Μεγάλωσα…

Μεγάλωσα και έμαθα
πως δεν υπάρχει αναμονή
μονάχα αρχή και τέρμα
πως με ορίζει η τόλμη μου
και  ό τι με προσπέρασε
ήταν  ληγμένο άλμα
-το λίγο μου δεν μπόρεσε
το ύψος του δεν αρκούσε-

Μεγάλωσα στην έκταση
της ανεπάρκειας μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταυρούλα Δεμένεγα, Μεγάλωσα…»

(“…τόσο πολύ η ψυχή θέλει κάτι από ψηλά…” Δ.Π.Π.)

Στην Ινάννα

Με σάχ στήν καρδιά πένθος
του φύλλου κλώθεται αγέρας
ένα τσιχλογέρακο πέφτει νεκρό
τόπια σημαίες πήραν φωτιά
βραχνό απόγευμα Δεκέμβρη
διάβα κόκκινη κλωστή
Πήγε κάτι στραβά;
Η ελαφίνα διψά,δέν θά’ ρθει;
Πένθος μ’ ένα σάχ στην καρδιά του φύλλου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, Το φάσμα»

(πρόσωπα)

Ένα σκιουράκι έχει στα γένια του μέσα που τού τρώει τον χρόνο των παραστάσεων
κι ένα μολύβι στα βλέφαρα που σηκώνει τις κόγχες των σκέψεων στο μπαλκόνι
——του μετώπου
Μια σταγόνα ελαίου από λιβάνι στο πέταλο της μύτης
κι άνεμο του χθες στο ματόφρυδο
Όχθες λήθης στο καμένο του δέρμα
και βλέμμα αλόγου στην ευθεία της σιωπής που διψάει λόγο και στέψη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, στην κοιλάδα με τα σπάρτα και το βαμβάκι»

Ως την άβυσσο των αβύσσων
θα σ’αγαπώ καλή μου.
Πέρ’από σένα μ’οδηγεί
τ’αχόρταστο κορμί μου.

Θαλασσομάνητες, φουσκοδεντριές,
σε κλίνες άγνωρες με πάνε,
της σάρκας όμηροι οι ψυχές,
με δέλεαρ του οργασμού μεθάνε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Τέσσερα ερωτικά ποιήματα»

Μετάφραση: Βαγγέλης Αλεξόπουλος και Διώνη Δημητριάδου, εκδόσεις Βακχικόν

Η Άι Ογκάουα (Ai Ogawa), ή απλώς Άι, γεννήθηκε το 1947 στο Albany του Texas από πατέρα ιαπωνικής καταγωγής και μητέρα αφρικανικής και πέθανε το 2010 στο Stillwater της Oklahoma. Σπούδασε ιαπωνική γλώσσα στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, ενώ ασχολήθηκε και με τη μελέτη του Βουδισμού. Ήταν Επισκέπτρια Καθηγήτρια στο Binghamton University και στο State University of New York (1973-1974). Μετά την απονομή του Εθνικού Βραβείου Ποίησης των ΗΠΑ το 1999 (National Book Award for Poetry) για την ποιητική της συλλογή Vice, έγινε τακτική Καθηγήτρια στο Τμήμα Αυτοχθόνων Αμερικανών. Η Άι είναι γνωστή για την επιδεξιότητά της στους δραματικούς μονολόγους, όπως επίσης και για τη χρήση σκοτεινών αμφιλεγόμενων θεμάτων στα έργα της. Αφηγείται μικρές αυτοτελείς ιστορίες, βιωματικές ή προϊόν αληθοφανούς μυθοπλασίας. Με τον τρόπο που έζησε, που εκφράστηκε ποιητικά, και αντιμετώπισε το τέλος της ζωής της έδειξε πως διέθετε ένα σπάνιο ταλέντο για ζωή. Είναι μια φωνή ζωντανή και προκλητική στην παγκόσμια ποίηση.

Από τις εκδόσεις Βακχικόν

Ό,τι αγγίζει την ψυχή
εκείνη που στέκει αθέατη
κρυφά μέσα σε σώματα που υποφέρουν
σε σώματα που ζουν το πάθος
ή που ήρεμα νικούν τον χρόνο
ό,τι αγγίζει την ψυχή
είναι ιερό
είναι αγίασμα
είναι ο λόγος να υπάρχουμε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Ατσόγλου, Συμβολισμοί -κυκλοφορεί»

από τις εκδόσεις Θράκα, 2019

ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ

Γυρνάω σπίτι ρημαγμένη.
Θέλει αφοσίωση αυτό που κάνω
να φροντίζω την πληγή να μην την κλείσεις.
Βλέπεις;
Θέλω να ξανάρθεις να προσποιηθούμε τους ερωτευμένους
και ας μην είναι κανείς μας.
Επιλέγω φως μοναχικό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Φραντζέσκα Άβερμπαχ, Απώλειες -Κυκλοφορεί (αποσπάσματα)»