Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Οι Υπερχίλιοι ποιητές

Αρχείο 17/02/2017

favicon

«Ζητήσαμε από τους ίδιους τους ποιητές της νεώτερης γενιάς να μας στείλουν τα ποιήματά τους. Να ανθολογήσουν οι ίδιοι τον εαυτό τους κι να φανούν έστω μέσα από μια ποιητική ανθολογία, ελεύθερα και μακριά από κάθε υποκειμενικό κριτήριο, οι τάσεις που επικρατούν και διαγράφονται στον ποιητικό μας χώρο στις τελευταίες ταραγμένες δεκαετίες. Η ανταπόκριση υπήρξε συγκλονιστική. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Οι Υπερχίλιοι ποιητές»

Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Ποοόσοι ακούνε σήμερα ράδιο;

Αρχείο 03/02/2017

favicon

Ας μην ξεχνάμε πως η πτώση τους τείχους και η κατάρρευση της ΕΣΣΔ έγιναν όταν η “Φωνή της Αμερικής” σταμάτησε τις εκπομπές λόγου περί δυτικής ευημερίας κι άρχισε να παίζει αποκλειστικά μουσική 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Όσα δεν κατάφεραν οι προπαγανδιστές με την αναλογία των οικιακών συσκευών (πλυντήρια, κουζίνες, τηλεοράσεις), ανά κάτοικο στις ΗΠΑ, το κατάφερε το ράδιο που έπαιζε αμερικάνικη μουσική (τζαζ, φολκ, μπλουζ, ποπ και ροκ), με την αλλαγή προγράμματος και φιλοσοφίας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: Ποοόσοι ακούνε σήμερα ράδιο;»

Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια, Μία μοναχική αγριόχηνα: Ρένος Αποστολίδης

Αρχείο 30/09/2016

fav_separator

Στην ιστορία της λογοτεχνίας υπάρχουν κάτι μοναχικές αγριόχηνες που ζουν πάνω σε δυσθεώρητα ύψη. Μακριά από συντεταγμένες ομάδες, από κλίκες, από παρεϊτσες… που δεν έχουν παραταξιακή συνείδηση…που δεν ανήκουν στα κόμματα, την εκκλησία, τις ομάδες. Μοναχές τους τραγουδούν και σπάνια η φωνή τους πλησιάζει την χλαλοή του πλήθους. Όταν όμως οι μάζες ακούσουν το τραγούδι τους ξαφνιάζονται. Είναι ένα «τραγούδι» που δεν τραγουδούν οι μύστες της εξουσίας. Είναι ένα τραγούδι ανατρεπτικό της εξουσίας των λίγων πάνω στους πολλούς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια, Μία μοναχική αγριόχηνα: Ρένος Αποστολίδης»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Η αφήγηση στη μέση του Δημήτρη Νόλλα

Αρχείο 02/09/2016

fav-3

«Από τον Μπαλζάκ μέχρι τον Προυστ», γράφει ο Δημήτρης Νόλλας στο διήγημά του «Διάλογοι σε φωτεινό καφενείο» (τρίγλωσση έκδοση εκτός εμπορίου, Ίκαρος, 2016), όπου υπάρχει και μια αναφορά στην πόλη της Λάρισας, μιας και τον έχουμε στη Λάρισα απόψε, θεώρησα καλό να ξεκινήσω από το βιβλίο του που κυκλοφόρησε μετά τα «Μάρμαρα». Τυχαίες αναφορές; Οι τυχαίες αλλά και οι σοφά ηθελημένες αναφορές μας ξεκλειδώνουν το μυθιστορηματικό σύμπαν του Δημήτρη Νόλλα, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί με τα είκοσι πλέον βιβλία του: ψηφίδες ενός απέραντου μωσαϊκού που δεν έχει το ανάλογό του στην ελληνική λογοτεχνία. Γιατί οι ιστορίες είναι πολυάριθμες κι αστείρευτες κι ο καθένας από μας έχει τουλάχιστον καμιά εικοσαριά να μας διηγηθεί, και είμαστε μάρτυρες της  εκδοτικής έκρηξης μιας αυτοβιογραφικής μπονμπόν λογοτεχνίας, κι όλο αυτό το μπλα-μπλα υπολείπεται πολύ από το να είναι μυθιστόρημα, γιατί του λείπει το κύριο συστατικό του: ο μύθος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Η αφήγηση στη μέση του Δημήτρη Νόλλα»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Η εύθραυστη ταυτότητα των ποιητών

