Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Οι μαϊντανοί των πολιτιστικών

Αρχείο 27/11/2015

fav-3

(παλαιά και νέα δυσάρεστα κείμενα)

Η μουσίτσα είναι γένους αρσενικού. Έχει τατουάζ στα μπράτσα και τις ωμοπλάτες. Φέρει αλογουρά, και περιποιημένο μούσι, ενίοτε στολίζει το πέτο με ένα πορφυρό γαρύφαλλο. Στην απόλυτη έκφρασή της είναι άνδρας άνω των εξήντα χρονών κι απολαμβάνει παχιάς συντάξεως γήρατος. Συνήθως έχει διατελέσει σε υψηλές διευθυντικές θέσεις (στο Δημόσιο ή Ιδιωτικό τομέα δεν έχει καμιά απολύτως σημασία), ή υπήρξε ιδιοκτήτης εμπορικού καταστήματος. Ήταν, είναι και παραμένει παντρεμένος. Έχει τελέσει μόνον ένα γάμο. Έχει παιδιά κι εγγόνια.

Η σεξουαλική πρακτική των ανθρώπων, μας λέει, δεν καθορίζεται από το γενετήσιο ένστικτο, αλλά από τις σχέσεις εξουσίας. Είναι η απόλυτη εξουσία που δημιουργεί και καθορίζει τις σεξουαλικές σχέσεις των ανθρώπων κι όχι το γενετήσιο ένστικτο, η λιβιδώ για να θυμηθούμε τον Φρόιντ.

Η μουσίτσα υπερηφανεύεται ακόμη για τις υπηρετριούλες που πηδούσε στα νιάτα του, τις κοπέλες των ξενοδοχείων στο «σιδηρούν παραπέτασμα», τις υπαλλήλους του, τις γραμματείς του. Τα κορίτσια που επιζητούσαν να τον συναντήσουν «μπας και τα βολέψει σε καμιά θεσούλα».

Δεν έζησε ποτέ τίποτα. Δεν ριψοκινδύνευσε ποτέ τα αισθήματά του, την οικογενειακή γαλήνη την έβαζε πάντα πρώτη στην ιεραρχία των αξιών και της κοινωνικής του θέσης. Πουλούσε τζάμπα αγαπητιλίκι. Μέγας εραστής με την ανοχή της συζύγου του. Τζάμπα μάγκας η μουσίτσα.

Η μουσίτσα για να ζήσει έχει ανάγκη από τη συντροφιά άλλης μουσίτσας. Η μουσίτσα αρέσκεται να συνοδεύεται από άλλη μουσίτσα. Κλασικοί οφμαλμοπόρνοι και οι δύο, θα τους έχετε ήδη δει αλά μπρατσέτο σε διάφορες «πνευματικές εκδηλώσεις» και παρουσιάσεις βιβλίων. Είναι οι μαϊντανοί των «πολιτιστικών». Πάνε παντού, δίχως κριτήριο. Συνήθως δεν γνωρίζουν καν ποιον πάνε ν’ ακούσουν, ούτε τους απασχολεί το «θέμα». Ζουν και ηδονίζονται μέσα από τα κουτσομπολιά, τις ερωτικές ιστορίες επωνύμων που τεντώνουν τ’ αυτιά τους να περισυλλέξουν καμιά πιπεράτη λεπτομέρεια. Η μια μουσίτσα συμπληρώνει την άλλη μουσίτσα, έως ότου καταλήξουν σε μια ανοργασμική έκσταση κουτσοπίνοντας σε κάνα ταβερνάκι, μετά την πάντα επιτυχημένη εκδήλωση που είχαν την βέβαια αυτό-επιβράβευση πως διάλεξαν σωστά, για να περάσει η βραδιά τους. Το εντελώς τυχαίο συμπέρασμα που έβγαλαν, κατόπιν τούτου, βιάζονται να το κοινοποιήσουν και στους γνωστούς τους. Παίρνουν αμέσως τηλέφωνο, την επόμενη μέρα, μόλις ξυπνήσουν, να το κοινοποιήσουν σε τρίτους και το αναμασάνε όλοι μαζί (όσοι περισσότεροι, τόσο καλύτερα), μέχρι την επόμενη «εκδήλωση» που θα πάνε έτσι κι αλλιώς, ακόμη κι αν δεν είναι καλεσμένοι!

Αχ! Δεν μπορώ να φανταστώ πως θάταν οι εκδηλώσεις δίχως τους μαϊντανούς της. Έτσι κι αλλιώς οι μαϊντανοί είναι πάντα απαραίτητοι αν θέλεις να φτιάξεις μια νόστιμη σούπα…

*

©Σωτήρης Παστάκας
φωτο©Στράτος Φουντούλης-agrimologos.com, “Circus, 2008″

vintage_under2