Αρχείο 23.1.2016

«Χωρίς δεσπότη, χωρίς κύριο και αφέντη, τριγύριζαν στην πόλη από το 2013, μέχρι το 2015.
Έζησαν την ταπείνωση και την εξαθλίωσή της, την απελπισία να μεγαλώνει καθώς οι δρόμοι γίνονταν όλο και πιο στενοί και δύσβατοι.
Είδαν τα παγκάκια να μετατρέπονται σε σπίτια, τα σκουπίδια σε τροφή, τα πάρκα σε τουαλέτες… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τζούτζη Μαντζουράνη, (αποσπάσματα) “Τα αδέσποτα ποιήματα” -κυκλοφορεί [2016]»

(γεμάτη πλατεία, στη σκηνή το τέλος ενός εξαντλητικού αγώνα. Κάθιδροι οι ηθοποιοί δεν σταματούν, γεννώντας ηλεκτρισμό. Οι μικρές δονήσεις των ποδοκροτημάτων ενέτειναν τον παλμό των παρευρισκομένων. Άλλες οδηγίες σκηνικές δεν καθορίστηκαν ποτέ.)

«Πολλές φορές μιλούν για τον ορισμό της ποίησης. Μιλούν σαν να΄ναι κάτι ξέχωρο απ΄τους ποιητές. Σαν να ήταν ποτέ δυνατόν να υπάρξει οτιδήποτε χωρίς εκείνη την ξεχωριστή συνεισφορά τους. Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Αρχείο 21/01/2016

1946 – 2015

Οι Στάχτες στον καρδιακό τους φίλο, τον μοναδικό Κώστα που έφυγε…

Σου τα αντιγράφω
και τα φτιάχνω ματσάκια

ένα μπουκέτο ποιήματα
απ’ το περιβόλι μου
απ’ το τετράδιο μου.

Δεν είναι δικά μου παιδιά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Ριτσώνης, ένα μπουκέτο ποιήματα»

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΚΡΑΥΓΗ

Πάει
πέρασε πια η εποχή των ιδεών
κυλά πλέον η εποχή των εκκρίσεων
ο πόνος απορρίχνεται ως ανεπιθύμητο νεογνό
ξεβράζεται
τραγουδά στην αφωνία του μουγκρητού
καρπούται ενέργεια απ’ το ζόφο

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Αρχείο 13.1.2016

Εκδόσεις Στοχαστής –κυκλοφορεί

ΠΡΩΘΥΣΤΕΡΟ

Μεγάλα λόγια σαν σπάσιμο γυαλιού ξεθύμαναν στις πλατείες
Κατάφωρη παραβίαση των κανόνων δόμησης του ήλιου
Πλεκτάνη η αγάπη σου με θραύσματα χιονιού
Ανέκοψε τη σταθερή πορεία μου προς τον ουρανό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, Τρία ποιήματα από τη νέα συλλογή ‘Εκτός εαυτού’ [2016]»

Στη Σαπφώ

… Είναι τα σπαράγματα
των μαλλιών σου
που κομματιάζουν
κι αν[ασυνθέτουν] τα…

Μη

Μια γάτα που πέτρωσε
στο μαξιλάρι-σου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έλενα Πατρικίου, δύο ποιήματα»

Ἄλλοτε η θάλασσα…

Ἄλλοτε ἡ θάλασσα μᾶς εἶχε σηκώσει στὰ φτερά της
Μαζί της κατεβαίναμε στὸν ὕπνο
Μαζί της ψαρεύαμε τὰ πουλιὰ στὸν ἀγέρα
Τὶς ἡμέρες κολυμπούσαμε μέσα στὶς φωνὲς καὶ τὰ χρώματα
Τὰ βράδια ξαπλώναμε κάτω ἀπ᾿ τὰ δέντρα καὶ τὰ σύννεφα
Τὶς νύχτες ξυπνούσαμε γιὰ νὰ τραγουδήσουμε
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Αρχείο 05/01/2016

Ιόντα επιθυμίας

 «ἔλθε μοι καὶ νῦν, χαλεπᾶν δὲ λῦσον
ἐκ μερίμναν, ὄσσα δέ μοι τέλεσσαι
θῦμος ἰμέρρει, τέλεσον» 
Σαπφώ

Και τώρα έλα μου,
 κι απ΄ τον σκοτεινό λύσε με
καημό, κι όσα να γίνουν
ποθεί η ψυχή,  κάνε για με

Δεν αναπνέω σε τροχιά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, “Η έλξη μας άλμα σε γκρεμό” -ποίηση»