Χρύσα Αλεξίου, “και θάλασσα μια λωρίδα από λουλούδια…”

Αρχείο 12/10/2016

όπως κουνούσες
το μαντήλι
πίσω απ΄το βουνό
έφευγε η θάλασσα
μέσα στα μάτια
πράσινη
φλούδα
η μέρα
της αναχώρησης

όταν θα έρθεις
θα είμαι ψηλή
άσπρος καπνός
και θάλασσα
μια λωρίδα
από λουλούδια
στο σώμα
δεν πεθαίνει
το φεγγάρι
όσο αγαπάς

βρέχει συνέχεια
τσιγάρα
δεν βάζω στο ποτήρι
τίποτα
το αφήνω άδειο
κλείνω νωρίς
το σκοτάδι έξω
ψάχνω μια άνοιξη
σε βιβλίο της τετάρτης
τάξης που θα ήθελα
να μαθητεύσω
πρόσφυγας

κρυώνουν τα πόδια
με μια τρελή
φαντασία
έρχεται
ο σκύλος
να γλείψει
άγνωστες φλέβες
είμαι μέσα
στα χιόνια
ενενήντα χρονών
σκελετός