Mario Benedetti, Περνάει ο χρόνος

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

Παιδιά σαν ήμασταν
οι γέροι μας ήταν στα τριάντα
η κάθε λούμπα ήτανε ωκεανός
ο θάνατος (μια κι έξω)
δεν υπήρχε.

όντας έπειτα αγόρια
οι γέροι μας ήταν κύριοι στα σαράντα
ο κάθε βούρκος ήτανε ωκεανός
και ο θάνατος απλώς
μια λέξη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Mario Benedetti, Περνάει ο χρόνος»

Ασημίνα Λαμπράκου, Κάλως(*) πόεμ αλαλούμ

είδ’ ο Γιούνης κύματα μεγάλα
κι έφυγε στον άνεμο καβάλα

στάθηκ’ ο άνεμος στην άκρη
έπεσε ο Γιούνης μεσ’ στο δάκρυ

ήρθε κι ο Χατζηπετρής
ο μολυβοπελεκητής

έφτιαξ’ του Γιούνη ένα σκάφος
εχάθη στου πέλαου το βάθος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Κάλως(*) πόεμ αλαλούμ»

Δημήτρης Μπαλτάς, Στο κουρείο

Απόγευμα Πέμπτης. Στο στενό της πλατείας, δίπλα απ’ το ραφτάδικο, ο κουρέας με κόμπους ιδρώτα στο μέτωπό του δούλευε απρόθυμα. Μια μύγα τον περιτριγύριζε και τον τσιγκλούσε, όσο ο ανεμιστήρας μάταια αγκομαχούσε.

Ο μεσόκοπος πελάτης, βαρύθυμος, βυθισμένος στην καρέκλα και τις σκέψεις του, αδιαφορούσε για τις άσπρες τούφες που γέμιζαν το πάτωμα – παράσημα του χαμένου χρόνου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Μπαλτάς, Στο κουρείο»

Σταύρος Σταμπόγλης, Σπείρες εξέλιξης ή προαγωγή πολέμου ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Κουκκίδα

1η ΣΠΕΙΡΑ

Πενθώ των κατακλυσμών μου το μέγεθος.
Ό,τι συσσωρεύεται αλάτι και κοφτερές σκιές
στα  πρόσωπα.
Καθρέφτης οι σιωπές απέναντι·
εκείνο  το παράθυρο της θάλασσας με το σκοτάδι·
οι τσαλακωμένες φωνές στα κύματα·
τα ερείπια των ειδών στις όχθες της ασφάλτου.
Δρόμο-δρόμο, τοίχο-τοίχο, πλάτη-πλάτη
οι σιωπηλές κεντήστρες της νύχτας,
αυτή η μαντική οξυγραφία στης πόλεως
το λούστρο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταύρος Σταμπόγλης, Σπείρες εξέλιξης ή προαγωγή πολέμου ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Γρηγόρης Σακαλής, μια τεράστια χαράδρα

Το χθες επιστρέφει

Αγαπημένες μορφές
από το παρελθόν
έρχονται τις νύχτες
στον ύπνο σου
και σου μιλούν
μ΄εκείνες
τις χαρακτηριστικές τους φωνές
που αγγίζουν τις λεπτές χορδές
της ψυχής σου, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, μια τεράστια χαράδρα»

Ελένη Κεφάλα, Direct Orient ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]

Από τις εκδόσεις Περισπωμένη

Απρίλιος του 1973. Μια μετανάστρια περνά με πλοίο τη Μάγχη. Eπιβιβάζεται στο Direct Orient και διασχίζει με το τρένο την Ευρώπη για να φτάσει στην Αθήνα, όπου συναντά τις δίδυμες κόρες της, πριν συνεχίσει το ταξίδι. Ποια η σχέση της με την αινιγματική γυναίκα που ψάχνει σε ένα άλλο τρένο, μια άλλη στιγμή, κάποιον που συνδέεται με τον θάνατο της μάνας της και με τον μυστηριώδη άντρα που έρχεται από την Ανατολή κουβαλώντας ένα μυστικό με σκοπό να ζητήσει αντάλλαγμα; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Κεφάλα, Direct Orient ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Λεωνίδας Καζάσης, τρία ποιήματα

Φύση, αιώνες, ύπνωση,
θέλξη, θέα, θέωση.
Απότοκη ματαίωση
φλεγματικό θα μέ’βρει.
Της οχύρωσης σόφισμα η δικαίωση,
την Πενθεσίλεια αποζητώ
η Εστιάδα νεύει.

Άξαφνο πέρας ωχρό,
με της Σαπφούς, της Αφροδίτης Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, τρία ποιήματα»

Ρωξάνη Νικολάου, Σαλός μαγνήτης ―από την Κατερίνα I. Παπαδημητρίου

Ρωξάνη Νικολάου, Σαλός μαγνήτης, Εκδόσεις Φαρφουλάς

ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ ή ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΝΥΧΤΟΣ

Mετά τις δύο προηγούμενες ποιητικές συλλογές, ανάμεσα στις οποίες μεσολαβούν σχεδόν δύο δεκαετίες (Ποιήματα 1991-1999, ιδιωτική έκδοση, Λεμεσός, 2000ˑ Ψαλιδιστής, Τεχνοδρόμιον, Λεμεσός, 2018), η Ρωξάνη Νικολάου μας δωροδοτεί με μία τρίτη συλλογή με τον τίτλο «Σαλός μαγνήτης». Ετούτη η λογοτεχνική σιωπή, ίσως και να τιμά τη δημιουργό, αφού με ειλικρίνεια καταθέτει: «Επιστρέφει ηττημένη η ηχώ γυρεύει το στόμα μου.», σημαίνοντας την ανάγκη να μιλήσει, όταν η μούσα την καλεί να ξεδιψάσει όσα κούρνιασαν στις λέξεις της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρωξάνη Νικολάου, Σαλός μαγνήτης ―από την Κατερίνα I. Παπαδημητρίου»