Αρχείο 25/05/2014
Μικρὴ σουΐτα σὲ κόκκινο μεῖζον
Ι.
Πλῆθος λεμόνια
ἐπάνω στὸ τραπέζι
στὶς καρέκλες
στὸ κρεβάτι
κίτρινες λάμψεις
τρέχουν τὸ σῶμα σου
μ᾿ ἀρέσει ποὺ βρέχει
νύχτα μὲ χίλια λεμόνια
καὶ ξαφνικὰ ὁ φακὸς τοῦ δασοφύλακα
νὰ σταματάει τοὺς βρεγμένους λαγοὺς Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Ρίτσος – “στὸ κρεβάτι κίτρινες λάμψεις τρέχουν τὸ σῶμα σου…”»
Αρχείο 23.5.2014
Γύρω γύρω, είναι κάτι βουνά˙ και μακρινά και κοντινά, κατά τις περιστάσεις. Φορές μοιάζουν με αερόστατα, άλλες πάλι – τις περισσότερες – με σκοινί ακροβάτη. Από τους δρόμους, τις πλατείες και τα σύννεφα, φαίνονται σαν σπιρτόκουτα.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νανά Τσόγκα, Φίλησέ μου τα παιδιά –παραΒΟΛΗ [2014]»
Αρχείο 23/05/2014
Φραντς Κάφκα, Αφορισμοί, μετάφραση και εισαγωγικό σημείωμα: Σπύρος Δοντάς, επιμέλεια σειράς: Ν. Μ. Σκουτερόπουλος, Στιγμή, Αθήνα 2012, σελ. 90
Ο διαλογισμός διαθέτει ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά με την ποίηση: τη νοηματική πυκνότητα και, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, την ειρωνεία και την αμφισημία, οπότε απαιτεί την ερμηνευτική παρέμβαση του αναγνώστη. Οι διαλογισμοί του Κάφκα ανήκουν ακριβώς σε αυτήν την κατηγορία και μοιάζουν με τους χρησμούς του μαντείου των Δελφών, οι οποίοι, κατά τον Ηράκλειτο, δεν αποκρύπτουν ούτε αποκαλύπτουν, αλλά απλώς σημαίνουν. Με άλλα λόγια, δεν εξασφαλίζουν ευθεία και απρόσκοπτη επικοινωνία με τον δέκτη τους εν είδει έκλαμψης, αλλά τον προσκαλούν να συνδιαμορφώσει το νόημά τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δανιήλ Ιακώβ: Οι διαλογισμοί του Κάφκα»
Αρχείο 22/05/2014
Έμενε απέναντι. Χέρια γραμμωμένα φλέβες ίδιος λαιμός. Η Φιλύρα στη κάμαρη στο στασίδι στη στάση. Σπάνια περνά συγκοινωνία.
Εισαγωγικά – Αυτοσαρκασμός – κλειστά εισαγωγικά, κλειστή επικοινωνία .
Κατεβαίνει που και που στην πόλη περπατώντας, σιγοτραγουδά σε κλειστά παράθυρα, έχει στη χούφτα λεμόνια κι αφήνει ένα σε κάθε πρεβάζι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Νανοπούλου, Λεμόνια»
Αρχείο 19.5.14
Εκδόσεις Ars Poetica
Ένα δαιδαλώδες, στρυφνό, έξοδο, βιβλίο-παραμιλητό, ακατάπαυστα υμνωδίες ποιήσεων, γλώσσας οργισμένης στους ορόφους της, στάθμες πυκνών ικανοποιήσεων, αγριεμένα υπέρβαρα ύψη, κάτω από στέγες διόλου πιθανές, γάμοι στης κηδείες, θάνατοι στη ζωή, οι διάλογοι άι στο διάολο, υπέροχα ερείπια ψυχολογίας ίχνη.
Αρχείο 17/05/2014
Φαρμακονήσι
Δίπλωσαν με φροντίδα τις ρυτίδες
και στου λυγμού τον ίλλιγγο
ξεκίνησαν ανάστροφα να τρέχουν
Καθίσαν πάλι στις τραμπάλες τους
και έπαιξαν τις χάρτινες φιγούρες
που γελάνε τον αέρα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αγγελική Δημουλή, δύο ποιήματα»
Αρχείο 16.5.2014
Περπατάει σα να κουβαλά δυο πολυκατοικίες του κέντρου της Θεσσαλονίκης, εκείνες τις παλιές, με τα βαριά υλικά, τις βαριές σιδερένιες πόρτες εισόδου, τα ξύλινα, ίσως από δρύ, ασανσέρ με το πλεκτό δίχτυ από μέταλλο στο εξωτερικό τους για προστασία από το κουβούκλιο, τις σκάλες με την μεταλλική κουπαστή και τα φαρδιά σκαλοπάτια με το βήμα που περισσεύει να περιελίσσονται, κι όλη τη σκοτεινιά και σκόνη τους στο κεφάλι της… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Γάζα σε μωβ της λεβάντας [2014]»
Αρχείο 15/05/2014
Στην αυλή του σπιτιού ο άντρας έχει ξαπλώσει κάτω από το αυτοκίνητο και προσπαθεί να διορθώσει μια βλάβη. Με μια αδέξια κίνησή του, το κατσαβίδι του τρυπάει το χέρι. Ο άντρας το πετάει δίπλα του στο χιόνι και αρχίζει να γλύφει την παλάμη του βρίζοντας. Στο παράθυρο εμφανίζεται το κεφάλι μιας γυναίκας. Είναι μακιγιαρισμένη, χτενισμένη και ντυμένη όπως στη δεκαετία του ’60. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Bondage [2014]»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.