στάχτες

Αρχείο 27.8.14

Έχω αναμνήσεις από τον τόπο μου

Όλο τα απόγευμα είχε ζέστη εκεί έξω
Θυμάμαι ακόμα τον ήχο του νερού
Απ’ την δεξαμενή του Αμπάβρη της Κω

Οι ντόπιοι νοτιο- ανατολικοί άνεμοι
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης, Ανήσυχες Μέρες του Αυγούστου -καρτ ποστάλ [2014]»

Αρχείο 25.8.2014

Η ψυχή μου ακούει

Η ψυχή μου ακούει το σκυθρωπό της νύχτας
πέφτουν από ψηλά τα δέντρα
κεραυνοί λύτρωσης στη σειρά των γεγονότων.

Ποιος να δεχτεί για ζιζάνιό του ένα ζωάκι του δρόμου
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λουκάς Λιάκος, τρελά ασημένια και πεθαίνουν -ποίηση [2014]»

Αρχείο 25/08/2014

Η ψυχή μου ακούει

Η ψυχή μου ακούει το σκυθρωπό της νύχτας
πέφτουν από ψηλά τα δέντρα
κεραυνοί λύτρωσης στη σειρά των γεγονότων.

Ποιος να δεχτεί για ζιζάνιό του ένα ζωάκι του δρόμου
δεν έχει αγάπη η κυψέλη που βοά
στο παρθένο πάθος του μυαλού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λουκάς Λιάκος, τρελά ασημένια και πεθαίνουν -ποίηση»

Αρχείο 24.8.2014

Το τέλος του κόσμου

Μέσα σε πόλεις μακρινές με γκρεμισμένους ουρα-
————νούς
μές στις σπασμένες μουσικές που γρατζουνίζουν
————τον αγέρα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δ. Καραντώνης, “Τι γυρεύω σ’ αυτή την απέραντη πόλη” -ποίηση [2014]»

Αρχείο 20/08/2014

ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ Η ΑΥΓΗ

Σαν η άσπρη και ροδάπαλη αυγή στο μεθυσμένο
Σινάφι μπει που ως τρωκτικό το Ιδεώδες βλέπει,
Μυστήριο βγαίνει εκδικητικό και μετατρέπει
Τον άγγελο σε κτήνος της κραιπάλης ναρκωμένο.

Στους ουρανούς τους έμπνους έν’ άφταστο γαλάζιο χάσμα
Γι’ αυτόν που ακόμα νείρεται με ρεμβασμό και οδύνη
Ανοίγεται και ως βάραθρο τερπνό τον καταπίνει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Charles Baudelaire, τρία ποιήματα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής»

Αρχείο 18.08.2014

Ὁ κόσμος εἶναι μιὰ διαταραχὴ τοῦ μυαλοῦ

Μέσα στὸ θόλο τ’ οὐρανοῦ, εἴμαστ’ οἱ σκέψεις του:
Περιφερόμαστε κρατῶντας κάτι χρυσὰ κλουβιὰ
Μέσα ἔχουμε τὰ γεννητικά μας ὄργανα
-«Ὡραῖο τὸ μουνάκι σας»
-«Κι ὁ ποῦτσος σας. Νὰ τὰ βάλωμε μαζὶ νὰ παίξουν;»

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Larry Cool, γεννήθηκα ἀπὸ ἕνα χασμουρητὸ -ποίηση [2014]»

Αρχείο 16.08.2014

ΠΡΟΔΟΜΕΝΟ ΟΝΕΙΡΟ

Σίμωσε δώθε να σε τραγουδήσω
προδομένο όνειρο κι ελπίδα ατελεύτητη
στων φαντασμάτων τις αναλαμπές
και στων αθώων τα βάραθρα.

Πώς έμοιασες έτσι εσύ;
Παιδί που εκκολάφτηκε
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Κούτσης, Τοις «κύνων» ρήμασι πειθόμενοι -τρία ποιήματα από τη συλλογή [2014]»

Αρχείο 14.08.2014

Η χώρα έχει σκεπαστεί από μια ημιδιάφανη μεμβράνη φτιαγμένη από κρατικές ραδιοσυχνότητες, πλαστικά σύννεφα και τοξικούς ρύπους. Είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς με γυμνό μάτι την αφύσικη σκεπή που όμως υπάρχει και κυριαρχεί. Λίγοι το καταφέρνουν. Η πόλη – η ανώνυμη πόλη – μοιάζει με θερμοκήπιο μιας άγνωστης εποχής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Κι ήθελε ακόμη…* [2014]»