Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Gösta Hellner, «Οι κούκλες της Άνδρου». [Μίνι λεύκωμα]

Gösta Hellner, Οι κούκλες της Άνδρου. [Μίνι λεύκωμα]. Gutenbeg, Αθήνα 2021.

Ζώντας παλαιόθεν στην Ελλάδα, ο Γερμανός (Μίνστερ, 1937) πολυκαλλιτέχνης (ζωγράφος, γλύπτης, φωτογράφος, χειροτέχνης, μουσικός, γραφίστας– μόνο αυτά άραγε;!) είναι γνωστός ιδίως για τις επιστημονικές αρχαιολογικές φωτογραφίες του (Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Αθήνας).

Η παρούσα δίγλωσση έκδοση–τυπογραφικό διαμάντι φωτογραφίζει 37 κούκλες, μια επιλογή δημιουργημάτων του Γκέστα Έλνα κατασκευασμένων αποκλειστικά από χρησιμοποιημένα, πεταμένα/εγκαταλειμμένα ή φυσικά υλικά που συλλέχτηκαν στην Άντρο, συνθεμένα και ζωγραφικά διακοσμημένα από τον ίδιο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Gösta Hellner, «Οι κούκλες της Άνδρου». [Μίνι λεύκωμα]»

Δημήτρης Φύσσας: Δέκα σημεία για το «Όλη νύχτα εδώ» του Ιάσονα Χανδρινού

Ιάσονας Χανδρινός, Όλη νύχτα εδώ -Μια προφορική ιστορία της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου
Επιμέλεια-Εισαγωγή: Ιάσονας Χανδρινός. Εκδόσεις Καστανιώτη, σελ. 800

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου και οι μικρόψυχοι επικριτές μιας σπουδαίας δουλειάς

Το «Όλη νύχτα εδώ. Μια προφορική ιστορία της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου» είναι το σημαντικότερο βιβλίο που έχω διαβάσει για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, νομίζω σημαντικότερο κι από τα πεντάτομα Πρακτικά της σχετικής δίκης του 1975- και δεν έχω διαβάσει και λίγα. Τα δέκα σημεία που ακολουθούν αιτιολογούν αυτή τη γνώμη μου, αντικρούοντας ταυτόχρονα μικρόψυχες, βιαστικές και τελικά άδικες επικρίσεις που τείνουν να υποτιμήσουν τη σπουδαία δουλειά.

  1. Ο Χανδρινός μόχθησε επί σχεδόν δέκα συναπτά χρόνια να μαζέψει / απομαγνητοφωνήσει / επιμεληθεί / υπομνηματίσει (σε ελάχιστα, μα καίρια σημεία, επειδή διασταυρώνονται μεταξύ τους) ογδόντα τέσσερις μαρτυρίες (βάλε κι άλλες που τελικά δε δημοσιεύτηκαν), να γράψει Πρόλογο / Εισαγωγή (όπου πολύ έξυπνα «έχωσε» και τη Βιβλιογραφία του, υποσημειωμένη) / Χρονολόγιο και να συνθέσει αλφαβητικό Ευρετήριο, ενώ ποιος ξέρει επί πόσον καιρό μελετούσε υλικό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας: Δέκα σημεία για το «Όλη νύχτα εδώ» του Ιάσονα Χανδρινού»

[In Memoriam: Harold Bloom (1930 -14.10.2019)

Κλίναμεν
ή Ποιητική παρατύπωση

Ο Σέλλεϋ ισχυρίστηκε ότι οι ποιητές όλων των εποχών έλαβαν μέρος στη συγγραφή ενός Μεγάλου Ποιήματος αενάως εν εξελίξει. Ο Μπόρχες σημειώνει ότι οι ποιητές δημιουργούν τους προδρόμους τους…[…] Αλλά οι ποιητές, ή τουλάχιστον οι ισχυρότεροι ανάμεσά τους, δεν διαβάζουν όπως διαβάζουν ακόμη και οι ισχυρότεροι κριτικοί. Οι ποιητές δεν είναι ούτε ιδεώδεις ούτε κοινοί αναγνώστες, μήτε του Άρνολντ μαθητές μήτε του Τζόνσον. Συνεχίστε την ανάγνωση του «[In Memoriam: Harold Bloom (1930 -14.10.2019)»

