Γιώργος Δουατζής, τρία ποιήματα με τη φθορά του χρόνου
✤
Άχνα
Το ποίημα είναι η άχνα
της εκπνοής του ποιητή
σ΄ έναν αρχέγονο καθρέφτη
όπου χαράζει στίχους με το δάχτυλο
κι όταν αφανιστούν από τον άνεμο
βλέπει ολόγυμνο το πρόσωπό του
*
Καλημέρα
Είναι φορές που ξυπνάς
και δεν θέλεις να αρχίσει η μέρα
κι ο ήλιος συνεχίζει την τροχιά του
δίνοντας φως κι άλλο φως
μέχρι καταμεσήμερο
να κάψει κάθε απόπειρα σκιάς
με κατακόρυφες αχτίδες
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δουατζής, τρία ποιήματα με τη φθορά του χρόνου»








Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.