στάχτες

Αρχείο 26/03/2016

Όπου η κακή τύχη μουσουλμάνου φίλου

                                                    Στα παιδιά από τα Π.Φ. της πρώην 129 Π.Υ.

Ο φίλος μου ο Μουσταφά  Εκκρέμ Τερλικτσίογλου, Τούρκος την καταγωγήν, πλην εκ νομού Ροδόπης πολίτης Έλλην, εκτήσατο ποτέ εν τοτέμ, ξυλανάγλυφον δηλονότι, πολύμορφον και ξοανοειδή επιμήκη θρησκευτικήν – λατρευτικήν στήλην των γηγενών Αμερικανών «Ινδιάνων». Η κτήσις συνετελέσθη εν μέσω μυθιστορηματικών συνθηκών, ας μηδέποτε ο περί ου απεκάλυψε («Δε μπορώ να σε πω πού το βρήκα, δε μπορώ»). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φὐσσας, Ημιτελές ταξείδιον»

Αρχείο 24/03/2016

Στεκόταν στην άσφαλτο, ένα μέτρο από το πεζοδρόμιο, και κοίταζε τον πράσινο σταυρό να αναβοσβήνει. Μόνος του. Το Φαρμακείο διανυκτέρευε. Πού και πού, ο φαρμακοποιός που καθόταν πίσω από το ταμείο με μια εφημερίδα στο χέρι, σήκωνε το κεφάλι κι έριχνε κοφτές ματιές στο δρόμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Ο άνθρωπος που κοίταζε τα Lonarid να περνούν»

Αρχείο 23/03/2016

Μνήμη λέγε

Μνήμη λέγε
Πάντα λέγε το κόκκινο που πότιζε τη γκρίζα χλόη.
Το μέτωπο που λάξευε το τοίχο.
Τη σκεβρή παλάμη που σκούριαζε το σίδερο.
Την αδειανή όραση.
Τους ξεθεμελιωμένους φράχτες που δάγκωναν την κραυγή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Σκληβανιώτης, σε νερομάνες στέρφες με μαρμαρωμένα ξωτικά -ποίηση»

Αρχείο 22/03/2016

Ανακάλυψη

Στη Μαρία Βαχλιώτη

Tι χαμπάρια, Δον Κορ λε όνε ντα νίτσα;
Τίποτε ποιήματα, Δον Κορ λε όνε ντα νίτσα!
Σέρνω λεξόπετρες στο καροτσάκι για τις κούκλες
Στο δρόμο για το κοιμητήριο άλλες πετάγονται
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιφιγένεια Σιαφάκα, αφημένα σε ρόγες θάλασσας νέγρας -ποίηση»

Αρχείο 22/03/2016

Σεράγεβο
Mετά τη μάχη, αφού ορκίστηκαν στ΄όνομα του Μάρκο Κράλιεβιτς και φόρτωσαν στους ώμους τα προγονικά οστά, έσφιξαν τα χέρια τους και έγιναν η σπορά του ανέμου. Θεσσαλονίκη, Βιέννη, Βελιγράδι, Σεράγεβο, Πρίστινα, Γιάννενα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Βαλκανική οδός»

Αρχείο 21/03/2016

Ι

Στα προαισθήματα δεν πιστεύω και τους οιωνούς
Δε φοβάμαι. Ούτε τη συκοφαντία, μηδέ το φαρμάκι
Αποφεύγω. Στον κόσμο δεν υπάρχει θάνατος.
Αθάνατοι είναι όλοι. Αθάνατα είναι όλα. Δεν χρειάζεται
Να φοβάσαι το θάνατο ούτε στα δεκαεπτά,
Ούτε στα εβδομήντα. Υπάρχει μόνο ο είναι και το φως,
Ούτε σκοτάδι, ούτε θάνατος υπάρχουν σε τούτο τον κόσμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αρσένι Ταρκόφσκι: Ζωή, ζωή -μετάφραση Δημήτρης Τριανταφυλλίδης»

Αρχείο 21/03/2016

Τι με κρατά στην άγρια γη

Η εικόνα ξανάρχεται καθώς στη γλώσσα
στάζει από το ποτήρι του ο έρωτας
το κόκκινο κρασί του.
*
Ακρονήσια της ενδοχώρας πεθαίνουν και δε θρηνούν
αναμένουν την άνοιξη τις κραυγαλέες κουτσουπιές
τον άφωνο θρήνο με την ψιλή βροχούλα
που τρυπάει το νιόσκαφτο χώμα
τις φλαμουριές με τα σκουλαρίκια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, Επί τρία»