Δημήτρης Φύσσας, Εκ βαθέων: «οι λόγοι αποχώρησής μου από το ΚΚΕ» -περιοδικό «Αντί»

από το χαμένο Αρχείο 9.4.2017

Από το περιοδικό «Αντί» τ. 282, Παρασκευή 1 Μαρτίου 1985, στις σελίδες ‘Διάλογος:

Από τον Δημήτρη Φύσσα πρώην μέλος του ΚΚΕ και του Κ.Σ. της ΕΦΕΕ πήραμε την επιστολή που ακολουθεί, με τίτλο «Δέκα χρόνια και μισό». Τη δημοσιεύουμε έστω και καθυστερημένα ολόκληρη.

1. Σε κάποια προεόρτια γιορτασμού του «Πολυτεχνείου» (νομίζω του ’75) βγάζοντας το χέρι μου από τα κάγκελα της Δυτικής Πύλης (Τοσίτσα), χτύπησα με γροθιά το Γ. Καραμπελιά, εκπρόσωπο της ΟΠΑ. Αργότερα, σε συνεδρίαση του Κ.Σ. της ΕΦΕΕ, του οποίου ήμουν μέλος, χτύπησα επίσης τον Α. Καρκάσογλου (εκπρόσωπο της ΑΑΣΠΕ), ο οποίος μιλούσε για «πράκτορες της Μόσχας», «ρούβλια» κτλ. Στο ίδιο διάστημα και σε παρόμοιο πλαίσιο αποκάλεσα επανειλημμένα «χαφιέδες» μέλη των παρατάξεων ΑΑΣΠΕ και ΠΠΣΠ, σε τρεις τουλάχιστον Γενικές Συνελεύσεις του Συλλόγου Φοιτητών Φιλοσοφικής Αθήνας –μιλώντας ως συνδικαλιστικός εκπρόσωπος της Πανσπουδαστικής.

Αυτό εδώ το κείμενο ξεκινά με τη δημόσια αυτοκριτική μου, γενικά, και τη συγνώμη προς τα πρόσωπα ειδικά. Σε ό,τι με αφορά, κι επειδή πιστεύω πως κάποτε θα πρέπει να μιλάμε καθαρά γι’ αυτά τα πράγματα, δηλώνω το φταίξιμό μου, «παίρνω τις ευθύνες μου» και τονίζω ότι θα κάνω ό,τι μπορώ για να μην ξαναγίνει κάτι τέτοιο. Δεν αγνοώ ότι σε παρόμοιες ύβρεις και κλωτσοπατινάδες είχαν περιπλοκές όλα σχεδόν τα μέλη των οργανώσεων από την «πολιτική αλλαγή» του ’74 μέχρι τις καταλήψεις του ’79, αλλά σε μένα το βάρος ήταν δυσβάστακτο (συνδυάζω δε την αυτοκριτική μου τούτη –πρωτοφανή, απ’ όσο ξέρω, στην Αριστερά- με τη θεμελιακή μου απόφαση που ακολουθεί. Τέτοια αυτοκριτική δεν έχει κάνει μέλος του ΚΚΕ. Κάνοντάς την φεύγω και φεύγω κάνοντάς την. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Εκ βαθέων: «οι λόγοι αποχώρησής μου από το ΚΚΕ» -περιοδικό «Αντί»»

Δημήτρης Φύσσας, Παιδός διαπόρια

Αρχείο 10/06/2017

Όπου μια φαινομενικά ασυνήθιστη φιλία, σε υπερ –παπαδιαμάντειο ύφος.

