλής [2014]»
Αρχείο 2.9.14
ΔΥΟ ΑΦΟΡΜΕΣ
Εκείνο το ποίημα για το Μπουένος Άιρες πολύ το αγάπησαν. Επειδή ποτέ δεν φαντάστηκαν πως σ΄εκείνη την πόλη υπάρχει μια πλατεία που ανήκει στον Μάιο. Επειδή ακόμη, πάντα θα θυμούνται τον οργανοπαίχτη ή το δημοτικό ανθοκαλλιεργητή που χάθηκε αναπάντεχα αφήνοντας πικραμένα τ΄άνθη των περιστυλίων και τα παιδικά τραγούδια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ο Μπόρχες τον Αύγουστο [2014]»
Αρχείο 20/08/2014
ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ Η ΑΥΓΗ
Σαν η άσπρη και ροδάπαλη αυγή στο μεθυσμένο
Σινάφι μπει που ως τρωκτικό το Ιδεώδες βλέπει,
Μυστήριο βγαίνει εκδικητικό και μετατρέπει
Τον άγγελο σε κτήνος της κραιπάλης ναρκωμένο.
Στους ουρανούς τους έμπνους έν’ άφταστο γαλάζιο χάσμα
Γι’ αυτόν που ακόμα νείρεται με ρεμβασμό και οδύνη
Ανοίγεται και ως βάραθρο τερπνό τον καταπίνει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Charles Baudelaire, τρία ποιήματα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής»
Αρχείο 1.8.14
Χούλιο Κορτάσαρ, εκδ. Εξάντας, μτφ. Κώστας Κουντούρης.
Marelle, Gallimard, traduit par L. Guille-Bataillon & F. Rosset.
Κορτάσαρ ο Υπερρεαλιστής
“Αυτό που αναζητά ο Μορέλι είναι να βρει τρόπο να εξοντώσει τις νοητικές συνήθειες του αναγνώστη. Όπως βλέπεις κάτι πολύ σεμνό που δεν συγκρίνεται με το πέρασμα των Άλπεων από τον Ανίβα. Ο Μορέλι είναι ένας καλλιτέχνης που έχει μια ιδιαίτερη άποψη για την τέχνη, μια άποψη που περισσότερο από οτιδήποτε άλλο συνδέεται με την προσπάθειά του να γκρεμίσει τις συνηθισμένες φόρμες, πράγμα εξάλλου που χαρακτηρίζει όλους του άξιους καλλιτέχνες της εποχής μας. Λόγου χάρη τον αηδιάζει το μυθιστόρημα που είναι σαν κυλινδρική κινέζικη περγαμηνή. Το βιβλίο που διαβάζεται από την αρχή ως το τέλος σαν καλό παιδί. Και θα πρέπει να έχεις πάρει είδηση πως, όσο προχωρεί, τόσο λιγότερο τον απασχολεί η σύνδεση των μερών, αυτό που από τη μια λέξη οδηγεί στην άλλη…“. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περιηγήσεις Ναυτίλου, Το Κουτσό του Χούλιο Κορτάσαρ -3 [2014]»
Αρχείο 22.6.14
ΠΡΟΣΩΠΟ
Ένας άντρας. Συνήθης κίνηση: Τυλίγει και ξετυλίγει το μαντήλι του.
ΣΚΗΝΙΚΟ
Έρημο. Εκθαμβωτικά φωτισμένο.
Ο άντρας εμφανίζεται οπισθοχωρώντας απ’ το δεξιό διάδρομο, παραπατάει, πέφτει, ξανασηκώνεται αμέσως, ξεσκονίζεται, σκέφτεται.
Ήχος σφυρίχτρας απ’ το δεξιό διάδρομο.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Samuel Beckett, Act Without Words I – Πράξη Χωρίς Λόγια I, μετάφραση Γιάννης Βαρβέρης [2014]»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.