Γρηγόρης Σακαλής, «τυχαίο ή συντονίστηκε το θείο με τ’ ανθρώπινο» -ποίηση [2015]

Αρχείο 10.6.2015

fav-3

Χρόνια στέρηση

Έχω χαθεί
ανάμεσα σε βιβλία
ποιήματα
και λευκά χαρτιά.
Κοιμάμαι και ξυπνάω
εκεί σ’ ένα δωμάτιο
απομονωμένος
μες στα σκεπάσματα
κρυώνω
δεν έχω θέρμανση
εδώ και χρόνια
μα επιζώ
σκέφτομαι τι θέλω
και τι ζητώ
οι επιθυμίες μου
παγώνουν κι αυτές
πεθαίνουν μόλις
σχηματιστούν
στο μυαλό μου
τι υπερισχύει, σκέφτομαι
η ύλη ή το πνεύμα
μα το στομάχι σύντομα
ρίχνει τις πρώτες βολές.

fav-3

Μείξη

Μπήκα βαθιά μέσα σου
άρχισαν να χτυπούν καμπάνες
να ήταν ιδέα μου
ή μήπως τυχαίο
ή συντονίστηκε το θείο
με τ’ ανθρώπινο
ό,τι και να ήταν πάντως
συγκλονίστηκε η ύπαρξή μου
κι ένιωσα τι θα πει αγάπη
έρωτας, έρωτας, έρωτας.

fav-3

Γέφυρες

Μονάχα στην αρχή μου χαμογέλασες
κι ύστερα πίκρα, μόνο πίκρα.
Στο κορίτσι που σου δουλεύει
έβαλες τις φωνές,
την πρόσβαλες άσχημα
δεν με είδες
σε είδα
σε άκουσα
έδειξες ποια είσαι
το χαρακτήρα σου αποκάλυψες.
Δεν είχα αυταπάτες
για σένα
δεν έχω αυταπάτες
για καμία
αλλά να
είναι δύσκολη η μοναξιά
και θέλεις μερικές φορές
κάποιον να τη μοιραστείς
αλλιώς θα είχα κόψει
από καιρό
κάθε γέφυρα επικοινωνίας
με άτομα σαν και σένα.

*
©Γρηγόρης Σακαλής
photo Αγνώστου creative commons 2008