Στους φίλους της ΑΛΕΦ

«Π ο ύ π α ς  π ι δ ά κ ι μ΄ π ο ύ  π α ς
Κ ι  μ α ς  ι δ ώ  μ ά ς  π α ρ α τ ά ς;»

Ο μείραξ, ο τα θρηνητικά ταύτα μέλη εκφωνήσας μεταξύ δακρύων και ρινορροής, υπό θερινόν απρόοπτον υετόν και επί την εξ αιτίας αυτού αβεβαίαν και μετακινουμένην όχθην του χειμάρου Δ ρ α κ ο ν έ ρ α, εστάθη προς στιγμήν άφωνος καίτοι ακόμη κλαίων. Κύριος οίδε τις πατρογονική -ή μάλλον μητρογονική, ούτως ειπείν- περίφροντις σκυταλοδοσία έσχεν τον νεανίσκον τούτον ως τελικόν αποδέκτην της ρητής παραδόσεως: οσάκις ενέσκηπτε θάνατος άρρενος τινος μέλους της οικογενείας, η ελεγεία, η και μ ο ι ρ ο λ ό ι λεγομένη, έδει χωρήσαι παρά του πλησιεστέρου μέλους της οικογενείας τού ευρόντος τον νεκρόν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Παιδός διαπόρια»

Δημήτρης Φύσσας, Λησμονιά

Αρχείο 25/02/2017

favicon

Όπου ο Αισχύλος ακούει, δίχως να μιλάει.

«Συνήθισα τον καθημερινό πόνο, ορισμένη ώρα, σε ορισμένο σημείο του σώματος. Ξέρω τι θα γίνει, δεν με νοιάζει διόλου. Ούτε οι αλυσίδες μ΄ ενοχλούνε πλέον, ούτε ο καυτός ήλιος, ούτε η βροχή, ούτε το νυχτερινό κρύο. Τίποτα απολύτως. Έχω μεγάλη αντοχή, που μου τη δίνει η ικανοποίηση ότι έπραξα σωστά. Θα έκανα πάλι το ίδιο, ακόμα κι αν ήξερα από πριν τι θα τραβήξω. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Λησμονιά»

Δημήτρης Φύσσας, Βριζούπολη, Μάης του 2003

Αρχείο 30/04/2016

favicon

Όπου, ωστόσο, δεν πρόκειται ούτε για λίβελο, ούτε για χρονικό.

Το 2003 – 2004, δηλαδή την επόμενη χρονιά μετά τη Βριζούπολη, ο Κάκκολης έκανε μόνο ένα χρόνο «κράτει», για να βεβαιωθεί ότι δε θ΄ άλλαζε τίποτα με τη νέα πολιτική κατάσταση. Ο Πρασινάκιας αφέθηκε να πάρει ένα πρωτάθλημα (νταμπλ μάλιστα) και νόμιζε πως κάτι έκανε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Βριζούπολη, Μάης του 2003»

Δημήτρης Φὐσσας, Ημιτελές ταξείδιον

Αρχείο 26/03/2016

favicon

Όπου η κακή τύχη μουσουλμάνου φίλου

                                                    Στα παιδιά από τα Π.Φ. της πρώην 129 Π.Υ.

Ο φίλος μου ο Μουσταφά  Εκκρέμ Τερλικτσίογλου, Τούρκος την καταγωγήν, πλην εκ νομού Ροδόπης πολίτης Έλλην, εκτήσατο ποτέ εν τοτέμ, ξυλανάγλυφον δηλονότι, πολύμορφον και ξοανοειδή επιμήκη θρησκευτικήν – λατρευτικήν στήλην των γηγενών Αμερικανών «Ινδιάνων». Η κτήσις συνετελέσθη εν μέσω μυθιστορηματικών συνθηκών, ας μηδέποτε ο περί ου απεκάλυψε («Δε μπορώ να σε πω πού το βρήκα, δε μπορώ»). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φὐσσας, Ημιτελές ταξείδιον»