Αρχείο 19/08/2016

fav_separator

Την Παρασκευή 30 Ιουλίου 2004, ταξίδευα με το ΚΤΕΛ Αθηνών Πατρών, καταμεσήμερο κι είχαμε μόλις περάσει από την άρτι παραδοθείσα σήραγγα της Κακιάς Σκάλας, όταν ο οδηγός του λεωφορείου στο ψάξιμό του έπιασε το τρίτο ίσως πρόγραμμα. Λέω τρίτο, γιατί όσοι έχουν πείρα από ταξίδια με τα ΚΤΕΛ με καταλαβαίνουν απόλυτα. Λέω τρίτο, γιατί εκείνη τη στιγμή, γύρω στις 3 το μεσημέρι, ακούσαμε κάποιον ποιητή να συνεντευξιάζεται με περισσή άνεση στη φωνή και ευδιάκριτο θάρρος στις απόψεις του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Η εύθραυστη ταυτότητα των ποιητών»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Ὁ μύθος τοῦ ἀπολεσθέντος κέντρου, π.χ. ἡ Λάρισα

Αρχείο 05/08/2016

favicon
«Τὸ πρωτάθλημα τῆς περιόδου 1987-1988 ἦταν τὸ 29ο ποὺ διεξήχθη σὲ μορφὴ ἐθνικῆς κατηγορίας καὶ τὸ 9ο ἀπὸ καταβολῆς τοῦ ἐπαγγελματικοῦ ποδοσφαίρου. Τὸ κατέκτησε ἡ Λάρισα γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία της τερματίζοντας τρεῖς βαθμοὺς μπροστὰ ἀπὸ τὴ δεύτερη ΑΕΚ. Ἡ Λάρισα εἶχε προπονητὴ τὸν Γιάτσεκ Γκμόχ, ἐνῶ στὴ σύνθεσή της ὑπῆρχαν παῖκτες ὅπως ὁ Βασίλης Καραπιάλης καὶ ὁ Γιῶργος Μητσιμπόνας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Ὁ μύθος τοῦ ἀπολεσθέντος κέντρου, π.χ. ἡ Λάρισα»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Ενύπνιον Παραλογοτέχνου

Αρχείο 17/06/2016

fav_separator

«Μόνο οι παραλογοτέχνες μιλάνε για κυκλώματα», λέει ο Γιάννης Κοντός στο «7» νούμερο 273 της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας στις 11/2/2007 στη Σταυρούλα Παπασπύρου. Το Microsoft Word αναγνωρίζει αμέσως τα κυκλώματα, αλλά κτυπάει κόκκινο στη λέξη παρα…μη! Κτύπησε ήδη κόκκινο δυο φορές παρόλο που το πρόσθεσα στο λεξικό. Θα δοκιμάσω άλλη μία: τις τελευταίες νύχτες ξυπνάω κάθιδρος από το μόνιμο πλέον εφιάλτη πως έχω στήσει το δικό μου κύκλωμα, και με ζώνουν τα φίδια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Ενύπνιον Παραλογοτέχνου»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: «Τσεκουράτος Ρεούσης»

Αρχείο 03/06/2016

favicon

Ο ποιητής είναι οι καταβολές του. Ή για να ακριβολογήσω, οι ποιητές μεταξύ άλλων διαχωρίζονται σε αυτούς που είναι υπερήφανοι για την καταγωγή τους και σ’ εκείνους που την αποκρύπτουν επιμελώς, από το φόβο πως θα τους περάσουν ως μιμητές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: «Τσεκουράτος Ρεούσης»»