Χρήστος Τσαγκάρης, Pater Historiae… [2016]

Αρχείο 02/03/2016

fav-3

Η Ιστορία είναι ένα παραμύθι που το λες στους μεγάλους.
Μαζεύει τα καράβια της κάτω από τα κάστρα.
Χρησμοδοτεί την ελευθερία των ανέμων και της αρμάδας.
Στήνει ψεύτικους φάρους και ορμά στο σκύλεμα των ναυαγίων.
Έπειτα ανατρέπει τον άρχοντα που μισεί τη λεηλασία.
Ένας στρυφνός δάσκαλος είναι η ιστορία. Σε προκαλεί να δώσεις απάντηση.
Αποδεικνύει την άγνοια σου για τα προσόντα προτού σε φωτίσει.

Στην Αίγυπτο ρίχνουν πέτρες στα ασπρισμένα κρανία.
Δείχνοντας πώς στον πόλεμο υπάρχουν νικητές και νικημένοι.
Οι νικητές, φυλακισμένοι σε ολόχρυσες μάσκες πίσω από προθήκες μουσείων.
Δέχονται την προσκύνηση του περίεργου κοινού και της φωτοβολίας.
Οι νικημένοι υπαγορεύουν τις σιωπές του βιβλίου.

Αναρωτιέμαι αν τα παραμύθια αρκούνται στα δεκανίκια.
Ή αν μπορούν να ζήσουν χωρίς Ήλιους και Τάρταρα.
Λίγο η περιδιάβαση στα πεδία της έντιμης σφαγής,
ή η ανάκριση των ανθρώπων που βλέπουν ακόμα οράματα να πολεμούν.
Λίγο ο στόλος που δεν έφθασε ποτέ στην σημαδεμένη πολίχνη.
Σε αφήνει να λαξεύεις τη γραφή στους τόπους της σκαμμένης ύλης

Και όμως φαντάστηκες αλήθεια πώς ζήσαμε «ηρέμως άθεες» μέρες;
Όσα χρόνια θυμάμαι, παραφυλάγαμε το ξημέρωμα τι τάχα θα φέρει.
Στάσου στη γέφυρα που φέρνει το άγγελμα της σφαγής και συλλογίσου.
Πόσα χέρια αλυσοδένουν τον αέρα, πόσα χέρια κωπηλατούν ενάντια στην τριήρη…;
Μέλη ακρωτηριασμένα, στοιχειά πολεμούν την επιστήμη που άφησε να τα κόψουν…
Κομμένα μέλη μεταγράφουν την ιστορία των ζωντανών στο αλφάβητο των οραμάτων
Κομμένα μέλη δίνουν ζωή στη γραφή και εμείς τα στέφουμε «Historiae Patres»…

*
©Χρήστος Τσαγκάρης
Εικόνα: Ένα από τα τέρατα του Conrad Gesner (1558) με τον Ηρόδοτο