Αρχείο 07/03/2016
Το πρόβλημα
Το πρόβλημα αρχίζει
εκεί που η περηφάνια
κεντρίζεται
Δοκίμασε
να κόψεις τα φτερά σου
θα τα δεις ν’ αγριεύουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βάγια Κάλφα, τέσσερα ποιήματα [2016]»
Αρχείο 05/03/2016
τον Εμίλ Σιοράν τον συνάντησα πρώτη φορά στη Σίφνο.
δεν είπαμε πολλά. ξαναβρεθήκαμε στο Βουκουρέστι.
θυμάμαι τους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια του.
με ρώτησε για τον δρόμο Θεσσαλονίκη-Πήλιο. αν έχει
κλειστές στροφές. τελευταία τον είχα πετύχει στο
Παρίσι. δεν έχω άλλους πειρασμούς, μου λέει, θέλω
ρουμάνικο κερί στα χείλη και έφυγε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κυριάκος Συφιλτζόγλου, “θέλω ρουμάνικο κερί στα χείλη”»
Αρχείο 10/03/2016
H ΒΟΥΤΙΑ
Ποιος είσαι ξένε; Ιππότης; Φάντασμα;
Φαίνεσαι αέρινος, μπορώ να σ’ αγγίξω;
Κυπαρισσένιε ξένε, να γνωριστούμε καλύτερα;
Είμαι η Μαρία, εσύ;
Έχω μαλλιά κυματιστά, ξανθά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παπαδάκη, “Μην μιλάς, έλα να βγούμε στην όχθη, είναι αργά” [2016]»
Αρχείο 03/03/2016
Απομακρύνομαι από τογνώριμο σοκάκι
Τον γηραιότερό μου εαυτό ακολουθώντας
Οι ομιλίες και τα βήματα κατακερματίζουν
Τον απομακρυνόμενο μουσικό ρυθμό
Κοιτάζω μια κόκκινη κουβέρτα να χύνεται
Από το χαίνον στόμα του παραθύρου σου
Γλώσσα μέσα από το σμάλτο του μαξιλαριού
Που όλη τη νύχτα μάσαγε τα σώματά μας Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χάρης Ιωσήφ, “Με υπερχειλίσεις πρωινής πάχνης…”»
Αρχείο 02/03/2016
Η Ιστορία είναι ένα παραμύθι που το λες στους μεγάλους.
Μαζεύει τα καράβια της κάτω από τα κάστρα.
Χρησμοδοτεί την ελευθερία των ανέμων και της αρμάδας.
Στήνει ψεύτικους φάρους και ορμά στο σκύλεμα των ναυαγίων.
Έπειτα ανατρέπει τον άρχοντα που μισεί τη λεηλασία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Τσαγκάρης, Pater Historiae… [2016]»
Αρχείο 29/02/2016
Το παραδείσιο απόσταγμα
Στην ησυχία
Να πίνονται οι σταγόνες
Λίγο πιο πέρα απ’την βουή,
Απτην πανέμορφη Αθήνα.
Ειναι η εποχή που ο κόσμος είναι
Ενα ακόμη κουνούπι,
Ειναι η εποχή που μετράμε αντίστροφα μέχρι να
Τζιτζικούν τα αστέρια -Σειριος- Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αγαθάγγελος Σταυρόπουλος, “Σείριος και ο Σύριος”»
ΑΡΧΕΙΟ 27/02/2016
Ουτοπία 2
ίσως τελικά η ουτοπία
να μοιάζει με εικόνα
που σφηνώνεται σαν
θραύσμα σφαίρας στο μέσα βλέμμα
και αναπαριστά
μια αόρατη γέφυρα ανάμεσα σε
σένα και τον κόσμο
μια εικόνα που
δεν φοράει λέξεις
παρά μόνο
της στιγμής τα ράσα
και του χώρου το ψέμα
αεροδρόμιο
ενωμένα σύννεφα στους υγρούς διαδρόμους
οδηγούν από τον ορίζοντα στη μνήμη
από κει πάλι πίσω
στα ενδιάμεσα όνειρα της φθαρμένης ζωής
υποσχέσεις δεν πρόλαβαν να γίνουν αυταπάτες
προσδοκίες σε ουρά αναμονής υπέροχων πράξεων
πολύχρωμα τετράγωνα ερωτευμένα με γκρίζα φτερά
αθέατες τουρμπίνες βάζουν μπρος στο μυαλό μου
τρέχω πίσω από το ναρκωμένο πλήθος
που γλιστράει στις σκάλες της μηχανικής αρμονίας
χάνομαι στο χάος και βρίσκω τον εαυτό μου
Τριεθνές
το απόγεμα ήταν άδειο μέσα
στην πυκνότητα του ο αγέρας
φυσούσε περιοδικά σηκώνοντας
βλέμματα που είχαν καιρούς
να κοιτάξουν προς τα σύνορα
τα στάχια είχαν ντυθεί κόκκινα
στον μπλε ορίζοντα της λύπης
και τα πουλιά κούρνιαζαν πάνω
στα σύρματα της λήθης
αδιαφορώντας να πετάξουν
πάλευαν η μνήμη με τον χρόνο
σμίγανε η νοσταλγία με τον πόθο
χώριζαν η μουσική με τις εικόνες
εκκωφαντική ησυχία είχε κατακλύσει τον χώρο
δίνοντας χρώμα στις στάχτες
να φτιάχνουν ποιήματα που θυμίζουv
προσευχές χωρίς αντίκρισμα
*
©Πάνος Ιωαννίδης
Φωτο©Στράτος Φουντούλης
Ο Πάνος Ιωαννίδης γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1978. Σπούδασε οικονομικές επιστήμες σε πτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο και πραγματοποίησε διδακτορικές σπουδές στην οικονομική γεωγραφία. Πέρα από ποίηση γράφει noir λογοτεχνία. To διήγημα του «Η Γυναίκα από τη Ζυρίχη» διακρίθηκε στον 1ο διαγωνισμό της Ελληνικής Λέσχης Αστυνομικής Λογοτεχνίας», το 2013 ενώ η πρώτη του ποιητική συλλογή «Ποιήματα της Στιγμής και άλλες Ουτοπικές Ιστορίες» κυκλοφόρησε σε ηλεκτρονική μορφή το 2014. Ζει στη Δράμα μαζί με την σύντροφο του και τον γιό τους. Είναι ο διαχειριστής του ιστολογίουwww.negraliteratura.blogspot.gr
Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε
Αρχείο 24/02/2016 /Εκδόσεις Μικρή Άρκτος, 2014
(07:12) Η πάλη της αντάρας με το σύθαμπο
Γράφω δεν θα πει δημιουργώ
θα πει διαχειρίζομαι, επισημαίνω.
(Νεωτερισμοί και ανατροπές είναι έργα του αναγνώστη.)
Γράφω σημαίνει ξαναγράφω, ομολογώ τι διάβασα.
Χαρτογραφώ ένα μονοπάτι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξιος Μάινας, τρία ποιήματα από το “Το ξυράφι του Όκαμ”»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.