Αρχείο 13/08/2016

Ι
Φτερούγες στάζουν μάρμαρο
Τσόχα το ηλιοβασίλεμα
Μοιράζει η θάλασσα χαρτιά
Πορθμεία στήνει η νύχτα
Απέναντι όλα να διαβούν
Ασάλευτες βεντάλιες

ΙΙ
Τόσο μα τόσ’ όλα νεκρά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στάθης Κομνηνός, Τρία μικρά νυχτερινά»

Αρχείο 12/08/2016

πως έγινε βρε Στράτο και ρούφηξες τη θάλασσα
και με κοιτά το Ελαφονήσι εβδομήντα πόντους κάτω
από τα μάτια μου κι απ’ των μαλλιών σου το ξανθό
ανοίγεται επαρχία Καλιφόρνιας η Καλογρέζα που
απ’ το bodytalk 73 στην ώχρα της μπλούζας σου
γραμμένο ζωγραφίζω λεωφόρο στο βλέμμα μου απ’
της Γιούτα τα βουνά μέχρι τα σταροχώραφα της Καλ-
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Τα blues του Στράτου»

Αρχείο 10/08/2016 -Κως -Καλοκαίρι 2016

Κράτησα τ’ αρώματα και του καιρού το χάδι
Της νύχτας την αστροφεγγιά
Για να σου φτιάξω μια βραδιά
Από των αστεριών το φως
Και των ανέμων το διπλό τ’ αγέρι.

Κράτησα τη θάλασσα και του νερού το ρέμα
Της βάρκας την περπατησιά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης, Μια βραδιά»

Αρχείο 06/08/2016

Ας έρθει μια σκηνή
μέσα στο έργο
να βαρύνει η στιγμή

Να αποκτήσει υφή,
οντότητα
και σώμα. Σχεδόν ψηλαφήσιμο.

Να ανατριχιάσουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ε. Μύρων, Στο Θέατρο»

Αρχείο 04/08/2016

ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ

Αγόρασα καινούργιο ποτήρι
Για να πιω ληγμένο θάνατο
Στάζει πυρετό απ’ τη βρύση
Ρίχνω παγάκια αίμα στο νερό
Πνιγμένα ψάρια στο νεροχύτη
Το κλάμα της Ελένης σκληρό
Σαν καρφί σε σώμα αρρώστου
Που σκουριάζει με τα χρόνια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, ‘φασκιώνω νεογέννητες λέξεις’»

Αρχείο 25/07/2016

(XVII)

Ιούλιος καύσωνας
Και φτιάχνεις μια βροχή
Στα μάτια μου
Πιο κάτω

Στη πιο μικρούλα λέξη σου
τρις το άνοιγμα της σάρκας
όπως διαβάζω από την έσω ρίζα
της πηγής ως τις κορυφές της
Αφή
Να εννοώ πλησίασμα δαχτύλων και παλάμης
κι όπως το τρέμισμα στο έξω μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κυριακή Βυρίνη, Αναπόκριτα»

Αρχείο 23/07/2016

Η σάρκα θλίβεται, φευ, κι έχω τα βιβλία όλα μου διαβάσει.
Να φύγω! – εκεί να πάω! Τα πουλιά μεθύσανε με βιάση
ανάμεσα όντας σε άγνωστους αφρούς και στ’ ανοιχτά τα ουράνια!
Στα μάτια μέσα αντιφεγγίζουν κήποι αρχαίοι και μποστάνια,
μα τίποτα δεν κόβει τούτη την καρδιά που εθαλασσώθη,
ω νύχτες μου, ούτε το παντέρμο φως που η λάμπα μου όλο κλώθει
επάνω στ’ άγραφο χαρτί να το περιφρουρεί η λευκότης, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Stéphane Mallarmé, Θαλάσσια αύρα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής»